Σελίδα 1 από 1

Τέλειο τετράγωνο διαφοράς δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιούλ 20, 2021 10:00 pm
από bouzoukman
Μια άσκηση κατάλληλη για διακοπές μιας και δεν είναι δύσκολη. Να βρεθούν οι λύσεις της Διοφαντικής εξίσωσης

3^n - 2^n = y^2.

Σημείωση: Για να είμαι δίκαιος είναι εμπνευσμένη από μια παρόμοια άσκηση στην ομάδα 'Μαθηματικο Εργαστήρι' στο facebook του κ. Κυριακοπουλου.

Re: Τέλειο τετράγωνο διαφοράς δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιούλ 20, 2021 10:27 pm
από 2nisic
Για n=1 ισχύει.
Για n>=2 αδύνατο από mod3,4.

Re: Τέλειο τετράγωνο διαφοράς δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 22, 2021 3:37 pm
από bouzoukman
2nisic έγραψε: Τρί Ιούλ 20, 2021 10:27 pm Για n=1 ισχύει.
Για n>=2 αδύνατο από mod3,4.
Πολύ σωστά!!! :coolspeak: Όπως είπα ήταν εύκολη. Ας βάλω 2-3 γραμμές με λίγες εξηγήσεις.

Έστω n\geq 2, τότε δουλεύοντας \pmod{3} καταλαβαίνουμε ότι n\equiv 1\pmod{2}. Έστω n=2k+1 και k\geq 1. Τότε παίρνοντας την εξίσωση \pmod{4} βγάζουμε ότι y^2\equiv 3\pmod{4} που είναι άτοπο.

Re: Τέλειο τετράγωνο διαφοράς δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Αύγ 21, 2021 10:30 pm
από 2nisic
Να βρεθούν όλοι οι φυσικοί αριθμοί a,b,c που ικανοποιούν την εξήσωση:
3^a-2^b=c^2

Re: Τέλειο τετράγωνο διαφοράς δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 22, 2021 4:36 pm
από Ορέστης Λιγνός
2nisic έγραψε: Σάβ Αύγ 21, 2021 10:30 pm Να βρεθούν όλοι οι φυσικοί αριθμοί a,b,c που ικανοποιούν την εξίσωση:
3^a-2^b=c^2
Αν a=0 τότε προφανώς πρέπει b=0, που δίνει την λύση (0,0,0).
Αν b=0, τότε 3^a=c^2+1 και άρα αν a \geq 1 παίρνουμε άτοπο \pmod 3. Άρα έχουμε πάλι μόνο τη μηδενική λύση
An c=0 τότε προκύπτει μόνο η μηδενική λύση.

Υποθέτουμε τώρα a,b,c \geq 1. Αν b \geq 2 τότε 3^a \equiv c^2 \pmod 4, και αφού ο c είναι περιττός, έχουμε 3^a \equiv 1 \pmod 4, συνεπώς ο a είναι άρτιος, έστω a=2m. Τότε, 2^b=(3^m-c)(3^m+c).

Άρα 3^m-c=2^k, 3^m+c=2^\ell με k,\ell φυσικούς με \ell>k. Αν k \geq 2 τότε είναι 2^k+2^\ell=2 \cdot 3^m, άτοπο \pmod 4. Άρα k \in \{0,1 \}.

Αν k=0, τότε 2 \cdot 3^m=2^\ell+1, άτοπο. Αν k=1, τότε 3^m=2^{\ell-1}+1, οπότε από Catalan Conjecture πρέπει m=\ell-1=1 ή m=2,\ell-1=3 (εντάξει :P βγαίνει και πιο απλά, αν παρατηρήσουμε ότι για \ell-1 \geq 2 με \pmod 4 πρέπει 3^m \equiv 1 \pmod 4, δηλαδή m άρτιος, οπότε αν m=2n είναι 2^{\ell-1}=(3^n-1)(3^n+1), και το 3^n+1 δεν μπορεί να είναι δύναμη του 2 για n \geq 2, καθώς 3^n+1 \equiv 2 ή 4 \pmod 8)

Άρα έχουμε (m,\ell)=(1,2),(2,4), και προκύπτουν οι λύσεις (2,3,1),(4,5,7).

