ΕΜC 2025

Συντονιστής: spyros

Άβαταρ μέλους
Ορέστης Λιγνός
Δημοσιεύσεις: 1864
Εγγραφή: Κυρ Μάιος 08, 2016 7:19 pm
Τοποθεσία: Χαλάνδρι Αττικής
Επικοινωνία:

ΕΜC 2025

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ορέστης Λιγνός »

Καλησπέρα στην Μαθηματική κοινότητα και στα μέλη της που ασχολούνται με τους Μαθηματικούς διαγωνισμούς.

Φέτος είναι η 14η χρονιά που διοργανώνεται το European Mathematical Cup (Ευρωπαϊκό Μαθηματικό Κύπελλο), ένας διαγωνισμός που απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου.
Ο διαγωνισμός οργανώνεται σε 2 επίπεδα (Juniors, Seniors) με επίπεδο θεμάτων λίγο υψηλότερο των αντίστοιχων Βαλκανιάδων (JBMO, BMO).

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε το site του διαγωνισμού, ενώ παλιά θέματα μπορείτε να δείτε εδώ. Στο site του διαγωνισμού είναι, τέλος, διαθέσιμοι και οι κανόνες του.

Για δήλωση συμμετοχής ή περισσότερες πληροφορίες, στείλτε μου e-mail στη διεύθυνση orelig2006@gmail.com. Σημειώνεται ότι ένας μαθητής μπορεί να λάβει μέρος στην κατηγορία Juniors του διαγωνισμού αν την μέρα της εξέτασης δεν έχει κλείσει το 17ο έτος της ηλικίας του και δεν έχει λάβει στο παρελθόν μέρος στην Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (ΙΜΟ). Αν όμως κάποιος θέλει να προπονηθεί για τους αντίστοιχους εγχώριους/διεθνείς διαγωνισμούς, συνίσταται η κατηγορία που θα επιλέξει να είναι η ανάλογη.
Οι υπόλοιποι μαθητές μπορούν να συμμετέχουν μόνο στην κατηγορία των Seniors.

Στη δήλωση συμμετοχής θα πρέπει να υπάρχουν τα ακόλουθα:
  • Όνομα του διαγωνιζόμενου, στα ελληνικά και στα αγγλικά.
  • Ηλικία και Τάξη.
  • Κατηγορία στην οποία θέλει να συμμετέχει στο διαγωνισμό (Juniors ή Seniors).
Για παράδειγμα:
  • Ορέστης Λιγνός/Orestis Lignos
  • 16 ετών, Α' Λυκείου
  • Juniors
Σημαντικό: Παρακαλώ οι δηλώσεις συμμετοχής να είναι ατομικές, για την καλύτερη επικοινωνία με τον κάθε υποψήφιο ξεχωριστά, και η κάθε δήλωση να συμπεριλαμβάνει απαραιτήτως τα πιο πάνω στοιχεία.

Σκοπεύουμε με τον Ιάσονα Προδρομίδη να διοργανώσουμε την εξέταση την Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου, σε μέρος που θα ανακοινωθεί στους ενδιαφερόμενους σύντομα (λογικά στο Μαθηματικό ΕΚΠΑ, όπως και πέρυσι).

Όσοι δυσκολεύονται με τη μετακίνηση ή έχουν αλλά κωλύματα παρακαλώ να επικοινωνήσουν μαζί μου.
Κερδίζουμε ό,τι τολμούμε!

Ετικέτες:
Άβαταρ μέλους
Ορέστης Λιγνός
Δημοσιεύσεις: 1864
Εγγραφή: Κυρ Μάιος 08, 2016 7:19 pm
Τοποθεσία: Χαλάνδρι Αττικής
Επικοινωνία:

Re: ΕΜC 2025

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ορέστης Λιγνός »

Ο φετινός διαγωνισμός θα διεξαχθεί την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου στο τμήμα Μαθηματικών του ΕΚΠΑ, στις 11:00 το πρωί και θα έχει διάρκεια 4 ωρών. Η αίθουσα διεξαγωγής του διαγωνισμού είναι το Αναγνωστήριο (εκεί όπου είχε γίνει και πέρυσι ο διαγωνισμός).

