mathematica.gr

Καλησπέρα συνάδελφοι,

Από πέρυσι μπήκα για τα καλά στο στίβο της φροντιστηριακής εκπαίδευσης. Το άρωμα της νιότης των μαθητών αλλά παράλληλα και οι ατελείωτες γνωστικές τους αδυναμίες με πείσμωσαν να γίνω πιο δημιουργικός εκτός από καλός μαθηματικός. Παρόλα αυτά όμως υπήρχε και ένα βασικό πρόβλημα που δε λυνόταν μόνο από μένα...

Ο φροντιστής δε γνωρίζει τον καθηγητή, ως προσωπικότητα και ως μαθηματικό εκτός από καποιες συμπτώσεις. Πώς παραδίδει το μάθημα, σε ποια θέματα εστιάζει, ποια η άποψη του για το μαθητή μου. Μαθητές και γονείς αδυνατούν να μου μεταφέρουν σαφή εικόνα του μαθήματος στο σχολείο.

Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή. Δε θα ήταν φυσιολογικό οι καθηγητές στο σχολείο να επικοινωνούν με τους φροντιστες; Να μιλήσουν και να πουν απλά και άμεσα από κοντά: "Ο μαθητής έχει αυτό το πρόβλημα, θέλω να τον βοηθήσεις εκεί, να ξέρω θα το μάθει μαζί σου"

Δεν πρέπει να γίνεται αυτό η απλά περιγράφω κάτι ουτοπικό που δεν είμαστε ακόμα ώριμοι να πράξουμε;

Θα ήθελα την άποψή σας.
Ευχαριστώ!

Πωπω έχω πάθει πλάκα...σαν να διαβάζω αυτά που είχα πει στα ΠΕΚ στην 3η φάση.

Αφού παρακολουθήσαμε μια δειγματική διδασκαλία, κάναμε μια συζητησούλα με τον διδάσκοντα τους επιμορφούμενους και τον σχολικό σύμβουλο Β.Ν. (το 2006) σε αίθουσα του πειραματικού σχολείου Νεάπολης ή πολίχνης δεν θυμάμαι ακριβώς. Είχα πει ότι το ιδανικό θα ήταν να συνεργάζονται ο καθηγητής του σχολείου με τον φροντιστή αφού έχουν κοινό στόχο τον μαθητή και είχα θέσει το ερώτημα αν είναι ουτοπικό...Με κοίταξαν κάπως απορημένα οι περισσότεροι συνάδελφοι (ήμουν ο νεότερος) και δεν πήρα απάντηση απλά μια προσπέραση του θέματος. Ταυτόχρονα άνοιξε νέο θέμα "ο μαθητής δεν χρειάζεται φροντιστήριο" με επιχειρηματολογία από τον διδάσκοντα και ιστορική ανασκόπηση της δικής του εκπαιδευτικής σταδιοδρομίας. Τον ρώτησα αν πιστεύει ότι οι μαθητές του δεν πάνε φροντιστήριο και μου απάντησε πως δεν πάνε. Εκεί απάντησα ότι αποκλείεται να συμβαίνει αυτό στην γ λυκείου με το ισχύον σύστημα εξετάσεων και έλαβα την φιλοφρόνηση του "ποντίου" από τον σχολικό μου σύμβουλο (λόγω επιμονής-ένιωθα ακόμη φροντιστής ).

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων ο συνάδελφος που παρακολούθησα το μάθημα του του ήταν πολύ καλός και ο Σύμβουλος εξαιρετικός άνθρωπος.

Στο μυαλό μου είχα "ο καθηγητής του σχολείου ασχολείται με το σχολικό μόνο και εξηγεί τέλεια τη θεωρία και όλες τις λεπτομέρειες" ενώ ο φροντιστής κάνει "εμβάθυνση και διδάσκει ιδιαίτερες τεχνικές". Πάνω σε αυτό λοιπόν θεωρούσα ότι θα μετείχαν στην ίδια ομάδα σκυταλοδρομίας (σκυτάλη ο μαθητής).

Καλό βράδυ (συγχωρείστε μου την φλυαρία αλλά είδα καταπληκτική ομοιότητα με άποψη που είχα και είπα να την γράψω).

