Μία κριτική ...παράδοξη (παρά την δόξαν):
Ας μου επιτραπεί να κρίνω τις δύο λύσεις που πρότειναν οι συνομιλητές, Doloros και Γιώργος Ρίζος.
Αυτή την κριτική, την υποβάλλω ως έναυσμα δια την εξέταση ενός θέματος το οποίο θεωρώ σημαντικό. Εις την σχετική συζήτηση – εάν διεξαχθεί – θα καταθέσω τις σκέψεις που έχω μέχρι στιγμής, ελπίζοντας ότι, αυτές, θα αναπτυχθούν περαιτέρω:
Πρόκειται περί της συγκριτικής συσχετίσεως δύο θεωριών: Αυτής που αφορά την διαχείριση
υλικών πραγμάτων και εκείνης που αφορά την διαχείριση
άυλων (οι όροι «υλικά», «άυλα» δεν είναι εντελώς δόκιμοι – είναι “δοκιμαστικοί”).
Σημείωση:
Δεν εννοώ τον ...γνωστό “διαχωρισμό” μεταξύ θεωρίας και πράξης – ασύστατο κατά την γνώμη μου, καθόσον δεν γνωρίζω κάποια θεωρία της απραξίας ούτε κάποια (ανθρωπίνη) πράξη αθεώρητη.
...
Το θέμα της “άσκησης”:
Ας δεχθούμε ότι η απλοϊκή (παιδαριώδης) ιστορία διά της οποίας εισήγαγα το θέμα είναι απολύτως πραγματική. Άρα το πρόβλημα τίθεται, κυρίως, ως τεχνικό, ως “μαστορικό”:
Έχουμε ένα ηλεκτρολόγο, ο οποίος πάει για να μετρήσει μία απόσταση, μέσα στα χωράφια... Και ξαφνικά, του προκύπτει ότι πρέπει να την υπολογίσει. Τόσον αυτός, όσον και ο Θαλής, θα πρέπει να ασκήσουν μία θεωρία η οποία περιλαμβάνει περισσότερα (ή, διαφορετικά) στοιχεία από εκείνα που διαχειρίζεται ένας μαθηματικός, όπως: Ανωμαλίες του εδάφους, φυσικά εμπόδια κτλ. Και οι ενέργειές τους (εάν είναι εφικτές) απαιτούν πολύ κόπο. Τόσον αυτός όσο και ο Θαλής, γνωρίζουν πολύ λιγότερα μαθηματικά από όσα γνωρίζει ένας σημερινός μαθηματικός.
Οι δύο λύσεις:
Ας δεχθούμε ότι οι λύσεις που προτάθηκαν είναι αντιπροσωπευτικές του τρόπου διά του οποίου ενεργούν οι μαθηματικοί. Και ας δούμε την καταλληλότητά τους ως προς τρία βασικά πράγματα που εξετάζουν οι μάστορες και ένα τέταρτο το οποίο εξετάζουν ...ενίοτε: Τον
κόπο, τον
χρόνο, την
ακρίβεια και τις
γνώσεις που
δεν διαθέτουν:
Το Πυθαγόρειο Θεώρημα που χρησιμοποιείται εις την πρώτη λύση το γνωρίζουν (σχεδόν) οι πάντες. Εξ αυτού, θα μπορούσε, κάποιος, να συμπεράνει ότι, αυτή η λύση, είναι καταλληλότερη διά την περίπτωσιν... έναντι της δευτέρας, ήτοι, διά της χρήσεως του “Νόμου των Συνημιτόνων”: Διότι μπορεί μεν η ...άγνοια των νόμων να απαγορεύεται αλλά, τον συγκεκριμένο νόμο, των αγνοούν ακόμη και ...οι δικηγόροι. Εξ άλλου, την εποχή του Θαλή, δεν είχε ...ψηφιστεί, ακόμη.
Εν τούτοις, η πρώτη λύση απαιτεί γεωμετρικές κατασκευές επί ενός εδάφους το οποίο ουδόλως ομοιάζει προς ένα μαθηματικό επίπεδο:
Π.χ., η κατασκευή της καθέτου επί την