Η πρόσβαση στο τμήμα είναι πιο βολική τα Σαββατοκύριακα με το λεωφορείο 608, που σταματάει στο Νεκροταφείο Ζωγράφου (5 λεπτά με τα πόδια από το τμήμα).

Σας περιμένουμε όλους εκεί!
Κερδίζουμε ό,τι τολμούμε!
Τσιαλας Νικολαος
Δημοσιεύσεις: 843
Εγγραφή: Σάβ Ιαν 17, 2015 1:04 pm

Re: ΕΜC 2025

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Τσιαλας Νικολαος »

Καλημέρα! Θα συμμετάσχουμε και φέτος με 10 μαθητές! Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά!!
Άβαταρ μέλους
Ορέστης Λιγνός
Δημοσιεύσεις: 1864
Εγγραφή: Κυρ Μάιος 08, 2016 7:19 pm
Τοποθεσία: Χαλάνδρι Αττικής
Επικοινωνία:

Re: ΕΜC 2025

#4

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ορέστης Λιγνός »

Ο διαγωνισμός έχει πια ολοκληρωθεί. Ευχαριστούμε όλους τους μαθητές που διαγωνίστηκαν φέτος. Παραθέτω τα θέματα προς συζήτηση:

Θέματα Μικρών (Junior Category):

Πρόβλημα 1: ΄Εστω \omega_1 και \omega_2 δύο κύκλοι που τέμνονται στα A και B. Η κοινή τους εφαπτομένη, που
βρίσκεται πιο κοντά στο A, εφάπτεται στον \omega_1 στο P και στον \omega_2 στο Q. Η εφαπτομένη του
\omega_1 στο A τέμνει τον \omega_2 στο C, που είναι διαφορετικό από το A, και η προέκταση της AP τέμνει την QC στο
D. Ας είναι E το κέντρο του περιγεγραμμένου κύκλου του τριγώνου ABD. Οι ευθείες AD και QE τέμνονται
στο F. Να αποδειχθεί ότι το F βρίσκεται πάνω στον κύκλο διαμέτρου PQ.

(Steve Vo Dinh)

Πρόβλημα 2: Έστω n θετικός ακέραιος. Διαιρούμε ένα ισόπλευρο τρίγωνο πλευράς n σε ισόπλευρα τρίγωνα
πλευράς 1 (το παράδειγμα παρακάτω είναι για n = 4):
emc1.png
emc1.png (6.34 KiB) Προβλήθηκε 1133 φορές

Χωρίζουμε τα μικρά ισόπλευρα τρίγωνα από τα οποία περνάει το ύψος του μεγάλου τριγώνου που άγεται από μία κορυφή σε κατηγορίες τις οποίες ονομάζουμε a_1, a_2, . . . , a_n (βλέπε την εικόνα παραπάνω).
Έστω f(i) το πλήθος των τρόπων να καλύψουμε το μεγάλο ισόπλευρο τρίγωνο χρησιμοποιώντας ακριβώς μία
φορά το καθένα από τα
emc2.png
emc2.png (13.46 KiB) Προβλήθηκε 1133 φορές
έτσι ώστε το τρίγωνο a_i να έχει αφαιρεθεί.

(α) Αν ο n είναι άρτιος, να υπολογιστεί το άθροισμα f(2)+f(4)+\ldots + f(2k)+\ldots+f(n).
(β) Να αποδειχθεί ότι f(1) + f(2) + \ldots+ f(n) \geq 2n−2, για κάθε θετικό ακέραιο n.

