Noμίζω πως έχω μια απόδειξη, αρκετά τεχνική βέβαια, που χρησιμοποιεί μάλιστα μόνο ορθογώνια με πλευρές παράλληλες στους άξονες.
Αν πάρουμε το
![R=[0,a] x [0,\frac{1}{a}] R=[0,a] x [0,\frac{1}{a}]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/ea783f822eaa751773fe952588db15dd.png)
για ορθογώνιο με

,
ισχύει

.
Παραγωγίζοντας την σχέση ως προς

παίρνουμε

(1).
Τώρα αν "κουνήσουμε" το ορθογώνιο προς τα πάνω κατά

έπεται ότι

(2)
Παραγωγίζοντας την τελευταία τώρα σχέση ως προς a, έπεται ότι

,
και άρα

, λόγω της (1).
Τώρα όμως ολοκληρώνοντας για

από

έως

,
παίρνουμε ότι

, λόγω της υπόθεσης.
Άρα

για κάθε

.
Αν τώρα πάρουμε ένα

, για

κοντά στο

και

, ισχύει

.
Επομένως εύκολα

.
Άρα η

είναι μηδέν πάνω από την υπερβολή

.
Tώρα όμως αν ολοκληρώσουμε στο
![[0,a]x[\frac{1}{a}-e,\frac{2}{a}-e] [0,a]x[\frac{1}{a}-e,\frac{2}{a}-e]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/6262c5bb3dafc797e0ba3c0463786c68.png)
, όπου
παίρνουμε ότι

, σχέση που δίνει

.
Τώρα αν χειριστούμε την παραπάνω όμοια όπως
χειριστήκαμε την (2) μπορούμε να πάρουμε την

μηδέν και κάτω από την υπερβολή

.
Στρίβωντας 90,180 και 270 μοιρές τα ορθογώνια που δουλεύουμε έπεται ότι η

είναι η μηδενική , όπως θέλαμε.