Μας μένει η περίπτωση b=1, όπου έχουμε 3^a=c^2+2. Με \pmod 4, είναι 3^a \equiv 3 \pmod 4, άρα ο a είναι περιττός, έστω a=2t+1, οπότε έχουμε c^2-3d^2=-2, με d=3^t.

Η προηγούμενη εξίσωση είναι τύπου Pell, με θεμελιώδη λύση την (c_0,d_0)=(1,1), και της οποίας η γενική λύση (c_n,d_n) δίνεται από τις ακολουθίες (c_n),(d_n) με

c_{n+1}=2c_n+3d_n και
d_{n+1}=c_n+2d_n (με c_0=d_0=1).

Αποδεικνύουμε τον επόμενο Ισχυρισμό:

Ισχυρισμός 1: Ισχύουν c_{n+2}=4c_{n+1}-c_n και d_{n+2}=4d_{n+1}-d_n.
Απόδειξη: Με επαγωγή. Για n=0 ισχύουν οι πιο πάνω. Έστω ότι ισχύουν για κάθε n \leq k. Θα τις δείξουμε για k+1. Πράγματι,

c_{k+3}=2c_{k+2}+3d_{k+2}=2c_{k+2}+3(c_{k+1}+2d_{k+1})= 2c_{k+2}+3c_{k+1}+2(c_{k+2}-2c_{k+1})=4c_{k+2}-c_{k+1}, και
d_{k+3}=c_{k+2}+2d_{k+2}=2d_{k+2}+(2c_{k+1}+3d_{k+1})=2d_{k+2}+3d_{k+1}+2(d_{k+2}-2d_{k+1})=4d_{k+2}-d_{k+1}, και η απόδειξη ολοκληρώθηκε \blacksquare

Πίσω στο πρόβλημα, έχουμε την ακολουθία d_n με d_{n+2}=4d_{n+1}-d_n και d_0=1,d_1=3, και ψάχνουμε ποιοι όροι της είναι δυνάμεις του 3.
Καταρχήν παρατηρούμε ότι η ακολουθία είναι αύξουσα (επαγωγικά αποδεικνύουμε ότι αν d_s>d_{s-1} τότε d_{s+1}>d_s. Για το επαγωγικό βήμα είναι d_{s+1}=4d_s-d_{s-1}>3d_s>d_s). Επίσης οι δύο πρώτοι όροι είναι δυνάμεις του 3. Άρα και d_n>3 για n \geq 2. Οπότε θα αναζητήσουμε δυνάμεις του 3 που είναι \geq 9.

Παίρνοντας την ακολουθία \pmod 9 προκύπτει:

1,3,2,5,0,4,7,6,8,8,6,7,4,0,5,2,3,1,1,3,2,\ldots \ldots

δηλαδή η (d_n) είναι περιοδική \pmod 9 με περίοδο 18. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι μόνοι όροι της που είναι πολλαπλάσια του 9 είναι οι a_t με t \equiv 4 \pmod {18} ή t \equiv 13 \pmod {18}.

Αποδεικνύουμε όμως τον επόμενο Ισχυρισμό, που τελειώνει το πρόβλημα.

Ισχυρισμός 2: Ισχύει a_{9s+4} \equiv 0 \pmod {17}, για κάθε s.
Απόδειξη: Παίρνουμε την (d_n) \pmod {17} και προκύπτει

1,3,11,7,0,10,6,14,16,16,14,6,10,0,7,11,3,1,1,3, \ldots

οπότε η ακολουθία είναι περιοδική \pmod {17} με περίοδο 18, και εύκολα βλέπουμε ότι είναι a_t \equiv 0 \pmod {17} όταν είναι t \equiv 4 \pmod {18} ή t \equiv 13 \pmod {18}, που δίνει το ζητούμενο. \blacksquare

Άρα απορρίπτονται όλοι οι a_i με i \geq 2.