(Karlo Jokós)

Πρόβλημα 3: Να βρεθεί ο μέγιστος θετικός ακέραιος n ώστε να υπάρχουν θετικοί ακέραιοι a και q έτσι ώστε

q^6 \leq n και \left | \sqrt{2}-\dfrac{a}{q} \right | \leq \dfrac{1}{\sqrt{n}}.

(Miroslav Marinov)

Πρόβλημα 4: Να βρεθούν όλοι οι θετικοί ακέραιοι n με την ακόλουθη ιδιότητα:
Για κάθε θετικό ακέραιο d που διαιρεί το n, υπάρχει θετικός ακέραιος k που διαιρεί το n έτσι ώστε
d + n \mid dn + k.

(Ivan Novak)

__________________________________________________________________________________________________________________________

Θέματα Μεγάλων (Senior Category):

Πρόβλημα 1: Έστω ακέραιος k\geq 2 και m,n πρώτοι μεταξύ τους θετικοί ακέραιοι με ακριβώς k θετικούς
διαιρέτες και έτσι ώστε m < n.
Για i \in \{1, \ldots, k \}, συμβολίζουμε με f_i και d_i τον i-οστό μικρότερο διαιρέτη των m και n, αντίστοιχα.
Υποθέτουμε ότι d_i − f_i \mid n − m για κάθε i \in \{2,\ldots, k \}. Να αποδειχθεί ότι d_i \geq f_i για κάθε i \leq \dfrac{k}{2}.

(Ivan Novak)

Πρόβλημα 2: Έστω f : \mathbb{N} \to \mathbb{N} συνάρτηση τέτοια ώστε για οποιονδήποτε θετικό ακέραιο k, το σύνολο
\{f(1), f(2), . . . , f(k) \} περιέχει ακριβώς f(f(k)) στοιχεία. Να αποδειχθεί ότι

f(f(f(k))) = f(k)

για κάθε θετικό ακέραιο k.

(Ivan Novak)

Πρόβλημα 3:́ Εστω ABC οξυγώνιο τρίγωνο με περιγεγραμμένο κύκλο \omega. Υποθέτουμε ότι η διχοτόμος της
\angle B τέμνει την AC, τον \omega, και την παράλληλη στην AB από το C στα D,E και F, αντίστοιχα. Ας είναι X το
δεύτερο σημείο τομής των \omega και (DCF) και ας είναι Y ένα σημείο στο CF έτσι ώστε Y F = Y D. Η ευθεία
XF τέμνει τον \omega και την DY στα T και P αντίστοιχα. Ο περιγεγραμμένος κύκλος του τριγώνου \vartriangle TDE τέμνει
τις ευθείες PF και EY στα σημεία R και S.
Να αποδειχθεί ότι οι περιγεγραμμένοι κύκλοι των τριγώνων \vatriangle PRS και \vatriangle BDC εφάπτονται εσωτερικά.

(Yasser Merabet)

Πρόβλημα 4: Να προδιοριστούν όλες οι ακολουθίες θετικών πραγματικών αριθμών a_1, a_2, a_3, \ldots , τέτοιες ώστε για
κάθε θετικό ακέραιο n, ισχύει η ακόλουθη ισότητα:

a_n+\max \{a_{n+1},a_{n+2} \}=\dfrac{1}{\min\{a_n,a_{n+1} \}}.

(Ivan Novak)
Κερδίζουμε ό,τι τολμούμε!
Άβαταρ μέλους
Dimessi
Δημοσιεύσεις: 596
Εγγραφή: Κυρ Δεκ 10, 2023 3:48 pm

Re: ΕΜC 2025

#5

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Dimessi »

