Ας δούμε την διατύπωση στο σχολικό:
Έστω f μια συνεχής συνάρτηση σ’ ένα διάστημα
![\displaystyle{[\alpha ,\beta ]} \displaystyle{[\alpha ,\beta ]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/495a1910d13927c0bd1cea021aee0023.png)
. Αν G είναι μια παράγουσα της f στο
![\displaystyle{[\alpha ,\beta ]} \displaystyle{[\alpha ,\beta ]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/495a1910d13927c0bd1cea021aee0023.png)
, τότε:

.
Η απόδειξη μπορεί να χωριστεί σε 3 μέρη.
1ο. (κατά την γνώμη μου το σημαντικότερο) θα δείξουμε το συμπέρασμα για οποιαδήποτε αρχική της f στο
![\displaystyle{[\alpha ,\beta ]} \displaystyle{[\alpha ,\beta ]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/495a1910d13927c0bd1cea021aee0023.png)
.
Έτσι λοιπόν αν πάρουμε ως μία αρχική

, η οποιαδήποτε αρχική στο
![\displaystyle{[\alpha ,\beta ]} \displaystyle{[\alpha ,\beta ]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/495a1910d13927c0bd1cea021aee0023.png)
θα εκφραστεί από την

.
Εδώ είναι και το βασικό ατόπημα του μαθητή, αφού παίρνει μια αρχική με επιλεγμένο

του διαστήματος
![\displaystyle{\left[ {a,\beta } \right]} \displaystyle{\left[ {a,\beta } \right]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/a3a7e119f1508d324038ed04049fda46.png)
αλλά έτσι δεν καλύπτει την οποιαδήποτε, δηλαδή την γενική ισχύ του θεωρήματος. Είναι φανερό ότι μπορεί να κατασκευάσει
άπειρες αρχικές ανάλογα με το

που επιλέγει αλλά δεν μπορεί να καλύψει το σύνολο
όλων των αρχικών. Για παράδειγμα αν μας ενδιαφέρουν οι αρχικές της

ο μαθητής με την γραφή

δεν θα μπορέσει ποτέ να δείξει την ισχύ του θεωρήματος για την αρχική

.
Εδώ καλό είναι να σημειώσουμε ότι όταν το σχολικό γράφει "Αν G είναι μια παράγουσα της f " υπονοεί "Αν G είναι μια
οποιοαδήποτε παράγουσα της f "
2ο μέρος είναι ο υπολογισμός της σταθεράς για

3ο μέρος να βάλουμε όπου χ το β και να φτάσουμε στο συμπέρασμα.
Κατά την γνώμη μου, αν ο μαθητής έβαζε

για να καλύψει όλες τις αρχικές δικαιούται όλα τα μόρια. Στην συγκεκριμένη χάνει το μέρος των μορίων που αντιστοιχούν στο 1ο μέρος αν και έχει αποδείξει το θεώρημα για άπειρες αρχικές αλλά όχι για όλες.
Τα ΄μέρη 1,2 είναι μια "άμυαλη" άλγεβρα τα οποία θα τα κάλυπτε (δεν θα ήταν αναγκαία βήματα) αν στην απόδειξη του έβαζε απλώς το

.