Οι

Βασίλη αν θυμάμαι καλά είχε γίνει μία παρόμοια συζήτηση (έψαξα αλλά δεν μπόρεσα να την βρώ),
μάλλον ήταν στο παλιό mathematica.
Δεν θυμάμαι να κατέληξε κάπου

dimplak έγραψε:Καλησπέρα συνάδελφοι,



Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή. Δε θα ήταν φυσιολογικό οι καθηγητές στο σχολείο να επικοινωνούν με τους φροντιστες; Να μιλήσουν και να πουν απλά και άμεσα από κοντά: "Ο μαθητής έχει αυτό το πρόβλημα, θέλω να τον βοηθήσεις εκεί, να ξέρω θα το μάθει μαζί σου"

Δεν πρέπει να γίνεται αυτό η απλά περιγράφω κάτι ουτοπικό που δεν είμαστε ακόμα ώριμοι να πράξουμε;

Θα ήθελα την άποψή σας.
Ευχαριστώ!

Μα πως να είναι φυσιολογικό να επικοινωνεί ο καθηγητής με το φροντιστή από τη στιγμή που ο καθηγητής τον βλεπει σαν ανταγωνιστή; Αυτό σε μένα τουλάχιστον φαντάζει ουτοπικό τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής χρησιμοποιεί την τάξη ως μέσο εύρεσης ακριβοπληρωμένων ιδιαιτερων μαθημάτων. Τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής απαξιώνει το μάθημα του προσφέροντας, αφιλοκερδώς βέβαια, ιδιαίτερα μαθήματα το απόγευμα σε μαθητές που το επόμενο πρωί τους έχει στη τάξη. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που μοχθούν καθημερινά κόντρα σε όλες τις δυσκολίες του εκπαιδευτικού συστήματος να μάθουν γράμματα στα παιδιά, αλλά δυστυχώς κατά τη γνώμη μου είναι η συντριπτική μειοψηφία.

PanosG έγραψε:

dimplak έγραψε:Καλησπέρα συνάδελφοι,



Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή. Δε θα ήταν φυσιολογικό οι καθηγητές στο σχολείο να επικοινωνούν με τους φροντιστες; Να μιλήσουν και να πουν απλά και άμεσα από κοντά: "Ο μαθητής έχει αυτό το πρόβλημα, θέλω να τον βοηθήσεις εκεί, να ξέρω θα το μάθει μαζί σου"

Δεν πρέπει να γίνεται αυτό η απλά περιγράφω κάτι ουτοπικό που δεν είμαστε ακόμα ώριμοι να πράξουμε;

Θα ήθελα την άποψή σας.
Ευχαριστώ!

Μα πως να είναι φυσιολογικό να επικοινωνεί ο καθηγητής με το φροντιστή από τη στιγμή που ο καθηγητής τον βλεπει σαν ανταγωνιστή; Αυτό σε μένα τουλάχιστον φαντάζει ουτοπικό τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής χρησιμοποιεί την τάξη ως μέσο εύρεσης ακριβοπληρωμένων ιδιαιτερων μαθημάτων. Τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής απαξιώνει το μάθημα του προσφέροντας, αφιλοκερδώς βέβαια, ιδιαίτερα μαθήματα το απόγευμα σε μαθητές που το επόμενο πρωί τους έχει στη τάξη. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που μοχθούν καθημερινά κόντρα σε όλες τις δυσκολίες του εκπαιδευτικού συστήματος να μάθουν γράμματα στα παιδιά, αλλά δυστυχώς κατά τη γνώμη μου είναι η συντριπτική μειοψηφία.

Δεν νομίζω ότι έχεις δίκιο και κάποτε αυτή η "καραμέλα" πρέπει να σταματήσει.

Δεν θα διαφωνήσω με τη διαπίστωση , ότι υπάρχουν κάποιοι καθηγητές του δημόσιου σχολείου , που κάνουν ιδιαίτερα .

Είναι όμως , η "συντριπτική πλειοψηφία" ; . Μήπως είναι υπερβολική η εκτίμηση ;

xr.tsif έγραψε:

PanosG έγραψε:

dimplak έγραψε:Καλησπέρα συνάδελφοι,



Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή. Δε θα ήταν φυσιολογικό οι καθηγητές στο σχολείο να επικοινωνούν με τους φροντιστες; Να μιλήσουν και να πουν απλά και άμεσα από κοντά: "Ο μαθητής έχει αυτό το πρόβλημα, θέλω να τον βοηθήσεις εκεί, να ξέρω θα το μάθει μαζί σου"

Δεν πρέπει να γίνεται αυτό η απλά περιγράφω κάτι ουτοπικό που δεν είμαστε ακόμα ώριμοι να πράξουμε;

Θα ήθελα την άποψή σας.
Ευχαριστώ!

