Πιστεύω πως ναι. (Χρησιμοποιώντας το αξίωμα της επιλογής.)
Παίρνω μια βάση Hamel

του

με
Για κάθε

θα ορίσω ένα ζεύγος

με

και

Θα δούμε αργότερα πως θα γίνει ο ορισμός. Προς το παρόν, επιλέγουμε μόνο το

να πηγαίνει στο
Ο ισομορφισμός θα είναι ο εξής: Έστω

. Γράφω

για
![x \in [0,1] x \in [0,1]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/c75c22c0876976bad2957525698cc870.png)
. Γράφω

για κάποιο πεπερασμένο

και κάποια

για

. Μπορώ να το κάνω (με μοναδικό τρόπο) αφού η

είναι βάση Hamel. Τότε ορίζω
Η

είναι καλά ορισμένη: Αν

και

με

τότε

. Η διαφορά στην γραφή στις βάσεις Hamel είναι ότι

για κάποιο

. Έπεται ότι όντως

.
Η

είναι ομομορφισμός: Απλός έλεγχος.
Μένει να ορίσουμε την συνάρτηση

με τέτοιο τρόπο ώστε η

να είναι 1-1 και επί.
Παίρνω μια καλή διάταξη του

ώστε κάθε αρχικό τμήμα να έχει πληθικό αριθμό μικρότερο του συνεχούς. Παίρνω επίσης
Παίρνω μια καλή διάταξη του

και μια καλή διάταξη του

ώστε κάθε αρχικό τμήμα οποιασδήποτε διάταξης να έχει πληθικό αριθμό μικρότερο του συνεχούς. Μπορώ να υποθέσω ότι το

είναι το πρώτο στοιχείο του
Θα γράφω

και

για τα στοιχεία της διάταξης που αντιστοιχούν στο διατακτικό

. Μπορώ να υποθέσω ότι

και

.
Με μεταπεπερασμένη επαγωγή για κάθε διατακτικό

θα στείλω το

σε κάποιο

με τέτοιο τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι πιο κάτω συνθήκες:
1) Αν έχουμε δυο διαφορετικούς και πεπερασμένους

-γραμμικούς συνδυασμούς των

με

, τότε οι αντίστοιχοι γραμμικοί συνδυασμοί των

είναι επίσης διαφορετικοί. (Με την ισότητα στην δεύτερη συντεταγμένη να λαμβάνεται

.)
2) Για κάθε

μπορώ να βρω έναν πεπερασμένο

-γραμμικό συνδυασμό κάποιων

με

ώστε ο αντίστοιχος

-γραμμικός συνδυασμός των

να ισούται με
Η μεταπεπερασμένη επαγωγή ξεκινά ορίζοντας

. Έστω

και έστω ότι έχω ήδη κάνει όλα τα βήματα για κάθε

. Πρέπει να μπορέσω να επιλέξω τα

ώστε να ικανοποιούνται τα (1) και (2).
Αν δεν μπορώ ήδη να βρω έναν πεπερασμένο

-γραμμικό συνδυασμό κάποιων

με

ώστε ο αντίστοιχος

-γραμμικός συνδυασμός των

να ισούται με

τότε ορίζω

και

. Το (2) ασφαλώς ικανοποιείται. Το (1) επίσης ικανοποιείται. [Απλός έλεγχος δείχνοντας ότι αν δεν ικανοποιείτο τότε θα υπήρχε ήδη ο γραμμικός συνδυασμός που υποθέσαμε ότι δεν υπάρχει.]
Υποθέτω λοιπόν ότι το (2) ήδη ικανοποιείται προτού ορίσω το

. Μένει λοιπόν να ορίσω

με όποιον τρόπο θέλω αρκεί να ικανοποιείται το (1). Απαγορεύεται ασφαλώς να επιλέξω οποιοδήποτε

το οποίο προκύπτει χρησιμοποιώντας πεπερασμένους

-γραμμικούς των

με

. Αυτή είναι και η μοναδική απαγόρευση που έχω. [Με παρόμοιο επιχείρημα όπως του απλού ελέγχου στο τέλος της προηγούμενης παραγράφου.]
Όμως οι πιο πάνω απαγορεύσεις έχουν πληθικό αριθμό μικρότερο του συνεχούς. Πράγματι, το πλήθος των

με

είναι μικρότερο του συνεχούς. Άρα και όλα τα πεπερασμένα υποσύνολα των

με

έχουν πληθικό αριθμό μικρότερο του συνεχούς. Επομένως υπάρχει

το οποίο επιτρέπεται να το επιλέξω.
Επομένως η μεταπεπερασμένη επαγωγή μπορεί να ολοκληρωθεί. Τότε όμως η

θα είναι όντως 1 προς 1 (από το (2)) και επί (από το (1)).