Σελίδα 1 από 1

Ασκηση απο spivak

Δημοσιεύτηκε: Παρ Αύγ 25, 2017 1:46 am
από Dimitris.A
Έστω μια συνάρτησηf η όποια ικανοποιεί το συμπέρασμα του θεωρήματος ενδιάμεσης τιμής και έστω πως παίρνει κάθε τιμή μονό μια φορά. Αποδείξτε ότι η f είναι συνεχής.

Re: Ασκηση απο spivak

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Αύγ 31, 2017 10:24 am
από ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
Να διατυπώσω ξανά το θέμα.

Εστω A\subseteq \mathbb{R},A\neq \varnothing

και f:A\rightarrow \mathbb{R} μία συνάρτηση.

Η συνάρτηση έχει την ιδιότητα (Ε) αν
Για x,y\in A και f(x)< c< f(y) υπάρχει z μεταξύ των x,y ώστε f(z)=c

1)Αν η συνάρτηση είναι 1-1 και έχει την ιδιότητα (Ε) τότε είναι συνεχής στο A

γενικότερα

2)Αν η συνάρτηση κάθε τιμή της την παίρνει πεπερασμένες φορές
(το σύνολο \left \{ x:x\in A,f(x)=b \right \} είναι πεπερασμένο για κάθε b\in \mathbb{R})

και έχει την ιδιότητα (Ε) τότε είναι συνεχής στο A.



Είναι σαφές ότι από το (2)\Rightarrow (1). Αλλά το (1) είναι πιό εύκολο και μία αυτόνομη λύση του έχει
ενδιαφέρον.
Το αφήνω για κάποιες μέρες και αν δεν ασχοληθεί κανένας θα επανέλθω με τις λύσεις.

Re: Ασκηση απο spivak

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Αύγ 31, 2017 3:02 pm
από Demetres
Θα αποδείξω απευθείας το (2).

Έστω λοιπόν ότι η f είναι ασυνεχής στο a \in A. Άρα υπάρχει \varepsilon > 0 και ακολουθία (a_n) \to a στο A με |f(a_n) - f(a)| \geqslant \varepsilon για κάθε n.

Άρα είτε για άπειρα n θα έχουμε f(a_n) \geqslant f(a) + \varepsilon, είτε για άπειρα n θα έχουμε f(a_n) \leqslant f(a) - \varepsilon. Έστω χωρίς βλάβη της γενικότητας το πρώτο.

Επειδή η f παίρνει πεπερασμένες φορές την τιμή f(a) + \varepsilon/2, θα υπάρχει ανοικτό διάστημα B που περιέχει το a ώστε f(x) \neq f(a) + \varepsilon/2 για κάθε x \in A \cap B.

Αφού (a_n) \to a και υπάρχουν άπειρα n ώστε f(a_n) \geqslant f(a) + \varepsilon, μπορώ να βρω n ώστε a_n \in B και επιπλέον f(a_n) \geqslant f(a) + \varepsilon. Τότε όμως θα υπάρχει b \in A μεταξύ των a και a_n ώστε f(b) = f(a) + \varepsilon/2. Αυτό όμως είναι άτοπο αφού b \in B.

Re: Ασκηση απο spivak

Δημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 01, 2017 2:52 am
από Dimitris.A
Πολύ ωραία λύση κύριε Δημήτρη :D !Δυστυχώς η συγκεκριμένη άσκηση βρίσκεται στο βιβλίο πριν καν οριστεί η έννοια της ακολουθίας πόσο μάλλον η αρχή της μεταφοράς :(

Re: Ασκηση απο spivak

Δημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 01, 2017 11:49 am
από Demetres
Αν κάθε τιμή λαμβάνεται μόνο μία φορά, όπως είπε και ο Σταύρος υπάρχει πιο απλή λύση:

Υπόδειξη: Δείξε ότι η συνάρτηση είναι μονότονη.

Re: Ασκηση απο spivak

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 02, 2017 9:51 pm
από ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ έγραψε:
Εστω A\subseteq \mathbb{R},A\neq \varnothing

και f:A\rightarrow \mathbb{R} μία συνάρτηση.