, απαιτεί την χάραξη δύο ίσων εκτός εκείνου δια του οποίου θα προσδιορισθούν επί της

κέντρα τους, (ισαπέχοντα από το

). Και αν υποθέσουμε ότι το μέσον της

θα κατασκευασθεί γεωμετρικώς (και όχι διά διαιρέσεως της

διά δύο) απαιτείται η κατασκευή τεσσάρων κύκλων διότι πρέπει να ορισθούν δύο σημεία της μεσοκαθέτου της

προς το μέρος αυτής προς το οποίο δεν παραμονεύει ο σκύλος. Επτά κύκλοι ακτίνων δεκάδων μέτρων μέσα στα χωράφια...

- 13_11_30_a.PNG (10.95 KiB) Προβλήθηκε 3371 φορές
Όταν ένας μαθηματικός τεθεί ενώπιον αυτών των δυσκολιών, ίσως, θα πει:
«Και,... δεν τα μεταφέρω όλα αυτά επάνω στο χαρτί;...» («υπό κλίμακα»).
Εάν όμως δεν το πει, δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι ...«εννοείται». Μάλλον, εκείνο που “εννοείται” είναι ότι, όλα αυτά, έχουν μεταφερθεί, είτε από κάποιον άλλον ή, ...από μόνα τους. Εξ άλλου, αυτή η μεταφορά, έχει ένα μειονέκτημα: Ότι είναι προαιρετική. Δηλαδή, επειδή, “η δουλειά” μπορεί να γίνει και χωρίς αυτήν (ή, έτσι νομίζει αυτός που δεν την έχει επιχειρήσει), υπάρχει κίνδυνος ανακριβιών.
Η δευτέρα λύση, παρότι απαιτεί περισσότερες γνώσεις, έχει το πλεονέκτημα ότι δεν απαιτεί γεωμετρικές κατασκευές... υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα χρησιμοποιηθεί ... “εξωγεωμετρική” βοήθεια (κοντολογίς: αριθμητικές πράξεις και, ενδεχομένως η χρήση ηλεκτρονικής αριθμομηχανής). Η (αμιγώς) γεωμετρική λύση απαιτεί, επίσης, κατασκευές. Με την μόνη και μεγάλη διαφορά ότι αυτές θα γίνουν, μόνον, επάνω στο χαρτί. Η μέτρηση των

,

,

δεν είναι κατασκευή. Η μεταφορά τους στο χαρτί, είναι κατασκευή αλλά, ...στο χαρτί. (Ας αποσιωπήσουμε το γεγονός ότι η εν λόγω μεταφορά δεν ...νομιμοποιείται από κάποιο αξίωμα.). Εξ άλλου, αυτή η μεταφορά, έχει ένα πλεονέκτημα: Ότι είναι υποχρεωτική. Δηλαδή, “η δουλειά”, δεν μπορεί να γίνει χωρίς αυτήν (διότι ουδείς θα επιχειρήσει να επιλύσει γεωμετρικώς μία δευτεροβάθμια εξίσωση πάνω στο χώμα). Τοιουτοτρόπως δε, αποφεύγονται(;) οι ανακρίβειες.
...
Εδώ, προτού να παύσω να σας κουράζω (προς το παρόν) θα παραθέσω ένα πρώτο συμπέρασμα και έστω προς εξέτασιν:
Υπάρχει, τουλάχιστον, μία περίπτωση κατά την οποία ένα τεχνικό πρόβλημα απαιτεί περισσότερες γνώσεις από ένα γεωμετρικό. Εάν αυτή η περίπτωση δεν συνιστά εξαίρεση αλλά, είναι μέρος ενός συστήματος κανόνων, τότε, αυτό το σύστημα ίσως να απαιτεί μελέτη. (Εξ όσων γνωρίζω, η μελέτη αυτή, δεν έχει πραγματοποιηθεί ούτε από τους τεχνίτες ούτε από τους μαθηματικούς.)
...
Πρόσκληση:
Υπάρχει μία λύση του προβλήματος που αντιμετώπισε ο Θαλής την οποία, ορισμένοι, την βρήκαν διασκεδαστική:
14. Η λύσις της ταβέρνας.