Αφαιρούμε την τελευταία γραμμή από όλες τις άλλες και έχουμε
Γράφουμε αυτή την ορίζουσα ως άθροισμα γινομένων παραγόντων, ενός από κάθε στήλη. Μία στήλη μπορεί να "συνεισφέρει" το διαγώνιο στοιχείο της ή (το πολύ μία στήλη) το

της τελευταίας γραμμής. Η τελευταία στήλη συνεισφέρει τη γραμμή που λείπει από το γινόμενο, με το κατάλληλο πρόσημο. Έτσι, η ορίζουσα ισούται με
Για το τελευταίο άθροισμα χρησιμοποιούμε τον τηλεσκοπικό τύπο

. Εν τέλει η ορίζουσα ισούται με
Για

είναι προφανές ότι ο αριθμητής διαιρείται από το

, οπότε ισχύει. Αλλιώς, χρησιμοποιούμε το θ. Wilson (

) και βλέπουμε ότι ο αριθμητής, πέρα από τον παράγοντα

που υπάρχει στο τετράγωνο του παραγοντικού, είναι ισότιμος με

. Έτσι, αν διαιρείται με

πρέπει και αρκεί να ισχύει

.