... Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ:
Η κρούση είναι προφανές ότι αποκλείεται να είναι πλαστική.
Υπολογίζουμε την περίοδο και την κυκλική συχνότητα ταλάντωσης του σώματος

:

Επειδή η κρούση γίνεται στην (αμετάβλητη)

του σώματος

, η ταχύτητα που θα αποκτήσει (το

) ακριβώς μετά την κρούση θα είναι η μέγιστη δυνατή της ταλάντωσης του

γι’αυτό και θα την ονομάσουμε

.
Από εφαρμογή

λαμβάνουμε:
Εφαρμόζουμε

με θετική φορά τη δοσμένη και έχουμε:
όπου φυσικά

η αλγεβρική τιμή της ταχύτητας του σώματος

ακριβώς μετά την κρούση.
1. Ας υποθέσουμε ότι η κρούση είναι ελαστική και με δεδομένο ότι είναι και κεντρική, τα σώματα θα ανταλλάξουν ταχύτητες.
Αυτό σημαίνει ότι το κινούμενο αρχικά σώμα

θα ακινητοποιηθεί αμέσως μετά την κρούση στη θέση της κρούσης δηλαδή στη

του

.
Τότε λοιπόν η δεύτερη κρούση θα γίνει κατ'ανάγκην στη

που σημαίνει ότι θα γίνει τη χρονική στιγμή

…
ΑΤΟΠΟΝ.
Η κρούση λοιπόν δεν μπορεί να είναι ελαστική.
2. Η δεύτερη κρούση γνωρίζουμε ότι θα γίνει τη χρονική στιγμή

και εύκολα προσδιορίζουμε ότι:

.
Επίσης παρατηρούμε ότι:

άρα η δεύτερη κρούση θα γίνει όταν το σώμα

επιστρέφει για πρώτη φορά από την αριστερή ακραία θέση ταλάντωσης στη

και μάλιστα στη θέση:
Το σώμα

λοιπόν με τη σταθερή ταχύτητα

που έχει αποκτήσει ακριβώς μετά την πρώτη κρούση θα έχει προχωρήσει (κατά τη θετική φορά)

και θα ισχύει:
Έχουμε λοιπόν:
