Mετά απο προσωπικό μήνυμα του Δημήτρη δίνω αναλυτικά την λύση μου στο θέμα. (Αμφιβάλλω βέβαια για το κατα πόσο είχα σκεφτεί την ίδια συνέχεια και πέρυσι).
H παρακάτω προσέγγιση δείχνει γενικά πιστεύω μια μέθοδο αντιμετώπισης τέτοιων συναρτησιακών εξισώσεων. Μάλιστα η συγκεκριμένη είναι αρκετά απαιτητική και σίγουρα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Αρχικά παρατηρούμε ότι επειδή είναι συνεχής και 1-1 είναι και μονότονη. Επίσης τα όρια στο άπειρο είναι άπειρο καθώς σε αντίθετη περίπτωση η σχέση

θα μας έδινε άπειρο να ισούται με κάτι πεπερασμένο.
Άρα η

είναι 1-1 και επί. Άρα αντιστρέφεται η απεικόνιση και η αντίστροφη της g ικανοποιεί την σχέση
Παίρνουμε ένα

στο

και

. Θεωρούμε την

με

, και την

,με

.
Λύνοντας τις αναδρομικές παίρνουμε

, και

. (

οι ρίζες του

,

)
Έστω ότι

όχι μηδέν.
Eπειδή η f είναι μονότονη το

διατηρεί πρόσημο που είναι το ίδιο με το πρόσημο του

.
Όμως αφού

και

θα έπρεπε

ενώ

.
Συνεπώς για κάθε

είτε

, είτε

άρα είτε

είτε

.
Ύστερα για να δούμε ότι σε κάθε περίπτωση μονοτονίας είναι μόνο η μία που μενει παίρνουμε ένα

και υποθέτουμε ότι

και

αύξουσα. Tότε αν

θα είχαμε είτε

είτε

. Σε κάθε περίπτωση άτοπο.
Αφού για τα θετικά όμως έχουμε πάρει όλες τις θετικές τιμές μέσω της

λόγω του 1-1 το ζητούμενο έπεται και για τα αρνητικα.
(Η κατάσταση λόγω του προσήμου των

είναι συμμετρική για

φθίνουσα)
EDIT: πρόσθεσα μελέτη της περίπτωσης ισότητας.