Μελέτησα και έλυσα όλα τα θέματα. Εκπληκτικά είναι :clap2: . Ξεκινάω με το αγαπημένο μου που ήταν η γεωμετρία των Seniors (ως διαφορικός γεωμέτρης λογικό :) ) Bάζω και την απλούστερη λύση μου. :) Ορέστη επί τι ευκαιρία όλα καλά; :coolspeak:
Γεωμετρία Μεγάλων
Χριστουγεννιάτικη Πανδεσία το καλύτερο θέμα του EMC..png
Χριστουγεννιάτικη Πανδεσία το καλύτερο θέμα του EMC..png (115.24 KiB) Προβλήθηκε 826 φορές
\bullet Είναι \displaystyle \angle BFC\overset{AB \parallel CF}=\angle FBA\overset{\left ( \alpha \pi o \delta \iota \chi o\tau o\mu o \right )}=\angle CBF\overset{YF=YD}\Rightarrow DY \parallel BC και \displaystyle \angle TBC\overset{TBCX \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle FXC\overset{FXDC \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle FDC\overset{\left ( \kappa \alpha \tau \alpha \kappa o\varrho \upsilon \phi \eta \nu  \right )}=\angle ADB\overset{\angle BTC=\angle BAC}\Rightarrow \vartriangle BTC \sim \vartriangle BAD\Rightarrow \angle TCB=\angle ABD=\angle EBC\Rightarrow TE \parallel BC. Από \displaystyle \angle SYP\overset{\left ( TE \parallel DY \parallel BC \right )}=\angle SET\overset{SRET \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle SRT\equiv \angle SRP\Rightarrow S,R,Y,P ομοκυκλικά, άρα \left ( PRS \right )\equiv \left ( PRY \right ). Ακόμα \displaystyle \angle RDF\equiv \angle RDE\overset{RTDE \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle RTE\equiv \angle XTE\overset{XTBE \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle XBE\Rightarrow RD \parallel XB\Rightarrow \displaystyle \frac{FR}{FX}=\frac{FD}{FB}\overset{DY \parallel BC}=\frac{FY}{FC}, άρα RY \parallel XC\Rightarrow \boxed{\angle FRY=\angle FXC\overset{FXDC \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle FDC=\angle C+\frac{\angle B}{2}}:\left ( 1 \right ).
\displaystyle \frac{PD}{TE}\overset{ET\parallel DP}=\frac{FD}{FE}\overset{CF \parallel AB}=\frac{DB\cdot \frac{a}{c}}{DB\cdot \frac{a}{c}-\frac{DA\cdot DC}{DB}}=\frac{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}}{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}-DA\cdot DC}(\ast).
\displaystyle TB\overset{TE \parallel BC}=EC=EA\Rightarrow TA \parallel EB\Rightarrow TE=c\overset{\left ( \ast  \right )}\Rightarrow PD=\frac{DB^{2}\cdot a}{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}-DA\cdot DC}.
\displaystyle \frac{DB}{DP}=\frac{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}-DA\cdot DC}{DB\cdot a}.
Κτυπάμε .
\displaystyle (DY \parallel BC)\Rightarrow \frac{\sin \left ( \frac{\angle B}{2}+\angle PBF \right )}{\sin \angle PBF}=\frac{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}-DA\cdot DC}{DB\cdot a}\left ( \ast \ast \ast  \right ).
\displaystyle \Rightarrow \cot \angle PBF+\cot \frac{\angle B}{2}=\frac{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}-DA\cdot DC}{DB \sin \frac{\angle B}{2}\cdot a}=\frac{DB^{2}\cdot \frac{a}{c}-DA\cdot DC}{a\cdot DC \sin \angle C}\left ( \diamond \diamond  \right ).
\displaystyle \cot \frac{\angle B}{2}-\cot \angle A=\frac{\frac{a}{c}\cdot \frac{\left ( a+c \right )^2abc-b^3ac}{b(a+c)^2}-\frac{b^2ac}{(c+a)^2}}{\frac{a^{2}b}{a+c}\sin \angle C}\overset{\left ( \diamond \diamond  \right )}\Rightarrow  \boxed{\angle PBF=180^\circ-\angle BAC}\left ( 2 \right ).