Μα πως να είναι φυσιολογικό να επικοινωνεί ο καθηγητής με το φροντιστή από τη στιγμή που ο καθηγητής τον βλεπει σαν ανταγωνιστή; Αυτό σε μένα τουλάχιστον φαντάζει ουτοπικό τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής χρησιμοποιεί την τάξη ως μέσο εύρεσης ακριβοπληρωμένων ιδιαιτερων μαθημάτων. Τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής απαξιώνει το μάθημα του προσφέροντας, αφιλοκερδώς βέβαια, ιδιαίτερα μαθήματα το απόγευμα σε μαθητές που το επόμενο πρωί τους έχει στη τάξη. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που μοχθούν καθημερινά κόντρα σε όλες τις δυσκολίες του εκπαιδευτικού συστήματος να μάθουν γράμματα στα παιδιά, αλλά δυστυχώς κατά τη γνώμη μου είναι η συντριπτική μειοψηφία.

Δεν νομίζω ότι έχεις δίκιο και κάποτε αυτή η "καραμέλα" πρέπει να σταματήσει.

Δεν θα το λέγα "καραμέλα", αλλά λυπηρό γεγονός. Όπως δεν "υποψιάζομαι" ότι τα παραπάνω συμβαίνουν αλλά είμαι σίγουρος. Τουλάχιστον όταν ζεις σε μια μικρή πόλη είναι τοις πάσι γνωστό και αυτά τα πράγματα δεν κρύβονται. Όπως είμαι σίγουρος ότι δεν αποτελούν την μειοψηφία.

Ωραίο, αλλά δύσκολο ερώτημα !
Κανονικά , η επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικών, θα έπρεπε να είναι ανοικτή σε όλα τα επίπεδα.
Όταν ήμουνα φροντιστής(1982 - 1996) , είχα την τύχη να είναι διευθυντής στο σχολείο ένας παλιός μου καθηγητής, μαθηματικός και ο ίδιος, και όταν πήγαινα σχολείο να τον δω, με συνέστηνε στους άλλους συναδέλφους μαθηματικούς και συζητούσαμε αναλυτικά για πολλά πράγματα, λύναμε ασκήσεις, σχολιάζαμε δύσκολα σημεία και γενικά είχαμε πολύ καλή συνεργασία.Υπήρχε όμως ένα πλεονέκτημα : κανένας από τους καθηγητές του Λυκείου αυτού δεν έκανε μαθήματα στην περιοχή, διότι έρχονταν από την Αθήνα και έτσι δεν υπήρχαν αντιπαλότητες.Βλέποντας και μένα αποκομένο από τη μεγάλη πόλη και αγωνιζόμενο σε ένα δύσκολο επαρχιακό περιβάλλον , μάλλον με συμπαθούσαν πιο πολύ από λύπη, παρά από κάτι άλλο .Από την άλλη ήμουνα και ο μοναδικός φροντιστής στην περιοχή και έτσι δεν ένοιωθαν ότι κάνουν σε μένα κάποια ιδιαίτερη εκδούλευση.Πόσοι όμως έχουν σήμερα την ίδια τύχη με τη δική μου, ειδικά σε μικρές πόλεις ;

Προσωπικά θα μου άρεσε να περάσει από το Σχολείο μου οποιοσδήποτε συνάδελφος , φροντιστής ή μη , και να με ρωτήσει για κάποιον μαθητή του.
Νομίζω ότι η δυσκολία για καλύτερη επαφή καθηγητών - φροντιστών , με εξαίρεση τους καθηγητές που είναι σε ρήξη με το χώρο για τους γνωστούς λόγους , βρίσκεται πιο πολύ στον φροντιστή που από λόγους ευγένειας και αξιοπρέπειας , κυρίως έναντι των άλλων φροντιστών της περιοχής, δεν επισκέπτεται το σχολείο , παρά στον καθηγητή του σχολείου.Θα ήταν βεβαια πολύ καλό, αν θεσμικά επιτρέπονταν σε κάθε πτυχιούχο μαθηματικό να παρακολουθήσει τον καθηγητή του Σχολείου (για ένα περιορισμένο αριθμό ωρών), ύστερα βέβαια από τη σύμφωνη γνώμη του καθηγητή. Θα έλεγα μάλιστα ότι για να μπορεί κάποιος να διοριστεί, θα έπρεπε με δική του πρωτοβουλία να έχει παρακολουθήσει υποχρεωτικά 50 ώρες μάθημα σε διάφορα σχολεία και σε διάφορους καθηγητές και από κάθε παρακολούθηση να παίρνει βεβαίωση από το Σχολείο ! Από αυτό όμως απέχουμε πολύ , μια και προϋποθέτει ανώτερη μορφή πολιτισμού και σεβασμού για τον υποψήφιο δάσκαλο και των δύο βαθμίδων !

