Θέματα επαναληπτικών στα Μαθηματικά
Δημοσιεύτηκε: Τετ Σεπ 04, 2019 8:05 pm
Εύγε !!! Καλές σπουδές !!!Kostas2001 έγραψε: Τετ Σεπ 04, 2019 9:17 pm Σας παραθέτω την δική μου λύση του Δ θέματος, καθώς μόλις αποφοίτησα απο τη Γ Λυκείου και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον. Οι λύσεις είναι γραπτές αλλά νομίζω οι εικόνες και η γραφή μου είναι καθαρές.
Σας ευχαριστώ.
Δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε καθώς το αόριστο ολοκλήρωμα είναι εκτός ύλης.Mihalis_Lambrou έγραψε: Τετ Σεπ 04, 2019 9:10 pm (Δεν γράφω σε latex γιατί προφανώς ο ιστότοπός μας έχει σήμερα κάποιο τεχνικό πρόβλημα και δεν το δέχεται. Το παρατήρησα και το πρωί. Ας το κοιτάξουν οι φίλοι μας Διαχειριστές. Θα επαναφέρω το latex μετά την διόρθωση του προβλήματος.)
Στην Άσκηση Γ1 βλέπω κάποιο θεματάκι. Μάλλον τους ξέφυγε κάτι. Θέλω να πω:
Ολοκληρώνοντας την δοθείσα βρίσκουμε f^2(x)= x+c , που με χρήση του σημείου Μ(1,1) διαπιστώνουμε ότι c=0. Οπότε f^2(x)=x και άρα για κάθε x χωριστά έχουμε πρόσημο (που εξαρτάται από το x) με f(x)=\pm \sqrt x. Αρχικά, μόνο στο x=1 έχουμε την σιγουριά του +.
Για να μπορέσουμε να πούμε ότι παίρνουμε μόνο το + (παντού) χρειάζεται ένα επιχείρημα συνέχειας. Σίγουρα η αξία του ως μέρους μιας επιστημονικά τεκμηριωμένης απάντησης αξίζει περισσότερο από τις 6 μονάδες που δίνει ο θεματοθέτης. Ξέφυγε άραγε αυτό το σημείο από τον εξεταστή; Πήρε το + σε όλα τα σημεία εργαζόμενος διαισθητικά;
Θα ήθελα να έβλεπα μία απόδειξη εντός των 6 μονάδων.
Ομολογώ ότι δεν ξέρω/δεν θυμάμαι αν υπάρχει έτοιμη αιτιολόγηση αυτού του σημείου στο βιβλίο, οπότε είμαστε εντάξει. Αλλιώς ...
είναι παραγωγίσιμη στο θέμα Γ στο
.Δεν είπα ότι υπάρχει θέμα με το μαθηματικό μέρος του Γ1. Το μόνο που είπα είναι ότι οι 6 μονάδες που του δίνουν οι θεματοθέτες είναι λίγες γιατί χρειάζεται επιχείρημα συνέχειας για να καταλήξουμε στο +. Ιδού:
Και η λύση που δίνεις είναι ακριβώς αυτό το επιχείρημα συνέχειας που έχω και εγώ κατά νου. Σίγουρα είναι μεγάλο μέρος της απάντησης, οπότε με πόσο άραγε αξιολογούν οι θεματοθέτες το υπόλοιπο μέρος της λύσης του Γ1, αν σε αυτό το μέρος δώσουν, ας πούμε, 4-5 μόρια; Ή μήπως αξίζει λιγότερα; Αυτό λέω και τίποτα παραπάνω.Mihalis_Lambrou έγραψε: Τετ Σεπ 04, 2019 9:10 pm Για να μπορέσουμε να πούμε ότι παίρνουμε μόνο το + (παντού) χρειάζεται ένα επιχείρημα συνέχειας. Σίγουρα η αξία του ως μέρους μιας επιστημονικά τεκμηριωμένης απάντησης αξίζει περισσότερο από τις 6 μονάδες που δίνει ο θεματοθέτης. Ξέφυγε άραγε αυτό το σημείο από τον εξεταστή; Πήρε το + σε όλα τα σημεία εργαζόμενος διαισθητικά;
Δεν μίλησα για αόριστο ολοκλήρωμα. Με ορισμένο ολοκλήρωμα προχωράμε. Ας το κάνω λιανά:Apo.Antonis έγραψε: Τετ Σεπ 04, 2019 10:26 pm
Δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε καθώς το αόριστο ολοκλήρωμα είναι εκτός ύλης.
Apo.Antonis έγραψε: Πέμ Σεπ 05, 2019 1:06 am κ.Λάμπρου, δεν ήταν μομφή προς εσάς ότι δεν χρησιμοποιούμε το αόριστο ολοκλήρωμα
-ούτε και την συνάρτηση ολοκλήρωμα που επίσης είναι εκτός-
το "μαγικό" που διδάσκουμε μέμφομαι.
Κύριε Μιχάλη καλημέρα. Τι λέτε για αυτή την βαθμολογία - λύση;Mihalis_Lambrou έγραψε: Τετ Σεπ 04, 2019 9:10 pm (Δεν γράφω σε latex γιατί προφανώς ο ιστότοπός μας έχει σήμερα κάποιο τεχνικό πρόβλημα και δεν το δέχεται. Το παρατήρησα και το πρωί. Ας το κοιτάξουν οι φίλοι μας Διαχειριστές. Θα επαναφέρω το latex μετά την διόρθωση του προβλήματος.)
Στην Άσκηση Γ1 βλέπω κάποιο θεματάκι. Μάλλον τους ξέφυγε κάτι. Θέλω να πω:
Ολοκληρώνοντας την δοθείσα βρίσκουμε f^2(x)= x+c , που με χρήση του σημείου Μ(1,1) διαπιστώνουμε ότι c=0. Οπότε f^2(x)=x και άρα για κάθε x χωριστά έχουμε πρόσημο (που εξαρτάται από το x) με f(x)=\pm \sqrt x. Αρχικά, μόνο στο x=1 έχουμε την σιγουριά του +.
Για να μπορέσουμε να πούμε ότι παίρνουμε μόνο το + (παντού) χρειάζεται ένα επιχείρημα συνέχειας. Σίγουρα η αξία του ως μέρους μιας επιστημονικά τεκμηριωμένης απάντησης αξίζει περισσότερο από τις 6 μονάδες που δίνει ο θεματοθέτης. Ξέφυγε άραγε αυτό το σημείο από τον εξεταστή; Πήρε το + σε όλα τα σημεία εργαζόμενος διαισθητικά;
Θα ήθελα να έβλεπα μία απόδειξη εντός των 6 μονάδων.
Ομολογώ ότι δεν ξέρω/δεν θυμάμαι αν υπάρχει έτοιμη αιτιολόγηση αυτού του σημείου στο βιβλίο, οπότε είμαστε εντάξει. Αλλιώς ...
και αφού
έχουμε
άρα
(Μονάδες3)
(Μονάδες 2) και είναι συνεχής άρα διατηρεί σταθερό πρόσημο στο
και επειδή
είναι
για κάθε
. (Μονάδες 1)
για κάθε 
, με τύπο
.
είναι γνησίως αύξουσα στο 
για κάθε
(μονάδες 2) και στη συνέχεια να αποδείξετε ότι το εμβαδόν του χωρίου που περικλείεται από τη γραφική παράσταση της
, τον άξονα
και την ευθεία
ισούται με
(μονάδες 4).
την εξίσωση

