Σελίδα 1 από 1

Η "χρυσή" συνάρτηση.

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 27, 2012 5:38 pm
από k-ser
Με αφορμή το θέμα που συζητήθηκε εδώ εδώ αναρωτήθηκα ποια μπορεί να είναι η συνάρτηση \displaystyle f:(0,+\infty)\to (0,+\infty) για την οποία ισχύει \displaystyle f\left(f(x)\right)=xf(x), \ \ \forall x>0.
Δεν ξέρω αν το θέμα έχει ξανασυζητηθεί...
Κατέληξα στα παρακάτω, για τα οποία μια δεύτερη ματιά θα ήταν αναγκαία! και ευχαριστώ όποιον το... τολμήσει.

Να βρεθούν οι συνεχείς συναρτήσεις \displaystyle \bf{f:(0,+\infty) \to (0,+\infty)} με \displaystyle \bf{f\left(f(x)\right)=x\cdot f(x), \ \  \forall x>0}

Απάντηση

Ακολουθία Fibonacci είναι η ακολουθία \displaystyle (\varphi_n): \ \  \varphi_{n+1}=\varphi_n+\varphi_{n-1}, \ \ \varphi_1=0, \ \ \varphi_2=1.

Το όριο της ακολουθίας \displaystyle (b_n): \ \ b_n=\frac{\varphi_{n+1}}{\varphi_n} είναι ο "χρυσός" αριθμός \displaystyle \varphi, για τον οποίο ισχύει: \displaystyle \varphi ^2-\varphi=1, \ \ \varphi >0

Ορίζουμε τις συναρτήσεις: \displaystyle a_n(x)=f\left(a_{n-1}(x)\right), \ \ n\geq2 , \displaystyle a_1(x)=f(x) με \displaystyle x>0, \ \ \ n ακέραιος

Για την συνάρτηση που αναζητούμε και για την οποία ισχύει: \displaystyle \bf{f\left(f(x)\right)=x\cdot f(x), \ \  \forall x>0} αποδεικνύονται εύκολα τα παρακάτω:
  • \displaystyle \bf{a_n (x)=x^{\varphi_n} \cdot \left( f(x) \right)^{\varphi_{n+1}}, \ \ n\geq2}, με επαγωγή

    Η συνάρτηση είναι 1-1, οπότε και γνησίως μονότονη ως συνεχής.

    \displaystyle \bf {f(1)=1}
Θα αποδείξουμε ακόμα ότι για την συνάρτηση \displaystyle f το σύνολο τιμών της είναι το \displaystyle \bf{(0,+\infty)}

1η Περίπτωση: Η συνάρτηση είναι γνησίως φθίνουσα.

Σύνολο τιμών:

Το \displaystyle 1 είναι τιμή της \displaystyle f και αν υποθέσουμε ότι υπάρχει \displaystyle y \in (0,1) το οποίο δεν είναι τιμή της \displaystyle f τότε, από το θεώρημα ενδιάμεσων τιμών, θα πρέπει

\displaystyle \forall x>0:\\  \\ \ \  f(x)>y\Rightarrow f\left(f(x)\right)<f(y)\Rightarrow xf(x)<f(y)\Rightarrow  xy<xf(x)<f(y) \Rightarrow \\ \\x<\frac{f(y)}{y}

το οποίο είναι άτοπο.

Ομοίως, οδηγούμαστε σε άτοπο, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει \displaystyle y>1 που δεν είναι τιμή της \displaystyle f.

Άρα το σύνολο τιμών της \displaystyle f είναι το \displaystyle \bf{(0,+\infty)}

Εύρεση της συνάρτησης

Για \displaystyle 0<x<1,

λόγω μονοτονίας, είναι

\displaystyle a_{2n}(x)<1, \ \ n\geq1 και \displaystyle a_{2n+1}(x)>1, \ \ n\geq1

έτσι

\displaystyle x^{\varphi_{2n}} \cdot \left( f(x) \right)^{\varphi_{2n+1}}<1, \ \ n\geq1 \Rightarrow f(x)<\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{\varphi_{2n}}{\varphi_{2n+1}}} και \displaystyle x^{\varphi_{2n+1}} \cdot \left( f(x) \right)^{\varphi_{2n+2}}<1, \ \ n\geq1 \Rightarrow f(x)>\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{\varphi_{2n+1}}{\varphi_{2n+2}}}

συνεπώς
\displaystyle f(x) \leq\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}} και \displaystyle f(x) \geq\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}}

οπότε

\displaystyle \bf {f(x) = \left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}}, \ \ x>1}

Ομοίως για \displaystyle x>1

Άρα \displaystyle \color{red}{\bf {\boxed {f(x) = \left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}}, \ \ x>0}}}, η οποία επαληθεύει τα δεδομένα.

2η Περίπτωση: Η συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα.

Σύνολο τιμών:

Το \displaystyle 1 είναι τιμή της \displaystyle f και αν υποθέσουμε ότι υπάρχει \displaystyle y \in (0,1) το οποίο δεν είναι τιμή της \displaystyle f τότε, από το θεώρημα ενδιάμεσων τιμών, θα πρέπει

\displaystyle \forall x>0: \ \  f(x)>y\Rightarrow f\left(f(x)\right)>f(y) \ \  \overset{x=y}{\Rightarrow} yf(y)>f(y)\Rightarrow y>1

το οποίο είναι άτοπο.

