Για p < q < r θέτουμε a = (r-q)/(r-p) και b = (q-p)/(r-p) οπότε a, b

[0,1] και a + b = 1. Επίσης ισχύει q = ap + bq. Έτσι η σχέση
που έγραψε ο Νίκος γίνεται
f(q)

(1)
που με τη σειρά της γράφεται
δηλαδή η σχέση που έγραψε ο Χρήστος, και αντίστροφα.
Αφού f αύξουσα, για κάθε p < q ισχύει f(p)

f(q). Άρα, κρατώντας το q σταθερό και παίρνοντας όριο του p αυξάνοντος
προς το q, το όριο της f(p) υπάρχει και είναι μικρότερο ή ίσο του f(q), συμβολικά

(2)
Από την (1) παίρνοντας όριο (πάλι) του p αυξάνοντος προς το q, έπεται

(3)
Οι (2) και (3) μαζί δείχνουν ότι για κάθε σταθερό q ισχύει

(4)
θα δείξουμε την ανάλογη ισότητα για δεξιά όρια.
Σε αυτή την περίπτωση, όπως ακριβώς στην (2) και χρησιμοποιώντας ότι η f είναι αύξουσα, έχουμε προφανώς

(5)
Και από την (1) εργαζόμενοι με το r ως σταθερό και να μεταβαλλόντας το q έχουμε

(6)
Οι (5) και (6) δίνουν ότι

(7)
Οι (4) και (7) δείχνουν ότι για κάθε s το όριο

υπάρχει, και ισούται με f(s). Άρα η f είναι παντού συνεχής.
Ουφ.
Φιλικά,
Μιχάλης Λάμπρου.