Να επισημάνω όμως ότι γενικά αυτή η επικοινωνία έχει σήμερα τεράστιες δυσκολίες που οφείλονται σε δεκάδες λόγους, γνωστούς και μη, αλλά κυρίως στα στεγανά της ελληνικής κοινωνίας και όλες τις ανθρώπινες μικροπρέπειες.
Ο νοών νοείτω !

Μπάμπης
(Την ώρα γραφής του μηνύματος παρεμβλήθηκε και άλλο μήνυμα, οπότε πιθανόν να υπάρχουν επικαλύψεις.)

PanosG έγραψε:

xr.tsif έγραψε:

PanosG έγραψε:

dimplak έγραψε:Καλησπέρα συνάδελφοι,



Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή. Δε θα ήταν φυσιολογικό οι καθηγητές στο σχολείο να επικοινωνούν με τους φροντιστες; Να μιλήσουν και να πουν απλά και άμεσα από κοντά: "Ο μαθητής έχει αυτό το πρόβλημα, θέλω να τον βοηθήσεις εκεί, να ξέρω θα το μάθει μαζί σου"

Δεν πρέπει να γίνεται αυτό η απλά περιγράφω κάτι ουτοπικό που δεν είμαστε ακόμα ώριμοι να πράξουμε;

Θα ήθελα την άποψή σας.
Ευχαριστώ!

Μα πως να είναι φυσιολογικό να επικοινωνεί ο καθηγητής με το φροντιστή από τη στιγμή που ο καθηγητής τον βλεπει σαν ανταγωνιστή; Αυτό σε μένα τουλάχιστον φαντάζει ουτοπικό τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής χρησιμοποιεί την τάξη ως μέσο εύρεσης ακριβοπληρωμένων ιδιαιτερων μαθημάτων. Τη στιγμή που ο ίδιος ο καθηγητής απαξιώνει το μάθημα του προσφέροντας, αφιλοκερδώς βέβαια, ιδιαίτερα μαθήματα το απόγευμα σε μαθητές που το επόμενο πρωί τους έχει στη τάξη. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που μοχθούν καθημερινά κόντρα σε όλες τις δυσκολίες του εκπαιδευτικού συστήματος να μάθουν γράμματα στα παιδιά, αλλά δυστυχώς κατά τη γνώμη μου είναι η συντριπτική μειοψηφία.

Δεν νομίζω ότι έχεις δίκιο και κάποτε αυτή η "καραμέλα" πρέπει να σταματήσει.

Δεν θα το λέγα "καραμέλα", αλλά λυπηρό γεγονός. Όπως δεν "υποψιάζομαι" ότι τα παραπάνω συμβαίνουν αλλά είμαι σίγουρος. Τουλάχιστον όταν ζεις σε μια μικρή πόλη είναι τοις πάσι γνωστό και αυτά τα πράγματα δεν κρύβονται. Όπως είμαι σίγουρος ότι δεν αποτελούν την μειοψηφία.

Πάνο νομίζω οτι αυτή είναι η μισή αλήθεια.Για αναρωτήσου ο συνάδελφος ο πρωτοδιοριζόμενος σε μια ακριτική περιοχή
για 5-10 χρόνια πλέον λόγω των αλλαγών στην συνταξιοδότηση και των περιορισμών του μνημονίου μπορεί να αντεπεξέλθει με τα 900 ευρώ που δρομολογούν κάποιοι;Γιατί για εμένα ένας καθηγητής κακά αμειβόμενος ίσως προβάλει και λιγότερες αντιστάσεις εκει που θα έπρεπε.

