Σελίδα 1 από 1

IMC 2015/1/4

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 29, 2015 11:16 pm
από Demetres
Να εξεταστεί αν υπάρχουν 15 ακέραιοι m_1,\ldots,m_{15} έτσι ώστε

\displaystyle{\displaystyle \sum_{k=1}^{15}\,m_k\cdot\arctan(k) = \arctan(16). }

Re: IMC 2015/1/4

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιούλ 31, 2015 10:18 pm
από Mihalis_Lambrou
Demetres έγραψε:Να εξεταστεί αν υπάρχουν 15 ακέραιοι m_1,\ldots,m_{15} έτσι ώστε

\displaystyle{\displaystyle \sum_{k=1}^{15}\,m_k\cdot\arctan(k) = \arctan(16). }
Θα δούμε ότι το ζητούμενο είναι αδύνατο.

Ας υποθέσουμε ότι, αντιθέτως, υπάρχουν ακέραιοι m_1,\ldots,m_{15} με

\displaystyle{\displaystyle \sum_{k=1}^{15}\,m_k\arctan(k) = \arctan(16) }. Τότε

\displaystyle{ \arg ( 1+ 16i) =  \arctan(16)= \displaystyle {\sum_{k=1}^{15}\,m_k\arctan(k) = \arg  \prod _{k=1}^{15}(1+ki)^{m_k} ,\, (*)}

Έπεται ότι υπάρχει σταθερά c με \displaystyle{ 1+16i =c \prod _{k=1}^{15}(1+ki)^{m_k}, \, (**)}.

Εκτελώντας τις πράξεις στο δεξί μέλος παίρνει την μορφή \displaystyle{ 1+16i =c (P+iQ) \, (**)} όπου P,Q ρητοί (Αν θέλουμε λίγη περισσότερη εξήγηση είναι η εξής: Μαζεύοντας τους θετικούς και χωριστά τους αρνητικούς εκθέτες, το γινόμενο στο δεξί μέλος μετά τις πράξεις παίρνει την μορφή \frac {A+iB}{C+iD} όπου A,B,C,D ακέραιοι και άρα την μορφή P+iQ , όπου P,Q ρητοί.)

Συγκρίνοντας τα πραγματικά (ή τα μιγαδικά) μέρη της τελευταίας έπεται ότι c ρητός, έστω c=\frac {p}{q}. Με άλλα λόγια έχουμε

\displaystyle{ 1+16i =\frac {p}{q} \prod _{k=1}^{15}(1+ki)^{m_k}, \, (**)}

Παίρνοντας μέτρα στην τελευταία έχουμε

\displaystyle{\sqrt {1+16^2} = \frac {|p|}{|q|}\prod _{k=1}^{15}(\sqrt {1+k^2})^{m_k},}

και άρα, υψώνοντας στο τετράγωνο,

\displaystyle{257 = \frac {p^2}{q^2}\prod _{k=1}^{15}(1+k^2)^{m_k}

Παρατηρούμε ότι ο 257 είναι πρώτος. Από την άλλη οι πρώτοι παράγοντες στο γινόμενο \displaystyle{\prod _{k=1}^{15}(1+k^2)^{m_k} δεξιά είναι το πολύ 1+15^2 < 257, οπότε ο 257 στο δεξί μέλος εμφανίζεται το πολύ μέσα στα p^2, q^2. Συμπεραίνουμε ότι ο 257 υπάρχει άρτιο πλήθος φορών (ίσως 0) στο δεξί μέλος αλλά μόνο μία στο αριστερό. Αυτό αντιβαίνει στην μοναδικότητα της ανάλυσης σε πρώτους.

Το άτοπο ολοκληρώνει την απόδειξη.

Φιλικά,

Μιχάλης