Συνοψίζοντας, οι μόνοι όροι που μας κάνουν είναι οι 1 και 3, οπότε και t \in  \{0, 1 \}. Αν t=0 είναι a=c=1, και αν t=1 είναι a=3,c=5.

Τελικά, έχουμε τις λύσεις:

(0,0,0),(2,3,1),(4,5,7),(1,1,1),(3,1,5)

Edit: Διόρθωσα το τελευταίο μέρος της λύσης. Ευχαριστώ τον Διονύση (2nisic) για την επισήμανση.

Re: Τέλειο τετράγωνο διαφοράς δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε: Δευ Αύγ 23, 2021 12:59 pm
από Joaakim
2nisic έγραψε: Σάβ Αύγ 21, 2021 10:30 pm Να βρεθούν όλοι οι φυσικοί αριθμοί a,b,c που ικανοποιούν την εξήσωση:
3^a-2^b=c^2
Ομολογώ πως δεν έχω ολοκληρωμένη λύση (προσπάθησα χωρίς Πέλλ, και σας συνιστώ να μην το κάνετε κι εσείς :lol: ), αλλά ανεβάζω την λύση μου διότι θεωρώ ότι είναι καλή προσπάθεια.

Αρχικά, αν a=0, τότε 1-2^b=c^2≥0 \Rightarrow b≤0, άρα b=0 και c=0.

Επίσης, αν b=0, τότε c^2=2(mod.3), άτοπο, αφού το 2 δεν είναι τετραγωνικό υπόλοιπο (mod.3).

Έστω τώρα a>b≥2.
Αν a περιττός, τότε έχω ότι c^2=3(mod.4), άτοπο, αφού το 3 δεν είναι τετραγωνικό υπόλοιπο (mod.4), επομένως a=2f.
Η εξίσωση γράφεται (3^f+c)(3^f-c)=2^b.
Όμως (3^f+c, 3^f-c)=2 και 3^f+c>3^f-c, οπότε θα έχουμε το σύστημα:

3^f+c=2^{b-1}, 3^f-c=2 ♦.

Προσθέτοντας κατά μέλη τις εξισώσεις του ♦ έχουμε την 2^{b-2}=3^f-1.

Αν f=1, τότε a=2,b=3,c=1, ενώ αν f=2, τότε a=4, b=5, c=7.
Έστω f>2. Τότε όμως από το Θεώρημα Zsigmondy υπάρχει p≠2, τέτοιος ώστε p|3^f-1=2^{b-2}, άτοπο.

Τώρα μένει η δύσκολη περίπτωση, b=1. Έχουμε την εξίσωση 3^a=c^2+2.

Προφανώς a,c περιττοί, οπότε γράφουμε a=2k+1, c=2m+1, και η εξίσωση γίνεται:
3^{2k+1}=(2m+1)^2+1=4m^2+4m+3 \Rightarrow 3^{2k+2}=12m^2+12m+9 \Rightarrow
8m^2=(3^{k+1})^2-(2m+3)^2 \Rightarrow (3^{k+1}+2m+3)(3^{k+1}-2m-3)=8m^2.

Το πρόβλημα είναι ότι ο ΜΚΔ των δύο παρενθέσεων διαιρεί το 18, οπότε οι περιπτώσεις είναι πολλές. Αφού τις εξετάσουμε και τις απορρίψουμε μία προς μία, μένουν δύο που δυστυχώς :cry: καταλήγουν σε Πέλλ, από τις οποίες προκύπτουν και οι λύσεις που έβγαλε ο Ορέστης παραπάνω.