Ακόμα \displaystyle \angle BCV\overset{CV \parallel AB}=\angle ABC\overset{\angle BVC\overset{BDCV \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle ADB}\Rightarrow \angle VBC=\angle A-\frac{\angle B}{2}\Rightarrow \angle VBF= \angle A\overset{\left ( 2 \right )}=180^\circ-\angle PBF\Rightarrow P,B,V συνευθειακά και άρα \displaystyle \angle PVY\overset{B\in PV}\equiv \angle BVC=\angle ADB=\angle C+\frac{\angle B}{2}\overset{\left ( 1 \right )}=\angle FRY\Rightarrow P,V,Y,R ομοκυκλικά, άρα το V\in \left ( PRY \right )\equiv \left ( PRS \right ), συνεπώς το V είναι κοινό σημείο των κύκλων (PRS) και (BDC). Φέρουμε την εφαπτομένη Vx στον κύκλο (BDC). Είναι \displaystyle \angle YVx\equiv \angle CVx\overset{\chi o\varrho \delta \eta \varsigma -\epsilon \phi \alpha \pi \tau o\mu \epsilon \nu \eta \varsigma }=\angle VBC\overset{BC \parallel PY_{B\in PV}}=\angle VPY, άρα η (ημι) ευθεία Vx είναι εφαπτομένη στον κύκλο (PSRYV), συνεπώς οι κύκλοι (PRS),(BDC) δέχονται στο κοινό τους σημείο V κοινή εφαπτομένη, άρα εφάπτονται (εσωτερικά) στο σημείο V.
Χριστουγεννιάτικη Πανδεσία το καλύτερο θέμα του EMC..png
Χριστουγεννιάτικη Πανδεσία το καλύτερο θέμα του EMC..png (115.24 KiB) Προβλήθηκε 826 φορές
Γεωμετρία Μικρών
junior.png
junior.png (43.96 KiB) Προβλήθηκε 1028 φορές

