Βάζω ακόμη μια απόδειξη την οποία δεν είδα στην άλλη συζήτηση. Γενικεύεται εύκολα και στον χώρο αλλά και σε μεγαλύτερες διαστάσεις. Ας την δούμε πρώτα για τις ευθείες στο επίπεδο.
Περιστρέφοντας το επίπεδο αν χρειαστεί μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν υπάρχουν δύο σημεία τομής των ευθειών με την ίδια τεταγμένη. (Τιμή του

.)
Χωρίζουμε τα χωρία σε δύο ομάδες. Σε αυτά που είναι φραγμένα από κάτω, και σε αυτά που δεν είναι.
Για κάθε ένα χωρίο που είναι κάτω φραγμένο, έχει ένα και μοναδικό σημείο με ελάχιστη τεταγμένη. Οπότε έχουμε το πολύ

κάτω φραγμένα χωρία με ισότητα αν και μόνο αν
οι ευθείες έχουν
διαφορετικά σημεία τομής. Αυτό συμβαίνει αν και μόνο αν δεν υπάρχουν δύο ευθείες οι οποίες να είναι παράλληλες και επιπλέον δεν υπάρχουν τρεις ή περισσότερες ευθείες με κοινό σημείο τομής. [
Επεξεργασία: Τα μπλε προστέθηκαν αργότερα. Δείτε π.χ. την συζήτηση πιο κάτω.]
Για να μετρήσουμε τα χωρία που δεν είναι κάτω φραγμένα φέρνουμε μια ευθεία παράλληλη με τον άξονα των

και η οποία βρίσκεται πιο κάτω από όλα τα σημεία τομής. Οι

ευθείες την χωρίζουν σε

τμήματα και κάθε τμήμα αντιστοιχεί σε ακριβώς ένα μη κάτω φραγμένο χωρίο.
Άρα συνολικά έχουμε το πολύ

χωρία με την ισότητα να λαμβάνεται αν και μόνο αν δεν υπάρχουν τρεις ή περισσότερες ευθείες με κοινό σημείο τομής.
Στις τρεις διαστάσεις θα έχουμε

κάτω φραγμένα χωρία. Για τον αριθμό των μη κάτω φραγμένων χωρίων φέρνουμε ένα επίπεδο παράλληλο με το επίπεδο

και το οποίο είναι πιο κάτω από όλα τα σημεία τομής των επιπέδων ανά τρία. Τα υπόλοιπα επίπεδα τέμνουν αυτό το επίπεδο σε ευθείες. Ο αριθμός των μη κάτω φραγμένων χωρίων ισούται με τον αριθμό των χωρίων στα οποία οι συγκεκριμένες ευθείες διαμερίζουν το επίπεδο. Ο οποίος επαγωγικά είναι το πολύ

Άρα η τελική απάντηση είναι
Ομοίως γίνεται και η γενίκευση σε περισσότερες διαστάσεις.