Στην παρούσα δημοσίευση θα δούμε το τέταρτο θέμα από τις Επαναληπτικές Πανελλήνιες Εξετάσεις του 2020 με το Παλιό Σύστημα. Νομίζω ότι αξίζει να του ρίξετε μια ματιά...
Έστω
![\displaystyle f:\left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]\rightarrow \mathbb{R} \displaystyle f:\left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]\rightarrow \mathbb{R}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/e082bddff103b3d088ee047a245528a7.png)
μια συνεχής συνάρτηση τέτοια, ώστε για κάθε
![\displaystyle x\epsilon \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle x\epsilon \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/143074ba7a6fea13ce8c76c415a4b042.png)
να ισχύει :
Δ1. Να αποδείξετε ότι
MONAΔΕΣ 3
Δ2. Να υπολογίσετε το ολοκλήρωμα
MONAΔΕΣ 4
Δ3. Nα αποδείξετε ότι η συνάρτηση

είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστημα
MONAΔΕΣ 7
Δ4. Nα αποδείξετε ότι η εξίσωση
έχει ακριβώς δύο ρίζες στο διάστημα
MONAΔΕΣ 4
Δ5. Έστω

μια αρχική συνάρτηση της

στο διάστημα
![\displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f0a0670ab240c9ce8c32a0ed0118a127.png)
με

όπου

η μεγαλύτερη ρίζα της εξίσωσης του ερωτήματος
(Δ4).
Να αποδείξετε ότι για κάθε
![\displaystyle x\epsilon\left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle x\epsilon\left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/011a431d7ba5538a169f6efe9761db4d.png)
ισχύει
MONAΔΕΣ 7
ΛΥΣΗ
Δ1. Aν

τότε από τη δοσμένη ισότητα προκύπτει ότι

Aν

τι γίνεται; Η

είναι συνεχής στο

από τα δεδομένα, συνεπώς
Έτσι
Δ2. H

είναι ορισμένη στο διάστημα
![\displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f0a0670ab240c9ce8c32a0ed0118a127.png)
. Αυτό εξασφαλίζει ότι για κάθε
![\displaystyle x\epsilon\left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle x\epsilon\left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/5fcf5742e3464ce61d2943f80ca94d14.png)
θα ισχύει ότι
Για

ισχύει ότι
Αυτό σημαίνει ότι η

είναι περιττή στο διάστημα
![\displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f0a0670ab240c9ce8c32a0ed0118a127.png)
.
Άρα
Δ3. Θα εξεταστεί η παραγωγισιμότητα της

στο
Για
![\displaystyle x\epsilon \left [ -\frac{\pi }{2} ,0\right )\cup \left (0,\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle x\epsilon \left [ -\frac{\pi }{2} ,0\right )\cup \left (0,\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/775a16504dd32e677e2189230f2a5172.png)
η

είναι παραγωγίσιμη με
Έτσι μπορεί να γραφεί ότι
Αυτό που οφείλω να αποδείξω είναι ότι

για κάθε
Στο

ισχύει ότι
Έτσι στο διάστημα αυτό ισχύει ότι
Στο

ισχύει ότι
Έτσι στο διάστημα αυτό ισχύει ότι
Συνεπώς ισχύει

για κάθε
Έτσι λοιπόν

για κάθε

και έτσι η συνάρτηση

είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστημα
Δ4. Mία προφανής ρίζα της δοσμένης εξίσωσης είναι το
H δοσμένη εξίσωση γράφεται ισοδύναμα

φυσικά με
Ισχύει για την

ότι
![\displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},0 \right )\rightarrow \left ( 0,\frac{2 }{\pi } \right ] \displaystyle \left [ -\frac{\pi }{2},0 \right )\rightarrow \left ( 0,\frac{2 }{\pi } \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/a53674f22c0cf3f4a670ec7036d05493.png)
και
![\displaystyle\left ( 0,\frac{\pi }{2} \right ]\rightarrow \left [ -\frac{2}{\pi } ,0\right ) \displaystyle\left ( 0,\frac{\pi }{2} \right ]\rightarrow \left [ -\frac{2}{\pi } ,0\right )](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/6fe03df21f77d88ce89c80621d13db6d.png)
. Άρα η συνεχής συνάρτηση

λαμβάνει τη
θετική τιμή

για κάποιο

η δε τιμή αυτή είναι και μοναδική γιατί η

είναι γνησίως φθίνουσα στο
Δ5. Στο
Δ4 είδαμε ότι η εξίσωση έχει δύο ακριβώς ρίζες, το

και το

με

Άρα
Ας δούμε τι γίνεται για εκείνα τα

που ανήκουν στο
Για την

ισχύουν οι δύο συνθήκες του Θεωρήματος Μέσης Τιμής του Διαφορικού Λογισμού στο
Άρα υπάρχει ένα τουλάχιστον

τέτοιο ώστε

, δηλαδή υπάρχει ένα τουλάχιστον

τέτοιο ώστε
Όμως είδαμε ότι το πεδίο τιμών της

είναι το
![\displaystyle\left [ -\frac{2}{\pi } ,\frac{2}{\pi }\right ] \displaystyle\left [ -\frac{2}{\pi } ,\frac{2}{\pi }\right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/2e9517a8cbb463a8da2fbba844f66e13.png)
, άρα
Για να μη σας κουράζω γράφοντας πολλά, αντίστοιχες σκέψεις κάνω για τα

που ανήκουν στο διάστημα
![\displaystyle\left ( 0,\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle\left ( 0,\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/18a765bdf678310ad153cbe479a01c44.png)
βρίσκοντας ένα αντίστοιχο

και καταλήγω στην ίδια ανισότητα.
Φυσικά για

ισχύει η ισότητα. Αποδείχθηκε αυτό που ζητιόταν για κάθε
![\displaystyle x\epsilon \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ] \displaystyle x\epsilon \left [ -\frac{\pi }{2},\frac{\pi }{2} \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/46fc7d718461e26d40c741b89c9a4664.png)