Σελίδα 1 από 1

Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Ιουν 22, 2024 7:33 pm
από Ιάσων Κωνσταντόπουλος
Δίνεται συνάρτηση f\colon\mathbb{R}\to\mathbb{R}

Αν γνωρίζουμε ότι \lim\limits_{x\to7}\dfrac{5f(x)^4+4f(x)}{f(x)^6+f(x)^2+1}=3

Να μελετηθεί το όριο \lim\limits_{x\to7}f(x)

Σημείωση
Για την f δεν γνωρίζουμε τίποτε επιπλέον π.χ. συνέχεια κ.λπ.
Επίσης δεν είναι δεδομένο ότι το υπό μελέτην όριο υπάρχει.

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Τρί Οκτ 22, 2024 7:38 am
από hazmatanything
Ιάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: Σάβ Ιουν 22, 2024 7:33 pm Δίνεται συνάρτηση f\colon\mathbb{R}\to\mathbb{R}

Αν γνωρίζουμε ότι \lim\limits_{x\to7}\dfrac{5f(x)^4+4f(x)}{f(x)^6+f(x)^2+1}=3

Να μελετηθεί το όριο \lim\limits_{x\to7}f(x)

Σημείωση
Drift Boss Για την f δεν γνωρίζουμε τίποτε επιπλέον π.χ. συνέχεια κ.λπ.
Επίσης δεν είναι δεδομένο ότι το υπό μελέτην όριο υπάρχει.
Για να μελετήσουμε το όριο \lim_{x \to 7} f(x), ας ξεκινήσουμε από την δεδομένη σχέση:

\displaystyle{ 
\lim_{x \to 7} \frac{5f(x)^4 + 4f(x)}{f(x)^6 + f(x)^2 + 1} = 3 
}

Ας υποθέσουμε ότι το όριο \lim_{x \to 7} f(x) υπάρχει και είναι L. Τότε, μπορούμε να αντικαταστήσουμε f(x) με L στην παραπάνω σχέση:

\displaystyle{ 
\frac{5L^4 + 4L}{L^6 + L^2 + 1} = 3 
}

Αυτή η εξίσωση πρέπει να ισχύει για το L. Ας την λύσουμε:

1. **Πολλαπλασιάζουμε και τα δύο μέλη με το παρονομαστή**:
\displaystyle{ 
   5L^4 + 4L = 3(L^6 + L^2 + 1) 
   }

2. **Αναπτύσσουμε την εξίσωση**:
\displaystyle{ 
   5L^4 + 4L = 3L^6 + 3L^2 + 3 
   }

3. **Μεταφέρουμε όλα τα μέλη στην ίδια πλευρά**:
\displaystyle{ 
   3L^6 + 3L^2 + 3 - 5L^4 - 4L = 0 
   }

Αυτή είναι μια πολυωνυμική εξίσωση έκτης τάξης. Για να βρούμε τις ρίζες της, μπορούμε να δοκιμάσουμε διάφορες τιμές για το L:

- Αν L = 1:
\displaystyle{ 
  3(1)^6 + 3(1)^2 + 3 - 5(1)^4 - 4(1) = 3 + 3 + 3 - 5 - 4 = 0 
  }

Άρα, L = 1 είναι μια λύση της εξίσωσης.

Επομένως, το όριο \lim_{x \to 7} f(x) είναι πιθανό να είναι 1. Ωστόσο, χωρίς επιπλέον πληροφορίες για τη συνάρτηση f, δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι το όριο υπάρχει ή ότι δεν υπάρχουν άλλες λύσεις.

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Τρί Οκτ 22, 2024 6:54 pm
από Ιάσων Κωνσταντόπουλος
hazmatanything έγραψε: Τρί Οκτ 22, 2024 7:38 am Επομένως, το όριο \lim_{x \to 7} f(x) είναι πιθανό να είναι 1. Ωστόσο, χωρίς επιπλέον πληροφορίες για τη συνάρτηση f, δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι το όριο υπάρχει ή ότι δεν υπάρχουν άλλες λύσεις.
Σε αυτό το σημείο, για να ολοκληρωθεί η άσκηση υπάρχουν δύο εκδοχές:

\color{red}\bullet είτε θα πρέπει να δοθεί παράδειγμα συνάρτησης f η οποία να ικανοποιεί την υπόθεση και για την οποία το όριο \lim\limits_{x\to7}f(x) να μην υπάρχει

\color{green}\bullet είτε θα πρέπει να αποδειχθεί ότι το \lim\limits_{x\to7}f(x) υπάρχει και να προσδιοριστούν οι αριθμοί που μπορούν να αποτελέσουν τιμές του.

