Επέλεξα να μιλήσω για τον ορισμό των πραγματικών αριθμών όχι επειδή υπάρχει δυσκολία στο να οριστούν (που πράγματι υπάρχει) αλλά διότι ο ορισμός εξυπηρετεί ένα άλλο σκοπό.
Ξεκινώ από ένα απόσπασμα του προλόγου στο baby Rudin (άλλως «Principles of Mathematical Analysis»)
Σε δική μου μετάφραση (η οποία πολύ πιθανώς θα διαφέρει από την αντίστοιχη που βρίσκεται στην μετάφραση του βιβλίου που έχει εκδοθεί στα ελληνικά):Experience has convinced me that it is pedagogically unsound (though logically correct) to start with the definition of the real numbers from the rational ones. At the beginning, most students simply fail to appreciate the need for doing this.
Οι φοιτητές κατά την άποψή μου δεν χρειάζεται να δουν τον ορισμό των πραγματικών αριθμών ούτε για να κατανοήσουν τι είναι οι πραγματικοί αριθμοί ούτε για να μπορούν να επιλύσουν μαθηματικά προβλήματα σχετικά με αυτούς. Στην θέση του ορισμού αρκεί να γνωρίζουν ότι οι πραγματικοί αριθμοί είναι ένα διατετεγμένο σώμα με την ιδιότητα του ελάχιστου άνω φράματος (και ότι είναι το μοναδικό τέτοιο σώμα). Και φυσικά να κατανοούν τι σημαίνει η τελευταία πρόταση.Η εμπειρία με έχει πείσει ότι είναι παιδαγωγικά αβάσιμο (αν και λογικά σωστό) να ξεκινήσουμε με τον ορισμό των πραγματικών αριθμών από τους ρητούς. Στην αρχή, οι περισσότεροι φοιτητές απλά αποτυγχάνουν να εκτιμήσουν την ανάγκη για να γίνει αυτό.
Ο ορισμός των πραγματικών είτε μέσω ακολουθιών Cauchy, είτε μέσω τομών Dedekind είτε με οποιοδήποτε άλλο μέσο εξυπηρετεί ένα άλλο σκοπό όπως λέει και ο Rudin. Αυτός ο σκοπός όπως το καταλαβαίνω εγώ έχει να κάνει με τα θεμέλια των μαθηματικών. Θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι οι πραγματικοί αριθμοί με τις ιδιότητες που μας λέει η διαίσθησή μας πράγματι υπάρχουν ως μαθηματική οντότητα. Κάτι που είναι όντως αρκετά σημαντικό αλλά από εκεί και πέρα δεν θεωρώ ότι ο ορισμός εξυπηρετεί κάτι περισσότερο. Σε ποιο βαθμό βέβαια η διαίσθησή μας καθορίζει τις ιδιότητες που θέλουμε να έχουν οι πραγματικοί είναι αρκετά συζητήσιμο αλλά εδώ μιλάω για τις γνωστές ιδιότητες των ρητών (διατεταγμένο σώμα) χωρίς όμως να υπάρχουν «τρύπες» μεταξύ τους (ιδιότητα του ελάχιστου άνω φράγματος).
Καταλήγοντας:
Κάνοντας αυτήν την παρέμβαση ήθελα να τονίσω ότι υπάρχουν μαθηματικοί ορισμοί που εξυπηρετούν ένα άλλο σκοπό. Όχι αυτόν της κατανόησης της μαθηματικής έννοιας αλλά της κατασκευής τής. Η κατανόηση θα γίνει μέσω των ιδιοτήτων που προκύπτουν από τον ορισμό. Αυτές οι ιδιότητες είναι πολλές φορές πιο σημαντικές για την κατανόηση της έννοιας από τον ίδιο τον ορισμό.
Αυτό συμβαίνει συχνά στα μαθηματικά. (Σχεδόν) κανείς μαθηματικός δεν σκέφτεται το διατεταγμένο ζεύγος
ως το σύνολο
. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η ιδιότητα
αν και μόνο αν
και
. Ο μόνος σκοπός αυτού του ορισμού είναι για να εξυπηρετήσει αυτήν την συγκεκριμένη ιδιότητα και τίποτα άλλο. Εξίσου καλός ορισμός θα ήταν π.χ. ο
(ο οποίος είναι εντελώς διαφορετικός από τον προηγούμενο και δεν λέει το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια) αλλά και άλλοι πολλοί.
με στοιχεία του συνόλου των ρητών αριθμών
, καλείται «ρητή ακολουθία του Cauchy», όταν
όπου 
το σύνολο των φυσικών αριθμών. Στην συνέχεια ορίζουμε την σχέση ισοδυναμίας που θα ονομάσουμε ισότητα, τις πράξεις κ.τ.λ.
θα είναι ισοδύναμες όταν πληρούν την διμελή σχέση = που ορίζεται ως εξής: 
κ.τ.λ.).