που ανήκει στους πραγματικούς αριθμούς.
μηδενίζεται στις θέσεις
και 
είναι γνησίως αύξουσα στο 




και έτσι 

κάτι που συνεπάγεται ότι
και αυτό με την σειρά του
και έτσι 
διέρχεται από την αρχή των αξόνων (αφού
) και
για κάθε ![x\epsilon \left [ 0,1 \right ] x\epsilon \left [ 0,1 \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/63eb1662892377338c63d4d7539dd223.png)
που όπως είδαμε είναι ίσο με 
για κάθε ![x\epsilon \left [ 0,1 \right ] x\epsilon \left [ 0,1 \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/63eb1662892377338c63d4d7539dd223.png)
για κάθε ![x\epsilon \left [ 0,1 \right ] x\epsilon \left [ 0,1 \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/63eb1662892377338c63d4d7539dd223.png)
για κάθε ![x\epsilon \left [ 0,1 \right ] x\epsilon \left [ 0,1 \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/63eb1662892377338c63d4d7539dd223.png)
για κάθε ![x\epsilon \left [ 0,1 \right ] x\epsilon \left [ 0,1 \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/63eb1662892377338c63d4d7539dd223.png)
δεν είναι παντού μηδέν στο
μολονότι είναι μη αρνητική στο διάστημα αυτό.
και αυτό σημαίνει 
και έτσι 
και από το πρώτο κομμάτι του Δ2 η εξίσωση γράφεται ισοδύναμα 

είναι γνησίως αύξουσα στο
άρα και 1-1 σε αυτό.
είναι λύση της εξίσωσης . Θα αποδείξουμε ότι είναι και μοναδική.
, 

![\displaystyle e^{\sigma \upsilon \nu x-\eta \mu x}\left [ \frac{1}{\sigma \upsilon \nu ^{2}x} +\varepsilon \varphi x\left ( -\eta \mu x-\sigma \upsilon \nu x \right )\right ]=e^{\sigma \upsilon \nu x-\eta \mu x}\left [ \frac{1}{\sigma \upsilon \nu ^{2}x} +\frac{\eta \mu x}{\sigma \upsilon \nu x}\left ( -\eta \mu x-\sigma \upsilon \nu x \right )\right ]= \displaystyle e^{\sigma \upsilon \nu x-\eta \mu x}\left [ \frac{1}{\sigma \upsilon \nu ^{2}x} +\varepsilon \varphi x\left ( -\eta \mu x-\sigma \upsilon \nu x \right )\right ]=e^{\sigma \upsilon \nu x-\eta \mu x}\left [ \frac{1}{\sigma \upsilon \nu ^{2}x} +\frac{\eta \mu x}{\sigma \upsilon \nu x}\left ( -\eta \mu x-\sigma \upsilon \nu x \right )\right ]=](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/744ab57a559af140e66d172e83dc5bc9.png)
για κάθε 
είναι γνησίως αύξουσα στο 
είναι η μοναδική λύση της εξίσωσης που μας έδωσαν.Δ4. Από την ταυτότητα
και από το πρώτο κομμάτι του Δ2 η εξίσωση γράφεται ισοδύναμα 

είναι γνησίως αύξουσα στο
άρα και 1-1 σε αυτό.


είναι γνησίως φθίνουσα στο
άρα και
.
θα είναι 

Όπως μου επισήμανε ο Θανάσης (socrates) το πεδίο ορισμού του ορίσματος της συνάρτηση
στο δεύτερο μέλος της ισότητας είναι το σύνολο
και όχι το φτωχό
άρα είναι μεν "1-1" αλλά στο 