Κύριε Στεργίου,

ο λόγος σας με κάλυψε πλήρως. Αν και το κλίμα είναι αποθαρρρυντικό και περίπλοκο εδώ στην Αθήνα στην επικοινωνία μεταξύ καθηγητή και φροντιστή, είναι άμεσα αναγκαίο να γεννηθεί μία ειλικρινής ουσιαστική επικοινωνία για το καλό του μαθητή.

Σαν πρώτη επαφή εγώ θα πηγαίνω μαζί με τον κηδεμόνα να γνωρίσω τον καθηγητή και έχουμε μία άμεση ειλικρινή επαφή. Το θεωρώ πλέον αναγκαία. Είμαι πεπεισμένος ότι ο καθηγητής θα το εκτιμήσει και αν ο διάλογος είναι ουσιαστικός θα υπάρχει διακριτική συνεργασία.

dimplak έγραψε:Κύριε Στεργίου,

ο λόγος σας με κάλυψε πλήρως. Αν και το κλίμα είναι αποθαρρρυντικό και περίπλοκο εδώ στην Αθήνα στην επικοινωνία μεταξύ καθηγητή και φροντιστή, είναι άμεσα αναγκαίο να γεννηθεί μία ειλικρινής ουσιαστική επικοινωνία για το καλό του μαθητή.

Σαν πρώτη επαφή εγώ θα πηγαίνω μαζί με τον κηδεμόνα να γνωρίσω τον καθηγητή και έχουμε μία άμεση ειλικρινή επαφή. Το θεωρώ πλέον αναγκαία. Είμαι πεπεισμένος ότι ο καθηγητής θα το εκτιμήσει και αν ο διάλογος είναι ουσιαστικός θα υπάρχει διακριτική συνεργασία.

Εύχομαι να βρεις την ανταπόκριση που αναμένεις.Νομίζω όμως ότι θα τη βρεις, κυρίως γιατί είσαι νέος συνάδελφος και στην Αθήνα η ανωνυμία είναι εξασφαλισμένη.Όταν ο καθηγητής εισπράξει ως ειλικρινές και πραγματικό το ενδιαφέρον για το μαθητή ή τους μαθητές σου, θα το εκλάβει ως τιμή να ζητάς τη γνώμη και τη συμβουλή του.
Γενικά , θεωρώ επιβεβλημένο να παρέχουμε στους νέους συναδέλφους κάθε δυνατή βοήθεια, σε όλα τα επίπεδα.Κι όταν μου δίνεται αυτή η ευκαιρία, ειλικρινά νοιώθω χρήσιμος και ευτυχής.

Μπάμπης

Καλημέρα.

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τον διάλογο που έχει προκύψει σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον θέμα.

Η επαφή καθηγητή φροντιστή είναι εφικτή, αλλά εξρτάται από το ποιος είναι ο καθηγητής και ποιος είναι ο φροντιστής.
Είναι απαραίτητο, κατά τη γνώμη μου, να υπάρχει ανοικτό μυαλό και από τους δύο (ως γνωστό το μυαλό και το αλεξίπτωτο λειτουργούν καλύτερα ανοικτά). Σε αυτή την περίπτωση είναι δυνατή η επαφή μεταξύ των δύο και ο άμεσα οφελημένος είναι ο μαθητής.

Υπάρχει όμως ένα τουλάχιστον μεγάλο αλλά, το οποίο αφορά πως ο καθηγητής βλέπει τον φροντιστή και πως ο φροντιστής βλέπει τον καθηγητή.

Είναι συνηθιμένο το φαινόμενο να υπάρχει απαξίωση του έργου του καθηγητή στο σχολείο, γιατί ο φροντιστής θέλει να προβάλει τη δική του δουλειά. Αυτό είναι γενικά άδικο, αφού υπάρχουν πολλοί εξαίρετοι συνάδεφοι που κάνουν σοβαρό έργο στα σχολεία. Προφανώς υπάρχει και η άλλη κατηγορία συναδέλφων, αλλά αυτό συμβαίνει σε κάθε εργασιακό περιβάλλον. Βέβαια αυτό που έχω επίσης δει είναι ότι όταν κάποιος καθηγητής κάνει δουλειά στο σχολείο, οι μαθητές το εκτιμούν και δεν αδιαφορούν, παρόλο που υπάρχει μέσα τους μια "έμφυτη" απαξίωση προς τον καθηγητή.

