Γεια σε όλους. Γράφω μια σκέψη.
Έστω

και έστω
1) Η απόσταση δύο οποιωνδήποτε σημείων των παραπάνω καμπυλών δίνεται από τη συνάρτηση
και από υπόθεση γνωρίζουμε ότι υπάρχει
ώστε
Αυτό σημαίνει ότι η παραγωγίσιμη συνάρτηση

με παράγωγο
έχει ελάχιστο στο σημείο

, οπότε, από
Fermat έχουμε

που μας δίνει
Από
Fermat πάλι για την

έχουμε
Αν

τότε σίγουρα

και από τις σχέσεις

(εκμεταλλευόμενοι ότι οι καμπύλες δεν τέμνονται)
προκύπτει

, οπότε οι γεννήτορες των εφαπτομένων στα σημεία

που είναι τα διανύσματα

είναι παράλληλα, άρα και οι εφαπτόμενές τους.
Αν υποθέσουμε τώρα ότι

τότε με παρόμοιο επιχείρημα βρίσκουμε

οπότε πάλι οι γεννήτορες

είναι παράλληλοι μεταξύ των.
Στην τελευταία περίπτωση όπου

προκύπτει και
και επιπλέον,
που σημαίνει ότι τα διανύσματα

έχουν ίδια κλίση, άρα είναι παράλληλα.
2)Το ζητούμενο προκύπτει από το γεγονός οτι η συνάρτηση - απόσταση
![\displaystyle{f(t,s)=d(a,b)(t,s)\,,(t,s)\in\left[0,1\right]\times \left[0,1\right]} \displaystyle{f(t,s)=d(a,b)(t,s)\,,(t,s)\in\left[0,1\right]\times \left[0,1\right]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/3dbb969bf3491ffd0abc5ead38a398d2.png)
ως συνεχής στο συμπαγές σύνολο
![\left[0,1\right]\times \left[0,1\right] \left[0,1\right]\times \left[0,1\right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/7fc43ade40f37cc4b74ed14974572bd3.png)
παίρνει
ελάχιστη τιμή σε κάποιο
![(t_0,s_0)\in\left[0,1\right]\times \left[0,1\right] (t_0,s_0)\in\left[0,1\right]\times \left[0,1\right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/39a7119f9fe8afb5d37ec6ba9c9de04c.png)
. Αν

τότε το ζητούμενο
προκύπτει από το 1) για

.