Η συνάρτηση έχει την ιδιότητα (Ε) αν
Για x,y\in A και f(x)< c< f(y) υπάρχει z μεταξύ των x,y ώστε f(z)=c

1)Αν η συνάρτηση είναι 1-1 και έχει την ιδιότητα (Ε) τότε είναι συνεχής στο A
Το βασικό σημείο της απόδειξης είναι
Αν f(a)< f(b) και a< x< b
τότε f(a)<f(x)< f(b)
ενώ Αν f(a)> f(b) και a< x< b
τότε f(a)>f(x)> f(b)

Αποδεικνύω το πρώτο.Με τον ίδιο τρόπο αποδεικνύεται το δεύτερο.
Αν υπάρχει x με f(x)> f(b) τότε η f παίρνει την τιμή \dfrac{f(x)+f(b)}{2} στα διαστήματα
(x,b),(a,x) πράγμα ΑΤΟΠΟ.
Αν υπάρχει x με f(x)< f(a) τότε η f παίρνει την τιμή \dfrac{f(x)+f(a)}{2} στα διαστήματα
(x,b),(a,x) πράγμα ΑΤΟΠΟ.
Αρα ισχύει.

Να σημειώσω ότι χρησιμοποιώντας το παραπάνω μπορούμε να δείξουμε ότι η f είναι γνησίως μονότονη.

Θα δείξουμε τώρα την συνέχεια.
Αρκεί να δείξουμε ότι αν το x_{0} είναι σημείο συσσώρευσης του A τότε
\lim_{x\rightarrow x_{0}^{+}}f(x)=f(x_{0}),\lim_{x\rightarrow x_{0}^{-}}f(x)=f(x_{0})
(το x_{0} μπορεί να είναι δεξιό η αριστερό σημείο συσσώρευσης του A η και τα δύο)
Θα δείξω το \lim_{x\rightarrow x_{0}^{+}}f(x)=f(x_{0}) Με τον ίδιο τρόπο γίνεται και η απόδειξη του άλλου.
Εστω \varepsilon > 0
Υπάρχει y> x_{0},y\in A Υποθέτουμε ότι f(y)> f(x_{0})
Παίρνουμε \varepsilon _{1}> 0 ώστε \varepsilon _{1}\leq \varepsilon \wedge f(x_{0})+\varepsilon _{1}< f(y)
Λόγω της ιδιότητας υπάρχει x_{0}< x_{1} με f(x_{1})=f(x_{0})+\varepsilon _{1}
Συμπεραίνουμε ότι x_{0}< x< x_{1}\Rightarrow 0< f(x)-f(x_{0})< \varepsilon _{1}< \varepsilon
Αν δεν υπάρχει y> x_{0},y\in A με f(y)> f(x_{0}) τότε
υπάρχει y> x_{0},y\in A με f(y)< f(x_{0})
Παίρνουμε \varepsilon _{1}> 0 με \varepsilon _{1}\leq \varepsilon \wedge f(x_{0})-\varepsilon _{1}> f(y)
Κάνοντας τα ίδια όπως προηγουμένως υπάρχει x_{0}< x_{1} με f(x_{1})=f(x_{0})-\varepsilon _{1}
και x_{0}< x< x_{1}\Rightarrow 0< f(x_{0})-f(x)< \varepsilon _{1}< \varepsilon
που ολοκληρώνει την απόδειξη.


Υπάρχει και άλλος τρόπος να το δείξουμε.
Εχουμε ότι η f:A\rightarrow \mathbb{R} είναι γνήσια μονότονη.
Εύκολα μπορούμε να δείξουμε ότι το f(A) είναι διάστημα.

Ισχύει το εξής.
Αν I\subseteq \mathbb{R} διάστημα και g:I\rightarrow \mathbb{R}
γνησίως μονότονη συνάρτηση τότε η g^{-1}:g(I)\rightarrow I είναι συνεχής


Εχουμε ότι η f^{-1}:f(A)\rightarrow A είναι γνησίως μονότονη και το f(A) είναι διάστημα.
Αρα η f=(f^{-1})^{-1}:A\rightarrow f(A) είναι συνεχής.