Επίσης συχνό είναι το φαινόμενο ο καθηγητής να θέλει να φανεί ανώτερος του φροντιστή και δίνει στους μαθητές θεοπάλαβες ασκήσεις που δεν είναι εύκολο να λυθούν.

Στην ελληνική κοινωνία που ζούμε, αυτά τα έχω δει και το ίδιο νομίζω ισχύει και για εσάς. Και στις δύο περιπτώσεις χαμένος είναι ο μαθητής. Δεν έχω υπάρχει θιασώτης καμίας από τις δύο κατηγορίες, δεδομένου ότι έχω περάσει (όπως αρκετοί από εμάς) και από τις δύο κατηγορίες (καθηγητή σχολείου - φροντιστή). Αυτό που συνηθίζω να λέω στους μαθητές μου είναι ότι πάντα έχουν να κερδίσουν από τον μαθηματικό τους, διότι αποκλείεται σε μια ολόκληρη χρονιά να μην γίνουν 5 αξιόλογα πράγματα στην τάξη (σχολείου ή φροντιστηρίου).

Υ.Γ. Καθηγητή που να κάνει ιδιαίτερο σε μαθητές τους έχω συναντήσει μια φορά όταν έκανα το "αγροτικό" μου στη Λήμνο.
Από τότε δεν υπάρχει αντίστοιχο περιστατικό που να έχει πέσει στην αντίληψή μου. Δεν λέω ότι δεν συμβαίνει, αλλά διατηρώ μεγάλες επιφυλάξεις για το πόσο συμβαίνει.

Καλημέρα!
Μόλις ανακάλυψα την κουβέντα και ρωτάω το εξής:
Αν κάποιος καθηγητής της τεχνολογικής κατεύθυνσης διδάσκει σε ένα λύκειο του Πειραιά και οι μαθητές του πηγαίνουν σε 10 διαφορετικά φροντιστήρια και κάνουν και ιδιαίτερα μαθήματα με άλλους καθηγητές,πως είναι δυνατόν να έρχονται σε επαφή με
όλους αυτούς για την πρόοδο του εκάστοτε μαθητή;
Πόσα θα κάνει αυτός ο έρημος ο καθηγητής στο δημόσιο Λύκειο;
Μήπως αυτό μπορεί να συμβεί μόνο σε μικρές επαρχιακές πόλεις,όπoυ υπάρχει ένα σχολείο,ένα φροντιστήριο κτλ;
Μάλλον ουτοπικό μου φαίνεται παρότι ωραία σκέψη συνεργασίας.
Επιπλέον ντρέπομαι ειλικρινά για τα (δικαιολογημένα αν όλα αυτά που λέγονται ευσταθούν) παράπονα που γίνονται για τους καθηγητές δημοσίου.
Είναι πλατύ το θέμα και δύσκολο να το πιάσεις.

dimplak έγραψε:Καλησπέρα συνάδελφοι,

Από πέρυσι μπήκα για τα καλά στο στίβο της φροντιστηριακής εκπαίδευσης. Το άρωμα της νιότης των μαθητών αλλά παράλληλα και οι ατελείωτες γνωστικές τους αδυναμίες με πείσμωσαν να γίνω πιο δημιουργικός εκτός από καλός μαθηματικός. Παρόλα αυτά όμως υπήρχε και ένα βασικό πρόβλημα που δε λυνόταν μόνο από μένα...

Ο φροντιστής δε γνωρίζει τον καθηγητή, ως προσωπικότητα και ως μαθηματικό εκτός από καποιες συμπτώσεις. Πώς παραδίδει το μάθημα, σε ποια θέματα εστιάζει, ποια η άποψη του για το μαθητή μου. Μαθητές και γονείς αδυνατούν να μου μεταφέρουν σαφή εικόνα του μαθήματος στο σχολείο.

Η ερώτηση λοιπόν είναι απλή. Δε θα ήταν φυσιολογικό οι καθηγητές στο σχολείο να επικοινωνούν με τους φροντιστες; Να μιλήσουν και να πουν απλά και άμεσα από κοντά: "Ο μαθητής έχει αυτό το πρόβλημα, θέλω να τον βοηθήσεις εκεί, να ξέρω θα το μάθει μαζί σου"

Δεν πρέπει να γίνεται αυτό η απλά περιγράφω κάτι ουτοπικό που δεν είμαστε ακόμα ώριμοι να πράξουμε;

Θα ήθελα την άποψή σας.
Ευχαριστώ!