Για τη συγκεκριμένη άσκηση ισχύει η δεύτερη

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 24, 2024 10:04 am
από R BORIS
Νομιζω οτι πρεπει να αποκλειστει και η περίπτωση \displaystyle{\lim_{x\to 7}f(x)=\pm \infty}} που είναι εύκολο Με μεγιστοβάθμιους καταλήγουμε \displaystyle{0=3}

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 24, 2024 11:08 am
από ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Σάβ Οκτ 26, 2024 9:32 am
από Ιάσων Κωνσταντόπουλος
Σας ευχαριστώ όλους για τις παρεμβάσεις.

Συνοψίζοντας τις, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για την τιμή του ορίου υπάρχει μοναδική εκδοχή (αριθμητική ή μη), το L=1

Αυτό που απομένει είναι να αποδειχθεί ότι το \lim\limits_{x\to7}f(x) όντως υπάρχει.

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 28, 2024 5:47 am
από R BORIS
Aν δεν υπήρχε το όριο θa έπρεπε
να υπάρχουν 2 ακολουθίες \displaystyle{x_n,y_n} που να συγκλίνουν σε διαφορετικά όρια Ας τα πούμε \displaystyle{a,b} Αλλά η τιμή του \displaystyle{L} είναι μοναδική διοτι αν \displaystyle{3a^2(a+1)^2+(a+1)^2+3=0} ΤΟΤΕ \displaystyle{3=0} οπότε δεν ΜΠΟΡΕΊ \displaystyle{a\ne b} ΑΤΟΠΟ
υποψιάζομαι πως υπαρχει μικρο λογιστικο λαθακι \displaystyle{3a^2(a+1)^2+(a+1)^2-3=0}

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 28, 2024 7:10 pm
από abgd
Ιάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: Σάβ Ιουν 22, 2024 7:33 pm Δίνεται συνάρτηση f\colon\mathbb{R}\to\mathbb{R}

Αν γνωρίζουμε ότι \lim\limits_{x\to7}\dfrac{5f(x)^4+4f(x)}{f(x)^6+f(x)^2+1}=3

Να μελετηθεί το όριο \lim\limits_{x\to7}f(x)

Σημείωση
Για την f δεν γνωρίζουμε τίποτε επιπλέον π.χ. συνέχεια κ.λπ.
Επίσης δεν είναι δεδομένο ότι το υπό μελέτην όριο υπάρχει.
Αν
\displaystyle{g(x)=3-\frac{5f^4(x)+4f(x)}{f^6(x)+f^2(x)+1}=...=\left(f(x)-1\right)^2\cdot \frac{3f^4(x)+6f^3(x)+4f^2(x)+2f(x)+3}{f^6(x)+f^2(x)+1}=}

\displaystyle{=\left(f(x)-1\right)^2\cdot \frac{3f^4(x)+6f^3(x)+4f^2(x)+2f(x)+3}{5f^4(x)+4f(x)}\cdot \frac{5f^4(x)+4f(x)}{f^6(x)+f^2(x)+1}}}
τότε
\displaystyle{\left(f(x)-1\right)^2=\frac{g(x)}{3-g(x)}\cdot h\left(f(x)\right)}
και

\displaystyle{\left|f(x)-1\right|=\sqrt{\left|\frac{g(x)}{3-g(x)}\right|\cdot \left|h\left(f(x)\right)\right|} \leq \sqrt{\left|\frac{g(x)}{3-g(x)}\right|\cdot m}}

όπου m η μέγιστη τιμή της συνάρτησης \displaystyle {h(x)=\frac{5x^4+4x}{3x^4+6x^3+4x^2+2x+3}}

