ΔΗΜΗΤΡΗΣ έγραψε:Αντώνη, καλησπέρα.
Πολύ ωραίος ο ορισμός, που έχεις δώσει για το μονώνυμο, ο οποίος δεν αφήνει αμφιβολίες
Μένει μόνο να έχουμε μια έγκυρη διευκρίνηση, ώστε να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο για τα μονώνυμα:
Αν μια παράσταση δεν έχει εξ αρχής την μορφή που έχεις γράψει, αλλά μπορεί να τεθεί στην πιο πάνω μορφή με κάποιους ίσως περιορισμούς για τις μεταβλητές του, τότε πάντα θα είναι μονώνυμο;
Πχ, η παράσταση

, η οποία δεν είναι εξ αρχής στην μορφή που δίνει ο ορισμός, αλλά γράφεται

και τώρα έχει την μορφή που θέλουμε, θα μπορούμε να πούμε ότι είναι μονώνυμο; (με

)
Θα θέλαμε την άποψή σου, για να μας λυθεί και αυτή η απορία που συχνά αντιμετωπίζουμε στην τάξη (όπως έγραψε και ο Μιχάλης) και απαντάμε κατά την γνώμη μας...
Αγαπητέ Δημήτρη.
Είναι γνωστό ότι οι αυστηροί ορισμοί του πολυωνύμου και του μονωνύμου είναι αυτοί που έχει γράψει ο Demetres στο μήνυμά του ( απόκρυψη κείμενου). Οποιαδήποτε απλοποίηση οφείλει να γίνεται με μεγάλη προσοχή ,ώστε να μην παραποιούνται οι έννοιες και τούτο για να μην περνάνε λανθασμένα μηνύματα στους μαθητές. Το x σε ένα πολυώνυμο δεν είναι μια μεταβλητή που παίρνει τιμές από κάποιο προκαθορισμένο σύνολο ( όμοια και τα x,y,…,t σε ένα μονώνυμο κτλ.), όπως σε μια συνάρτηση . Η έννοια του πολυωνύμου δεν ταυτίζεται με την έννοια της συνάρτησης ( σε κάθε πολυώνυμο αντιστοιχίζουμε μια συνάρτηση, η οποία ονομάζεται πολυωνυμική συνάρτηση) . Tο x σε ένα πολυώνυμο ονομάζεται« απροσδιόριστος», σε μια συνάρτηση ονομάζεται «μεταβλητή» (και σε μια εξίσωση ονομάζεται « άγνωστος»).
Όταν έγραφα το βιβλίο «ΑΛΓΕΒΡΑ» ,που αναφέρω στο προηγούμενο μήνυμα μου ( το οποίο απευθύνεται σε μαθητές) , προσπάθησα να μην απομακρυνθώ από την ουσία των αυστηρών ορισμών του πολυωνύμου και του μονωνύμου ( αυτός είναι ο λόγος που έδωσα τον ορισμό του μονωνύμου όπως τον έχω γράψει εκεί). Βέβαια τα x,y,…,t τα ονόμασα « μεταβλητές» για να είμαι σύμφωνος με το σχολικό βιβλίο, αλλά κατέβαλα προσπάθεια ώστε οι μαθητές να καταλάβουν ότι οι έννοιες « πολυώνυμο» και « συνάρτηση» δεν ταυτίζονται. Αυτό γίνεται περισσότερο φανερό από τους διαφορετικούς ορισμούς της ισότητας στις δύο περιπτώσεις (πολυωνύμων και συναρτήσεων που έχω δώσει εκεί ). Οι βασικές ιδιότητες των πολυωνύμων δεν μελετώνται με βάση τις αριθμητικές τιμές τους.
• Ας έλθουμε τώρα στο θέμα που ζητάς τη γνώμη μου.
Οι μεταβλητές σε ένα μονώνυμο μπορούν να αντικατασταθούν με ένα οποιονδήποτε πραγματικό αριθμό ( εκτός αν κάποια μεταβλητή έχει εκθέτει μηδέν, οπότε δεν μπορεί να αντικατασταθεί με το μηδέν). Ένα μονώνυμο καθορίζεται από το συντελεστή του και το κύριο ποσόν του. Δεν υπάρχουν περιορισμοί για τις μεταβλητές του ( εκτός από αυτή που αναφέραμε παραπάνω, όταν πρόκειται να βρούμε την αριθμητική τιμή του ). Τα μονώνυμα δεν είναι συναρτήσεις πολλών μεταβλητών. Έτσι, για παράδειγμα, δεν έχει νόημα να πούμε: « Θεωρούμε το μονώνυμο:

με

» (δεν πρόκειται περί συναρτήσεως με δύο μεταβλητές). Γιατί ,τότε, θα έπρεπε το μονώνυμο:

με

να θεωρείται διαφορετικό από το μονώνυμο:

, αν και έχουν τον ίδιο συντελεστή και το ίδιο κύριο ποσό. Η αλγεβρική παράσταση:

προφανώς δεν είναι ένα μονώνυμο. Το ερώτημα είναι, επειδή ,για τις αριθμητικές τιμές, με

, ισχύει:

και το δεύτερο μέλος είναι ένα μονώνυμο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι και το πρώτο μέλος είναι ένα μονώνυμο; Η απάντηση είναι:
Ούτε το δεύτερο μέλος είναι ένα μονώνυμο, αφού θεωρούμε

, όπως εξηγήσαμε παραπάνω ( επαναλαμβάνω δεν πρόκειται περί συναρτήσεων).
Φιλικά.