....εδώ κάνουμε "μαύρα μάτια" να γνωρίσουμε και να ενημερώσουμε τους γονείς των μαθητών για την επίδοσή τους......

Μπάμπης Στεργίου έγραψε:Θα ήταν βεβαια πολύ καλό, αν θεσμικά επιτρέπονταν σε κάθε πτυχιούχο μαθηματικό να παρακολουθήσει τον καθηγητή του Σχολείου (για ένα περιορισμένο αριθμό ωρών), ύστερα βέβαια από τη σύμφωνη γνώμη του καθηγητή. Θα έλεγα μάλιστα ότι για να μπορεί κάποιος να διοριστεί, θα έπρεπε με δική του πρωτοβουλία να έχει παρακολουθήσει υποχρεωτικά 50 ώρες μάθημα σε διάφορα σχολεία και σε διάφορους καθηγητές και από κάθε παρακολούθηση να παίρνει βεβαίωση από το Σχολείο ! Από αυτό όμως απέχουμε πολύ , μια και προϋποθέτει ανώτερη μορφή πολιτισμού και σεβασμού για τον υποψήφιο δάσκαλο και των δύο βαθμίδων !

Θεσμοθετήθηκε εδώ http://static.diavgeia.gov.gr/doc/4%CE% ... %A05%CE%A0

dimplak έγραψε:Ο φροντιστής δε γνωρίζει τον καθηγητή, ως προσωπικότητα και ως μαθηματικό εκτός από καποιες συμπτώσεις. Πώς παραδίδει το μάθημα, σε ποια θέματα εστιάζει, ποια η άποψη του για το μαθητή μου. Μαθητές και γονείς αδυνατούν να μου μεταφέρουν σαφή εικόνα του μαθήματος στο σχολείο.

Εντελώς φιλικά
Η ερώτηση εμπεριέχει και το πρόβλημα.
Γιατί να γνωρίζει "Πώς παραδίδει το μάθημα, σε ποια θέματα εστιάζει, ποια η άποψη του για το μαθητή μου." ;
Αν πάρει απαντήσεις σε τι θα τον ωφελήσει;
Τι θέλει να αποκομίσει ;
Θα κάνει καλύτερο μάθημα;
Και οι δυο έχουν ένα βιβλίο ,μια "συγκεκριμένη" ύλη να διεκπεραιώσουν και ο καθένας θα το κάνει ανάλογα με τις γνώσεις του ,το μεράκι του ,το διαθέσιμο χρόνο, τον μαθητή , αλλά και την στιγμή( παρόλο που μας έχουν ζαλίσει με σχέδια μαθήματος καταθέτω ότι δεν έχω διδάξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ με τον ίδιο τρόπο το ίδιο αντικείμενο ακόμη κι όταν βγω από την μια τάξη και μπω ακριβώς την άλλη διδακτική ώρα σε άλλο τμήμα ίδιας τάξης -οι παράμετροι είναι τόσοι πολλοί ,με πρώτιστη την αλληλεπίδραση μαθητή-καθηγητή ,αλλιώς την δουλειά μας θα την κάναν τα κομπιούτερς -τουλάχιστον μέχρι στιγμής δεν είναι εφικτό)

Κύριε Στεφανίδη,

Δεν είχα υπόψην την παραπάνω θεσμοθέτηση. Για να σιγουρευτώ αν κατάλαβα καλά, έχω το δικαίωμα ως πτυχιούχος, αύριο το πρωί, να πάω σε κάποιο δημόσιο σχόλειο, να απαιτήσω να παρακολουθήσω μαθήματα και να πάρω βεβαίωση;

Ευχαριστώ

Την παραπάνω σκέψη την είχα και εγώ, προσπάθησα κιόλας να την υλοποιήσω πέρυσι στην Ζάκυνθο.

Έκανα ένα άνοιγμα στους καθηγητές Ιδιαιτέρων - Φροντιστηρίων, μέσω των παιδιών, προτρέποντας τους μαθητές να φέρουν όποιο άτομο τους βοηθάει έξω από το σχολείο για να συζητήσουμε συγκεκριμένα για την πορεία τους, τα κενά και γενικότερα τα σημεία που πρέπει να δουλέψει ο μαθητής.