Εύκολα τώρα έχουμε: \lim\limits_{x\to7}f(x)=1

orio.png
orio.png (17.45 KiB) Προβλήθηκε 1533 φορές

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Τετ Οκτ 30, 2024 11:59 pm
από Ιάσων Κωνσταντόπουλος
R BORIS έγραψε: Δευ Οκτ 28, 2024 5:47 am Aν δεν υπήρχε το όριο θa έπρεπε
να υπάρχουν 2 ακολουθίες \displaystyle{x_n,y_n} που να συγκλίνουν σε διαφορετικά όρια Ας τα πούμε \displaystyle{a,b} Αλλά η τιμή του \displaystyle{L} είναι μοναδική διοτι αν \displaystyle{3a^2(a+1)^2+(a+1)^2+3=0} ΤΟΤΕ \displaystyle{3=0} οπότε δεν ΜΠΟΡΕΊ \displaystyle{a\ne b} ΑΤΟΠΟ
υποψιάζομαι πως υπαρχει μικρο λογιστικο λαθακι \displaystyle{3a^2(a+1)^2+(a+1)^2-3=0}
Νομίζω θέλετε να πείτε ότι με βάση τα όσα ειπώθηκαν μέχρι το ποστ #6
αν \lim\limits_{n\to+\infty}a_n=7 τότε η ακολουθία {f(a_n)} έχει μοναδικό οριακό σημείο το L=1 οπότε συγκλίνει στο L=1
Έπεται λοιπόν ότι το υπό μελέτην όριο θα πρέπει να υπάρχει και να είναι ίσο με L=1.

Αξίζει να κάνουμε μια επισήμανση: η (εκτός φακέλου) σύντομη αυτή αιτιολόγηση της ύπαρξης του ορίου βασίζεται στην ισοδυναμία του ορισμού του πραγματικού ορίου σε ένα σημείο με \epsilon,\delta και του ακολουθιακού ορισμού του πραγματικού ορίου σε ένα σημείο. Για την ισχύ αυτής της ισοδυναμίας είναι αναγκαίο το αξίωμα της επιλογής (https://math.stackexchange.com/question ... ect=1&lq=1).
Ωστόσο το υπό μελέτην όριο μπορεί να αποδειχθεί ότι υπάρχει χωρίς το αξίωμα της επιλογής
όπως μας δείχνει η (εντός φακέλου) λύση στο ποστ #8.

Σχετικά με την τελευταία, και για χάρην του φακέλου στον οποίον βρίσκεται η άσκηση, αξίζει να κάνουμε την ακόλουθη επισήμανση.
Για να χρησιμοποιηθεί το κριτήριο της παρεμβολής θα πρέπει η σχέση
abgd έγραψε: Δευ Οκτ 28, 2024 7:10 pm
\displaystyle{\left(f(x)-1\right)^2=\frac{g(x)}{3-g(x)}\cdot h\left(f(x)\right)}
να ισχύει κοντά στο x_o=7.

Επειδή αυτή προκύπτει διαιρώντας με 3-g(x) κατά μέλη την για κάθε x\in\mathbb{R} ισχύουσα σχέση
g(x)\cdot h(f(x))=(f(x)-1)^2\cdot (3-g(x))

θα άξιζε ίσως τον κόπο να προσθέσει κανείς την εξήγηση για ποιον λόγο κοντά στο x_o=7 ισχύει 3-g(x)\ne0
με αποτέλεσμα να μπορούμε εν τέλει να διαιρέσουμε και να λάβουμε την επιθυμητή σχέση κοντά στο x_o=7

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 31, 2024 9:51 am
από abgd
Ιάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: Τετ Οκτ 30, 2024 11:59 pm
θα άξιζε ίσως τον κόπο να προσθέσει κανείς την εξήγηση για ποιον λόγο κοντά στο x_o=7 ισχύει 3-g(x)\ne0
με αποτέλεσμα να μπορούμε εν τέλει να διαιρέσουμε και να λάβουμε την επιθυμητή σχέση κοντά στο x_o=7
Είναι \displaystyle{\lim_{x\to 7}{(3-g(x))}=3>0} οπότε για \displaystyle{x} κοντά στο \displaystyle{7} θα είναι 3-g(x)>0.

Αυτό που είναι δύσκολο να κάνει κάποιος, στην απόδειξη που παραθέτω, είναι η μελέτη των ακροτάτων της συνάρτησης h.

Θα ήταν διδακτικό σαν θέμα αν στη θέση της συνάρτησης h είχαμε μια "εύκολη" συνάρτηση.

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 31, 2024 2:16 pm
από Ιάσων Κωνσταντόπουλος
abgd έγραψε: Πέμ Οκτ 31, 2024 9:51 am
Ιάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: Τετ Οκτ 30, 2024 11:59 pm
θα άξιζε ίσως τον κόπο να προσθέσει κανείς την εξήγηση για ποιον λόγο κοντά στο x_o=7 ισχύει 3-g(x)\ne0
με αποτέλεσμα να μπορούμε εν τέλει να διαιρέσουμε και να λάβουμε την επιθυμητή σχέση κοντά στο x_o=7
Είναι \displaystyle{\lim_{x\to 7}{(3-g(x))}=3>0} οπότε για \displaystyle{x} κοντά στο \displaystyle{7} θα είναι 3-g(x)>0.