\angle BQD\equiv \angle BQC\overset{BAQC \epsilon \gamma \gamma \varrho \alpha \psi \iota \mu o}=\angle BAC\overset{\chi o\varrho \delta \eta \varsigma -\epsilon \phi \alpha \pi \tau o\mu \epsilon \nu \eta \varsigma }=\angle BPA\equiv \angle BPD\Rightarrow QPBD cyclic\Rightarrow \angle QDP=\angle QBP.
\displaystyle \left.\begin{matrix} 
\angle QPA\overset{\chi o\varrho \delta \eta \varsigma -\epsilon \phi \alpha \pi \tau o\mu \epsilon \nu \eta \varsigma }=\angle PBA &  \\\angle PQA\overset{\chi o\varrho \delta \eta \varsigma -\epsilon \phi \alpha \pi \tau o\mu \epsilon \nu \eta \varsigma }=\angle QBA 
 &  \\ 
\end{matrix}\right\}\Rightarrow \angle PAQ=\pi -\angle QBP\Rightarrow \angle DAQ=\angle QBP=\angle ADQ
\displaystyle \Rightarrow AQ=DQ\overset{EA=ED}\Rightarrow QE \perp AD\Rightarrow \boxed{\angle PFQ=90^\circ}.
junior.png
junior.png (43.96 KiB) Προβλήθηκε 1028 φορές
Πρόβλημα 2 Μεγάλων
Αν η f είναι 1-1 όλα τα f(j) είναι διαφορετικά και f(f(j))=j για κάθε j. Αν η f δεν είναι 1-1, έστω n-1 ο μεγαλύτερος ακέραιος για τον οποίο το σύνολο {f(1),...f(n-1)} έχει στοιχεία διαφορετικά ανά δύο . Αν υπήρχε b\geq 0 με b\in {1,2,...,n-1} και f(b)=n+b, τότε f(f(b))=b=f(n+b)\Rightarrow f(f(n+b))=f(b)=n+b, άρα δεν γίνεται ο n-1 να είναι μέγιστος, γιατί το σύνολο {f(1),...,f(n+b)} πρέπει να αναγκαστικά από την κατασκευή του n-1 να περιέχει τουλάχιστον δύο ίδια μεταξύ τους στοιχεία. Οπότε η f είναι bijective στο σύνολο {1,2,...,n-1}. Αφού \displaystyle \exists c\in \left\{ 1,2,...,n-1\right\}:f\left ( n \right )=f\left ( c \right )\Rightarrow f\left ( f\left ( n \right ) \right )=n-1=f\left ( f\left ( c \right ) \right )\overset{fbijective \left\{1,2,...,n-1 \right\}}\Rightarrow f\left ( n \right )=f\left ( n-1 \right )\Rightarrow f\left ( f\left ( f\left ( n \right ) \right ) \right )=f\left ( n \right ). Οπότε, θεωρώντας z το μικρότερο στοιχείο που δεν ανήκει στο σύνολο \left {f(1),...,f(n-1) \right}, θα έχουμε f(z)=n+d για κάποιο d \geq 0, άρα f(f(z))=n=f(n+d), δηλαδή f(f(n+d))=f(n)=f(n-1)<n, οπότε \displaystyle A_{0}:=\left\{ f\left ( 1 \right ),...,f\left ( n+d \right )\right\}\Rightarrow \left | A_{0}\right |\leq n-1. Όμως \displaystyle A_{1}:=\left\{ f\left ( 1 \right ),...,f\left ( n-1 \right )\right\}\subseteq \left\{ f\left ( 1 \right ),...,f\left ( n+d \right )\right\}\displaystyle \overset{\left | A_{1}\right |=n-1_{z\notin A_{1}}}\Rightarrow \left | A_{0}\right |\geq n> n-1, άτοπο. Επομένως, \forall m\geq n:f\left ( m \right )\in A_{1}\Rightarrow f\left ( f\left ( m \right ) \right )=n-1=f\left ( f\left ( n-1 \right ) \right )\overset{f bijective A_{1}}\Rightarrow f\left ( m \right )=f\left ( n-1 \right ) \Rightarrow f\left ( f\left ( f\left ( m \right ) \right ) \right )=f\left ( m\right ). Για τα j \leq n-1 ισχύει προφανώς, οπότε f(f(f(m)))=f(m) για όλα τα m.
Πρόβλημα 1 Μεγάλων
Έστω ότι f_{j}\geq d_{j}\Rightarrow n=d_{j}d_{k+1-j}\geq m=f_{j}f_{k+1-j}\Rightarrow d_{k+1-j}\geq f_{k+1-j} για κάποιο j \leq \frac{k}{2}.
f_{i}\left ( d_{k+1-i}-f_{k+1-i} \right )\equiv 0\left (\mod d_{i}-f_{i} \right)\overset{\gcd \left ( d_{a},f_{b} \right )=1}\Rightarrow d_{k+1-i}-f_{k+1-i}\equiv 0\left ( \mod d_{i}-f_{i} \right )\forall i \displaystyle \left | d_{k+1-i}-f_{k+1-i}\right |=\left | d_{i}-f_{i}\right |\overset{i\rightarrow j}\Rightarrow f_{j}-d_{j}=d_{k+1-j}-f_{k+1-j}\Rightarrow d_{j}f_{j}\geq m=f_{j}f_{k+1-j}
\displaystyle \Rightarrow d_{j}\geq f_{k+1-j}\geq f_{j}\overset{d_{j}\leq f_{j}}\Rightarrow d_{j}=f_{j}, άτοπο.
Άρα f_i\leq d_i για όλα τα i \leq \frac{k}{2}.
Με εκτίμηση ,
Δημήτρης.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Γενικά Μηνύματα”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες