Θεωρούμε ένα ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων ώστε

με

.
Από την τριγωνική ανισότητα θα έχουμε

.
Το

θα είναι σημείο τομής των κύκλων
Επειδή

βρίσκουμε

.
Το

θα είναι σημείο τομής των κύκλων
Επειδή

βρίσκουμε

.
Επειδή το

είναι κυρτό, οι διαγώνιοι

θα τέμνονται σε εσωτερικό τους σημείο. Από αυτό βρίσκουμε

.
Για

τα σημεία

είναι συνευθειακά ενώ για

το τετράπλευρο δεν είναι κυρτό.
Στη συνέχεια ορίζουμε

,

όπου

.
Σε αυτό το σημείο μπορούμε να μεταφράσουμε τα ερωτήματα του προβλήματος σε ερωτήματα για την

.
Ερώτημα #1: Είναι η

γνησίως φθίνουσα;
Ερώτημα #2: Να μελετηθεί η εξίσωση
Ερώτημα #3: Να βρεθεί το ολικό μέγιστο της συνάρτησης
Απάντηση στο #1
Με επίπονες, αλλά απλές πράξεις, βρίσκουμε ότι η εξίσωση

δεν έχει λύση στο διάστημα

αν και αξίζει να σημειωθεί ότι

.

η

διατηρεί πρόσημο στο

(θεώρημα Darboux)

η

είναι γνησίως μονότονη και μάλιστα φθίνουσα αφού

και
Απάντηση στο #2
Η ισότητα

συνεπάγεται

όπου

. Υπάρχει μοναδική επιτρεπτή τιμή για το

για την οποία έχουμε

. Η τιμή αυτή μπορεί να εκφραστεί σε κλειστή μορφή:
Απάντηση στο #3
Η

παρουσιάζει ολικό μέγιστο στο εσωτερικό του διαστήματος

. Πιο συγκεκριμένα με απλές αλλά επίπονες πράξεις μπορούμε να δείξουμε ότι η ισότητα

συνεπάγεται ότι το

είναι ρίζα της εξίσωσης

όπου

Υπάρχει μοναδική αποδεκτή τιμή για το

, την οποία θα συμβολίσουμε με

, για την οποία έχουμε
Σημείωση: Μερικές γεωμετρικές συνθήκες που οδηγούν σε τιμές για το

που έχουν κάποια εγγύτητα με την τιμή

είναι οι εξής:
i)

για

ii)

για

iii)

εγγράψιμο για
Η προαναφερθείσα εγγύτητα ήταν τέτοια ώστε ατενίζοντας το σχήμα κατά την ανάλυση του προβλήματος, υπήρξε έστω και βραχυπρόθεσμα η ελπίδα/υποψία ότι το

λαμβάνεται όταν ισχύει μια από αυτές τις συνθήκες, αλλά φευ...