Αυτό που είναι δύσκολο να κάνει κάποιος, στην απόδειξη που παραθέτω, είναι η μελέτη των ακροτάτων της συνάρτησης h.

Θα ήταν διδακτικό σαν θέμα αν στη θέση της συνάρτησης h είχαμε μια "εύκολη" συνάρτηση.
Όντως η μελέτη μονοτονίας/ακροτάτων της συνάρτησης h(x) δεν είναι υπολογιστικά φιλική. Μπορούμε να κάνουμε όμως κάτι που ίσως είναι καλύτερο.

Αν παρατηρήσει κανείς τη λύση, δεν χρειαζόμαστε λεπτομερή μελέτη ακροτάτων. Αρκεί να αποδείξουμε ότι η |h(x)| έχει ολικό μέγιστο (edit: αρκεί να δείξουμε ότι είναι άνω φραγμένη). Αυτό μπορεί να γίνει συντάσσοντας ένα ως επί το πλείστον θεωρητικό επιχείρημα με ελάχιστους υπολογισμούς το οποίο θα λαμβάνει υπ' όψιν τα όρια της h(x) στα \pm\infty και θα αξιοποιεί (με λίγη χειροτεχνία στο πεδίο ορισμού) καταλλήλως το θεώρημα μεγίστης και ελαχίστης τιμής.

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 31, 2024 5:39 pm
από abgd
Με αφορμή τη δυσκολία της h, είχα σκεφτεί το εξής ενδιαφέρον...

Είναι \displaystyle{\lim_{x\to-\infty}{h(x)=\lim_{x\to +\infty}{h(x)=\dfrac{5}{3}}

Η συνάρτηση \displaystyle{s(x)=\left\{\begin{matrix}
 h(tanx), \ \ x\in \left(-\dfrac{\pi}{2}. \dfrac{\pi}{2}\right)  \\
 
\dfrac{5}{3}, \ \ x=-\dfrac{\pi}{2}, \ \ x=\dfrac{\pi}{2}  \\
\end{matrix}\right. είναι συνεχής στο \displaystyle{\left[-\dfrac{\pi}{2},\dfrac{\pi}{2}\right] και έτσι θα έχει μέγιστο και ελάχιστο.

Υπάρχουν δηλαδή πραγματικοί αριθμοί m,M έτσι ώστε: \displaystyle{m\leq h(tanx)\leq M, \ \ \forall x \in \left(-\dfrac{\pi}{2},\dfrac{\pi}{2}\right)}

και εφόσον το σύνολο τιμών της tanx είναι το \mathbb{R} , θα έχουμε: \displaystyle{m\leq h(x)\leq M, \ \ \forall x \in \mathbb{R}}

Re: Μελέτη Ορίου ΙΙ

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 31, 2024 7:03 pm
από Ιάσων Κωνσταντόπουλος
abgd έγραψε: Πέμ Οκτ 31, 2024 5:39 pm Με αφορμή τη δυσκολία της h, είχα σκεφτεί το εξής ενδιαφέρον...

Είναι \displaystyle{\lim_{x\to-\infty}{h(x)=\lim_{x\to +\infty}{h(x)=\dfrac{5}{3}}

Η συνάρτηση \displaystyle{s(x)=\left\{\begin{matrix} 
 h(tanx), \ \ x\in \left(-\dfrac{\pi}{2}. \dfrac{\pi}{2}\right)  \\ 
  
\dfrac{5}{3}, \ \ x=-\dfrac{\pi}{2}, \ \ x=\dfrac{\pi}{2}  \\ 
\end{matrix}\right. είναι συνεχής στο \displaystyle{\left[-\dfrac{\pi}{2},\dfrac{\pi}{2}\right] και έτσι θα έχει μέγιστο και ελάχιστο.

Υπάρχουν δηλαδή πραγματικοί αριθμοί m,M έτσι ώστε: \displaystyle{m\leq h(tanx)\leq M, \ \ \forall x \in \left(-\dfrac{\pi}{2},\dfrac{\pi}{2}\right)}

και εφόσον το σύνολο τιμών της tanx είναι το \mathbb{R} , θα έχουμε: \displaystyle{m\leq h(x)\leq M, \ \ \forall x \in \mathbb{R}}
:10sta10:
Πολύ κομψό και σύντομο, αυτό που είχα στο νου μου είχε περισσότερη φασαρία.

Εναλλακτικά για κάτι ακόμη πιο στοιχειώδες, αντί της \tan x θα μπορούσε κανείς να προτείνει την:
\dfrac{x}{1-x^2}, x\in (-1,1)

και να κατασκευάσει την αντίστοιχη s(x), x\in [-1,1]