Επίσης θα ήταν μια καλή ευκαιρία να ανοίξει η συζήτηση και να μιλήσουμε γενικά για τα εκπαιδευτικά θέματα, τα θέματα και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στο νησί και τέλος στα Μαθηματικά. Επί της ευκαιρίας θα ήταν καλό να διερευνούσαμε επί τούτου για το επίπεδο των διαγωνισμάτων ή τεστ που έγραφαν οι μαθητές στο σχολείο και δήλωναν οι καθηγητές Φροντιστηρίων σε γονείς και μαθητές ότι ήταν αρκετά απαιτητικά.

Το αποτέλεσμα; Κανείς δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μου... ίσως έφταιγε ότι στην Ζάκυνθο δεν υπάρχουν Φροντιστήρια, εκτός από ένα (!!!) και οι περισσότεροι καθηγητές του Δημοσίου κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα σε δωμάτια και γκαρσονιέρες, άρα η παρουσία τους θα δήλωνε συμμετοχή, άρα και ενοχή;

Αλλά τελικά το καθεστώς στις μικρότερες περιοχές, ενώ θεωρούσα ότι θα ήταν ποιο εύκολο, τελικά δεν είναι, υπάρχει ανταγωνισμός, φοβούνται να μην χάσουν κάποιο κομμάτι από την πίτα, δεν επιθυμούν την συζήτηση γιατί δεν έχουμε τον ίδιο σκοπό, την ουσιαστική μάθηση του μαθητή.

Παρόλα αυτά το θεωρώ καλό, πρωτοποριακό και σημαντικό για την πρόοδο και εξέλιξη των μαθητών μια τέτοια σύνδεση, συγχαρητήρια σε όποιον το καταφέρει. Ελπίζω να μας καταθέσει την εμπειρία του, θα είναι πολύτιμη.

dimplak έγραψε:Κύριε Στεφανίδη,

Δεν είχα υπόψην την παραπάνω θεσμοθέτηση. Για να σιγουρευτώ αν κατάλαβα καλά, έχω το δικαίωμα ως πτυχιούχος, αύριο το πρωί, να πάω σε κάποιο δημόσιο σχόλειο, να απαιτήσω να παρακολουθήσω μαθήματα και να πάρω βεβαίωση;

Ευχαριστώ

Σύμφωνα με το Άρθρο 3 ναι.

Αλλά επειδή στην Ελλάδα οι νόμοι φτιάχνονται στο πόδι (επίτηδες για μένα) και θέλουν -για να λειτουργήσουν - διευκρινιστικές εγκυκλίους ΠΕΡΊΜΕΝΕ!!!!!!!
Πχ αυτή η απόφαση δεν λέει που απευθύνεται ο ενδιαφερόμενος και με ποια διαδικασία θα πάρει την άδεια να κάνει την άσκηση του.

Καλησπέρα και από εμένα....
στα 4 χρόνια που είμαι στο ιδιωτικό σχολείο ( πιο πριν ιδιαίτερα και φροντιστήρια ) μόνο μία φορά έτυχε να έρθω σε επαφή με την καθηγήτρια μιας μαθήτριάς μου και αυτό γιατί είχε μια ασθένεια που απουσίαζε για καιρό. Στόχος να εστιάσουμε στα σημεία τα οποία είχε χάσει.
Την άποψη του φίλου Βασίλη την έχει και ένας συνάδελφος στο σχολείο σε σχέση με το αν θα πρέπει πχ να αναρτούμε μέσω νετ τις παραδόσεις μας...
Εν μέρει συμφωνώ...
Από την άλλη όμως ούτε φοβάμαι για κάτι,ούτε είναι τόσο πρωτότυπο ό,τι κάνουμε.
Το σημαντικότερο όπλο μας πέρα από τη γνώση είναι το ''ταλέντο'' μας στη μετάδοση.
Τώρα για την επικοινωνία φροντιστή-καθηγητή σχολείου...εγώ προσωπικά δεν θα είχα πρόβλημα...αλλά τελικά πλην ελαχίστων εξαιρέσεων...που αποσκοπεί?
Καταλαβαίνω πως για όσους φίλους είστε στο δημόσιο ίσως σας φαίνεται κάπως περίεργο....αλλά από την άλλη ο Μάκης που όντως το επεδίωξε...είχε να φοβηθεί κάτι?
Το θέμα είναι όντως ενδιαφέρον....αλλά τελικά δε νομίζω ππως υπάρχει σωστή και λάθος απάντηση....