gbaloglou έγραψε: Πέμ Νοέμ 14, 2019 8:39 am
Αν η εξίσωση

έχει το πολύ μία λύση στο

και ισχύει η

, τότε η εξίσωση

έχει μία ακριβώς λύση στο

.
[Γνωστό πιθανώς και διαισθητικά προφανές, προέκυψε από κάτι άλλο που θα αναφερθεί αργότερα.]
Καλημέρα κ. Γιώργο. Θα απαιτήσω επιπλέον η

να είναι συνεχής στο
![[a,b], [a,b],](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f12644f1c0d00b07716732c25819450c.png)
διαφορετικά δεν ισχύει.
Παίρνουμε π.χ. ως αντιπαράδειγμα την
Για μια σχολική λύση μπορούμε να πούμε τα εξής:
Η μια ρίζα είναι εξασφαλισμένη από Bolzano. Χωρίς βλάβη υποθέτουμε

.
Διαφορετικά, δουλεύουμε με την
Υποθέτουμε τώρα ότι έχει δύο ρίζες

με
Από την

έχουμε αναγκαστικά

Στο
![[x_1,x_2] [x_1,x_2]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/e2928e128099d8ebc393e5079c62ab4c.png)
η

,
από τη συνέχεια, παρουσιάζει μέγιστο

και ελάχιστο
Αναγκαστικά κάποιο από τα δύο δεν θα είναι

διαφορετικά θα ήταν σταθερή σε αυτό το διάστημα και
επομένως η παράγωγος θα είχε άπειρο πλήθος σημείων μηδενισμού. Ας υποθέσουμε
Τότε η θέση μεγίστου είναι εσωτερικό σημείο του
![[x_1,x_2] [x_1,x_2]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/e2928e128099d8ebc393e5079c62ab4c.png)
και από Fermat έχουμε ρίζα

της
παραγώγου στο

Στο
![[x_0,b] [x_0,b]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/1465d0d041d0a8b0d6bee0f8a184089b.png)
η

παρουσιάζει ελάχιστο
το οποίο αναγκαστικά είναι

αφού

Η θέση αυτή είναι εσωτερική αφού

και επομένως η παράγωγος έχει ρίζα στο

. Άτοπο γιατί βρήκαμε δύο
ρίζες της παραγώγου.
Αν πάλι υποθέσουμε

, δουλεύοντας στο
![[a,x_2] [a,x_2]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/53e93863bfb8608a17600eae6b5d9681.png)
και κάνοντας ακριβώς τα ίδια καταλήγουμε
πάλι σε άτοπο.
Να σημειώσω ότι μπορούμε να επικαλεστούμε την ιδιότητα Darboux της παραγώγου για να λύσουμε την άσκηση αλλά είναι
εκτός σχολικής ύλης.