stranger έγραψε: Παρ Μάιος 24, 2024 5:59 pm
17)
Έστω

ένας συμπαγής Hausdorff τοπολογικός χώρος και

ο χώρος των συνεχών συναρτήσεων

.
Δείξτε ότι κάθε κλειστό ιδεώδες του

είναι της μορφής

για κάποιο

κλειστό υποσύνολο του

.
.
Λίγο πληρέστερα: Έστω

κλειστό ιδεώδες του

με

. Θέλουμε να δείξουμε ότι υπάρχει
μη κενό κλειστό

με

, και αντίστροφα.
Ορίζουμε

, οπότε

κλειστό ως τομή κλειστών. Για να δείξουμε ότι

μη κενό αρκεί να απόδείξουμε από την finite intersection property (βλέπε
εδώ) των συμπαγών ότι ισχύει το ίδιο για πεπερασμένες το πλήθος τομές

με

.
Προς τον σκοπό αυτό έστω

για κάποια

του

, ισοδύναμα με συμπληρώματα

, τότε για κάθε

υπάρχει

που εξαρτάται από το

με

Έπεται ότι το

ικανοποιεί

για κάθε

Όμως το

αυτό είναι συνεχής συνάρτηση και, εξ ορισμού του ιδεώδους, ανήκει στο

. Αλλά τότε η

είναι καλά ορισμένη και συνεχής. Αλλά τότε η

είναι η σταθερά

συνάρτηση και ανήκει στο ιδεώδες

.Έπεται ότι τότε

, άτοπο.
Τελικά το

είναι μη κενό.
Μένει να δείξουμε ότι

.
(α) Έχουμε πρώτον ότι

. Πράγματι, αν

τότε εξ ορισμού

οπότε

ανήκει στο δεξί μέλος.
(β) Αντίστροφα, θέλουμε να δείξουμε ότι αν

συνεχής με

, τότε

. Προς τον σκοπό αυτό ορίζουμε για σταθερό

τα σύνολα

,

και

. Ισχύει βέβαια

και

ανοικτό, και

κλειστά και

.
Από το Λήμμα Urysohn (Βλέπε
εδώ) στα κλειστά και ξένα

υπάρχει συνεχής συνάρτηση

με

για κάθε

και

για κάθε

και

για κάθε

.
Παρατηρούμε ότι για κάθε

ισχύει

και για κάθε

ισχύει

. 'Επεται ότι

. Δηλαδή

Θα δείξουμε αμέσως παρακάτω ότι

. Με αυτό κατά νου έπεται ότι

(διότι εξ υποθέσεως το

είναι κλειστό), που ολοκληρώνει την απόδειξη.
Μένει να δείξουμε ότι η

.
Παρατηρούμε οτι αν

το οποίο

είναι κλειστό και άρα συμπαγές, υπάρχει

το οποίο εξαρτάται από το

, με

(διότι

). Θα είναι τότε από συνέχεια

για

σε μία ανοικτή περιοχή

του

. H ένωση των

καλύπτει το

, και άρα από συμπάγεια υπάρχουν πεπερασμένα το πλήθος από αυτά που επίσης καλύπτουν το

. Aν

τα αντίστοιxα

, έπεται ότι το

ανήκει στι

και είναι γνήσια θετικό σε οποιοδήποτε

, οπότε το

είναι καλά ορισμένη συνεχής συνάρτηση στο

.
Από το θεώρημα επέκτασης του Tietze (Βλέπε
εδώ) η συνάρτηση αυτή έχει συνεχή επέκταση σε όλο το

. Ας ονομάσουμε

την εν λόγω επέκταση, οπότε η

και ισούται με

στο

.
Ισχύει τότε ότι

διότι στο μεν

είναι και τα δύο μέλη είναι

(από τον ορισμό της

) στο δε

o παράγοντας

. Τέλος το δεξί μέλος ανήκει στο ιδεώδες

αφού

. Αυτό ολοκληρώνει την απόδειξη.