Αφού
![f \in \mathcal{C}([0,1], (0,+\infty)) f \in \mathcal{C}([0,1], (0,+\infty))](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/3e8b96c9b501d0505e6ef2bc5875e0ea.png)
έχουμε ότι

.
Θεωρούμε την απεικόνιση
![g: [0,1] \to (0,+\infty), \hspace{2mm} t \mapsto \int_{t}^{1}f(x)dx g: [0,1] \to (0,+\infty), \hspace{2mm} t \mapsto \int_{t}^{1}f(x)dx](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/6ab143042ebf260c8cc9a27798460678.png)
. Προφανώς, η

είναι συνεχώς παραγωγίσιμη, γνησίως φθίνουσα και το σύνολο τιμών της είναι το κλειστό διάστημα
![[0,a] [0,a]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/13596d6674a86fdafa24c4c414033e58.png)
.
Από την Αρχιμήδεια ιδιότητα των πραγματικών αριθμών έχουμε ότι υπάρχει

τέτοιο ώστε για κάθε

ισχύει

. Επομένως, από το Θεώρημα Ενδιάμεσης Τιμής έχουμε ότι για κάθε

υπάρχει

ώστε

. Εκμεταλλευόμενοι της γνήσιας μονοτονίας της

μπορούμε μάλιστα να συμπεράνουμε ότι η ακολουθία

είναι γνησίως αύξουσα. Προφανώς

και ως εκ τούτου το σύνολο

είναι άπειρο.
Σταθεροποιούμε

τυχόν. Εφαρμόζουμε το Θεώρημα Μέσης Τιμής στην απεικόνιση

στο διάστημα
![[x_{n},1] [x_{n},1]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/2cf1d89c943dc4849ca0b4dbca27ca8c.png)
.
Τότε, υπάρχει
![\xi_{n} \in [x_{n},1] \xi_{n} \in [x_{n},1]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/14acaaf40096183d6f8aa2da87089a18.png)
τέτοιο ώστε

. Επομένως

. Θα αποδείξουμε ότι

. Τότε από το κριτήριο παρεμβολής έχουμε ότι και

και άρα λόγω της συνέχειας της

έχουμε ότι

. Καταφέραμε λοιπόν να υπολογίσουμε το ζητούμενο όριο.
Ξέρουμε ότι η ακολουθία

είναι γνησίως αύξουσα και άνω φραγμένη από το 1. Επομένως υπάρχει το όριο

. Έχουμε τότε ότι

και άρα αναγκαστικά έχουμε ότι

.