ΘΕΜΑ Γ
Γ1
Κοντά στο

Κοντά στο

από εδώ έχουμε τη συνέχεια στο μηδέν και επειδή κοντά στο

απορρίπτεται η παραγωγισιμότητα στο μηδέν.
Γ2
Από τη συνέχεια της συνάρτησης στο σύνολο των αρνητικών ως γινόμενο εκθετικής και ημιτονοειδούς και από τη συνέχεια της συνάρτησης στο σύνολο των θετικών πραγματικών ως τετραγωνική ρίζα πολυωνυμικής και άρα συνεχούς συνάρτησης, λόγω της συνέχειάς της και στο μηδέν, θα είναι συνεχής στους πραγματικούς αριθμούς. Άρα η γραφική της παράσταση δεν έχει κατακόρυφες ασύμπτωτες.
Στέλνοντας

Άρα ο άξονας των τετμημένων είναι οριζόντια ασύμπτωτη της γραφικής παράστασης στο μείον άπειρο, οπότε δεν γίνεται να έχει και πλάγια ασύμπτωτη στο μείον άπειρο.
Στέλνοντας

Στέλνοντας

λόγω του Κανόνα De L' Hospital.
Οπότε πλάγια ασύμπτωτη στο συν άπειρο η

και δεν έχει οριζόντια ασύμπτωτη στο συν άπειρο.
Γ3 Κάντε έναν Bolazno είναι κλασική άσκηση.
Γ4. η συνάρτηση f είναι μη παραγωγίσιμη στο 0 οπότε μόνο την χρονική στιγμή 0 δεν ορίζεται ρυθμός μεταβολής των τεταγμένων του σημείου
Για τα θετικά t

Αλλιώς το Δ4

Από εδώ έχουμε ότι είναι κυρτή η προς ολοκλήρωση συνάρτηση.
Για κάθε x,y στο [1,e] ισχύει

με ισότητα μόνο όταν x=y
Από εδώ
![\displaystyle =y^{\ln y}\left[ \left( e-1 \right)\left( 1-2\ln y \right)+\left( e-1 \right)\left( e+1 \right)\frac{\ln y}{y} \right]=\left( e-1 \right)y^{\ln y}\left( 1-2\ln y+\left( e+1 \right) \frac{\ln y}{y}\right) \displaystyle =y^{\ln y}\left[ \left( e-1 \right)\left( 1-2\ln y \right)+\left( e-1 \right)\left( e+1 \right)\frac{\ln y}{y} \right]=\left( e-1 \right)y^{\ln y}\left( 1-2\ln y+\left( e+1 \right) \frac{\ln y}{y}\right)](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/7e21301fb5e7c50f71e91b0289613e5f.png)
Θεωρούμε τη συνάρτηση

ορισμένη στο [1,e]
Η h είναι παραγωγίσιμη στο [1,e] με

που είναι ομόσημη του

Παίρνουμε την

στο [1,e] που με παραγώγους είναι άμεσο ότι είναι γνησίως φθίνουσα. Είναι όμως και συνεχής οπότε
![w\left([1,e]\right)=\left[w\left( e \right),w\left( 1\right)\right]=\left[ -2e,e-1 \right] w\left([1,e]\right)=\left[w\left( e \right),w\left( 1\right)\right]=\left[ -2e,e-1 \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f78b8adddb807493e9b59b2e8643cef3.png)
οπότε έχει ρίζα μάλιστα μοναδική λόγω γνήσιας μονοτονίας έστω

Στο [1,ρ) ισχύει

Στο (ρ,e] ισχύει
και με

συνεχή στο

η h είναι γνησίως αύξουσα στο [1,ρ] και γνησίως φθίνουσα στο [ρ,e] και επειδή είναι συνεχής ισχύει
![\displaystyle h\left( \left[ 1,p \right] \right)=\left[ h\left( 1 \right),h\left( p \right) \right]=\left[\frac{1}{e-1}-1,h\left(p \right) \right] \displaystyle h\left( \left[ 1,p \right] \right)=\left[ h\left( 1 \right),h\left( p \right) \right]=\left[\frac{1}{e-1}-1,h\left(p \right) \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/0a1c1b385e7b654706b19784caf7d21e.png)
και
![\displaystyle h\left( \left[ p,e \right] \right)=\left[ h\left( e \right),h\left( p \right) \right]=\left[ \frac{e+1}{e}+\frac{1}{e-1}-3,h\left( p \right) \right] \displaystyle h\left( \left[ p,e \right] \right)=\left[ h\left( e \right),h\left( p \right) \right]=\left[ \frac{e+1}{e}+\frac{1}{e-1}-3,h\left( p \right) \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/adb59eea81fe2ec79f2385b04cdd1cfd.png)
Άρα το σύνολο τιμών της h είναι το
![\displaystyle \left[\frac{e+1}{e}+\frac{1}{e-1}-3,h\left(p \right) \right] \displaystyle \left[\frac{e+1}{e}+\frac{1}{e-1}-3,h\left(p \right) \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/11d1378dbd4ba908d102509c11cb3d28.png)
Ισχύει

ομόσημο του

Παίρνουμε το τριώνυμο

Είναι

και παίρνοντας το τριώνυμο

βρίσκουμε ρίζες

και

Όμως

οπότε το

βρίσκεται εκτός των ριζών του

και άρα

Άρα

ομόσημο του συντελεστή

του

και άρα

Γράφοντας

παίρνουμε
Αλλά

επειδή η

είναι γνησίως αύξουσα στο

και

και από την

έχουμε τελειώσει.
Υ.Γ Αυτά όλα είναι λίγο γραψιματάκι κι όμως τα πληκτρολόγησα σε 100 χρόνια από το Mathtype γιατί το latex κολλούσε. Η LATEX μου έβγαλε την πίστη.