Μετά από την τετράωρη δοκιμασία, καθώς και το μάθημα διαρκείας μιάμισης ώρας που την ακολούθησε, επιτέλους έχω τη δυνατότητα να σχολιάσω, πιο ψύχραιμα τώρα, τα θέματα του λυκείου. Σαν γενική διαπίστωση, έχω να πω πως μου φάνηκαν αισθητά δυσκολότερα, συγκριτικά με τα τελευταία χρόνια. Έχω λύσει μόνο το πρώτο θέμα ολόκληρο, όπου βρήκα το ίδιο αποτέλεσμα με αυτό που προέκυψε στις λύσεις που δόθηκαν. Μονάχα, θα ήθελα να εκφράσω μία απορία. Για να δείξουμε στο τέλος πως πολυώνυμο που μένει είναι σταθερό, δεν πρέπει να αναφερθούμε και στο σύνολο των μιγαδικών; Συγκεκριμένα, διέκρινα δύο περιπτώσεις, να είναι το μηδενικό πολυώνυμο (προφανής λύση) και είναι μη σταθερό. Στη δεύτερη περίπτωση κατέληξα σε σχέση της μορφής

. Εκεί, το δικαιολόγησα λέγοντας πως εάν έχει ρίζα έναν μιγαδικό αριθμό θα έχει ως ρίζα οποιοδήποτε μιγαδικό της μορφής

, πράγμα αδύνατο για ένα μη μηδενικό πολυώνυμο, γεγονός που μας εξασφαλίζει πως

. Έτσι κατέληξα πως λύση αποτελούν τα πολυώνυμα της οικογένειας

, όπου για

έχουμε το μηδενικό πολυώνυμο της πρώτης περίπτωσης.
Τώρα, όσον αφορά στα υπόλοιπα θέματα, ομολογώ πως αντιμετώπησα δυσκολίες. Η θεωρία αριθμών δεν είναι το φόρτε μου, όποτε δεν μπόρω να αντιμετωπίσω το θέμα στο σύνολό του. Μόνο μερικές τυχαίες σκέψεις έγραψα, οι οποίες αμφιβάλλω όμως εάν μου δώσουν μονάδες. Το τρίτο το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον, και γι' αυτό το πάλεψα και νομίζω πως μέχρι εκεί που έγραψα ήταν σωστές οι ενέργειές μου. Συγκεκριμένα είπα πως πρέπει

, και αφού

έχουμε

, το οποίο δίνει

. Εκεί σταμάτησα. Δεν μπόρεσα να προχωρήσω παραπέρα, αλλά θα με ενδιέφερε να δω την πλήρη λύση.
Πάμε τώρα και στη γεωμετρία. Ομολογώ πως εκεί περίμενα πως κατάφερνα κάτι, καθώς είχα ασχοληθεί παραπάνω με τη γεωμετρία τον τελευταίο καιρό, ελπίζοντας πως με την εξάσκηση θα βελτιωνόμουν. Οι δε επιδόσεις μου τόσο στο πρόβλημα του Θαλή, όσο και σε εκείνο του Ευκλείδη ήταν πολύ καλές. Παρ' όλα αυτά όμως δεν στάθηκα τυχερός, καθώς το πρόβλημα απ' ό,τι φαίνεται ήταν αισθητά απαιτητικότερο από αντίστοιχα των προηγούμενων ετών, με συνέπεια να περιοριστώ σε κάποιες λίγες σκέψεις, που πιστεύω τουλάχιστον πως είναι στη σωστή κατεύθυνση. Πάντως η αύξηση της δυσκολίας είναι ένα στοιχείο θεωρώ θετικό, καθώς ένα τέταρτο θέμα γεωμετρίας πρέπει προσεγγίζει το επίπεδο δυσκολίας των προβλημάτων των ολυμπιάδων και να απευθύνεται μόνος στους άριστους, που έχουν ιδιαίτερη σχέση με το αντικείμενο. Θα με ενδιέφερε, ωστόσο, να δω μία προσέγγιση του θέματος με πιο στοιχειώδη μέσα, μιας και αμφιβάλλω εάν ο κατασκευαστής του προβλήματος είχε στο νου του λύση με θεωρήματα όπως αυτά που χρησιμοποιεί ο κύριος Κούτρας στη λύση του.
Γενικά, με υπολογίζω κοντά στο 1,5 θέμα, αν και πιστεύω πως θα μπορούσα να είχα πάει και καλύτερα...