Ομοίως, οδηγούμαστε σε άτοπο, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει \displaystyle y>1 που δεν είναι τιμή της \displaystyle f.

Άρα το σύνολο τιμών της \displaystyle f είναι το \displaystyle \bf{(0,+\infty)}

Εύρεση της συνάρτησης

Είναι \displaystyle \frac{f\left(f(x)\right)}{f(x)}=x, \ \ x>0 άρα και εφόσον το σύνολο τιμών της \displaystyle f είναι το \displaystyle \bf{(0,+\infty)} ισχύει: \displaystyle \frac{f\left(x\right)}{x}=f^{-1}(x), \ \ x>0

Επίσης ισχύει ότι η \displaystyle f^{-1} είναι γνησίως αύξουσα.

Ορίζουμε τις γνησίως φθίνουσες συναρτήσεις \displaystyle g, h:

\displaystyle g(x)=f^{-1}\left(\frac{1}{x}\right), \ \ x>0 , \displaystyle h(x)=\frac{1}{f^{-1}(x)}, \ \ x>0

για τις οποίες αποδεικνύεται εύκολα ότι ισχύουν:

\displaystyle g\left(h(x)\right)=xh(x), \ \ x>0 και \displaystyle h\left(g(x)\right)=xg(x), \ \ x>0 \ \ \color{red}{ \bf{(\sigma)}}

Ορίζουμε ακόμα τις συναρτήσεις:

\displaystyle a_1(x)=g(x), \ \ a_2(x)=h\left(a_1(x)\right), \ \ a_3(x)=g\left(a_2(x)\right), \ \ x>0 και γενικά

\displaystyle a_{2n}(x)=h\left(a_{2n-1}(x)\right), \ \ a_{2n+1}(x)=g\left(a_{2n}(x)\right), \ \ x>0 και \displaystyle n θετικός ακέραιος.

Με την βοήθεια των σχέσεων \displaystyle \color{red}{ \bf{(\sigma)}} έχουμε ότι για κάθε θετικό ακέραιο \displaystyle n ισχύουν:

\displaystyle a_{2n+2}(x)=h\left(a_{2n+1}(x)\right)=h\left(g\left(a_{2n}(x)\right)\right)=a_{2n}(x)\cdot g\left(a_{2n}(x)\right)= \\ a_{2n}(x)\cdot a_{2n+1}(x)

και

\displaystyle a_{2n+3}(x)=g\left(a_{2n+2}(x)\right)=g\left(h\left(a_{2n+1}(x)\right)\right)=a_{2n+1}(x)\cdot h\left(a_{2n+1}(x)\right)= \\ a_{2n+1}(x)\cdot a_{2n+2}(x)

Έτσι, έχουμε ότι: \displaystyle a_{n+1}(x)=a_n(x)\cdot a_{n-1}(x), \ \ x>0, \ \ n>1

Επαγωγικά τώρα είναι εύκολο να αποδειχθεί ότι: \displaystyle a_n(x)=x^{\varphi_{n-1}} \cdot g^{\varphi_{n}}(x), \ \ x>0, \ \ n>1

Ακόμα, οι συναρτήσεις \displaystyle a_{2n}, \ \ n\geq1 είναι γνησίως αύξουσες , ενώ οι \displaystyle a_{2n-1}, \ \ n\geq1 είναι γνησίως φθίνουσες.

Για \displaystyle x>1 είναι:

\displaystyle a_{2n}(x)>1 \Rightarrow x^{\varphi_{2n-1}} \cdot g^{\varphi_{2n}}(x) >1 \Rightarrow g(x)>\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{\varphi_{2n-1}}{\varphi_{2n}}} \Rightarrow \\ g(x)\geq\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}

\displaystyle a_{2n+1}(x)<1 \Rightarrow x^{\varphi_{2n}} \cdot g^{\varphi_{2n+1}}(x) <1 \Rightarrow g(x)<\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{\varphi_{2n}}{\varphi_{2n+1}}} \Rightarrow \\ g(x)\leq\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}

Συνεπώς

\displaystyle g(x)=\left(\frac{1}{x}\right)^{\frac{1}{\varphi}

Ομοίως για \displaystyle 0<x<1

Άρα

\displaystyle f^{-1}(x)=x^{\frac{1}{\varphi}}, \ \ x>0 και


\displaystyle \color{red}{\bf{\boxed{f(x)=x^{\varphi}, \ \ x>0}}} η οποία επαληθεύει τα δεδομένα.

Re: Η "χρυσή" συνάρτηση.

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 29, 2012 10:12 am
από Demetres
Κώστα σωστά μου φαίνονται.

Re: Η "χρυσή" συνάρτηση.

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Σεπ 30, 2012 11:21 pm
από k-ser
Δημήτρη, σ' ευχαριστώ για το χρόνο που διέθεσες.

Να είσαι πάντα καλά.