3 Ιανουαρίου 2009
Ξαναστέλνω διορθωμένη την αρχική λύση που είχα στείλει.
'Ηταν η δεύτερη ιδέα που μου ήλθε στο μυαλό όταν είδα την άσκηση. Η πρώτη ήταν να κάνω τις πράξεις και θέλησα να την αποφύγω. Αν ήξερα πόσα περάσματα υπήρχαν σε αυτή την ατραπό δεν θα την ακολουθύσα καθόλου. Την ανεβάζω αφ'ενός γιατί έχει τον κόπο της και αφ'ετέρου γιατί κάποια κομμάτια της ίσως έχουν ενδιαφέρον. Η λύση του
Αθ. Μπεληγιάννη (βλ. παρακάτω) είναι φυσικά απλούστερη και διδάξιμη.
Από την υπόθεση οι εικόνες

των

ανήκουν στον κύκλο

.
Αν

ή

έχουμε τελειώσει διότι τότε οι

είναι αντίθετοι ή αντίστροφοι με ίδιο μετρο

το οποίο θα είναι αναγκαστικά 1. Επίσης αν

πάλι έχουμε τελιεώσει διότι τότε

οπότε

από την οποία εύκολα βρίσκουμε ότι

.
Υποθέτουμε λοιπόν ότι οι

,

δεν είναι 0 και ότι δύο τουλάχιστον από τους

είναι διάφοροι.
Είναι

και επομένως

. 'Αρα

. Είναι

και επομένως αν τα

είναι ίσα έχουμε τελειώσει διότι

.
Με

διάφορα έχουμε ότι ο λόγος των αποστάσεων της εικόνας

του

από τις εικόνες

των

είναι σταθερός. Επομένως το

ανήκει σε μία γραμμή

που θε είναι ευθεία αν

και κύκλος (Απολλώνιος Κύκλος) o οποίος έχει διάμετρο το τμήμα που τα άκρα του διαιρούν εσωτερικά-εξωτερικά το

σε λόγο

. Υπολογισμός ρουτίνας δίνει ότι το κέντρο είναι η εικόνα του

που θα είναι διάφορο του Ο. Σε κάθε περίπτωση, και αυτό είναι το ουσιώδες, η γραμμή

είναι διάφορη του

.
Με

βλέπουμε ότι

. Αλλά

και

. Επομένως

και τα

ανήκουν στην

. Αρα οι εικόνες των

ανήκουν στις καμπύλες

. Αυτές δε μπορούν να έχουν πάνω από δύο κοινά σημεία. Μπορούμε χωρίς βλάβη να υποθέσουμε ότι τα

επομένως και τα

είναι διάφορα (αλλιώς επαναλαμβάνουμε το ίδιο συλλογισμό με τα

στη θέση των

) Αναγκαστικά λοιπόν

ή

. Η πρώτη ισότητα μας οδηγεί στην

που δίνει

. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγει και η δεύτερη.
Μαυρογιάννης