ώστε
για κάθε
μη αρνητικούς πραγματικούς.Συντονιστής: nsmavrogiannis
ώστε
μη αρνητικούς πραγματικούς.
θα ισχύει και για τους
όπου 
(την γράφουμε έτσι για να μην έχουμε σκοτούρες με το
)
και με τη στάνταρ διαδικασία βρίσκουμε
.
ισχύει
και
, οπότε αναζητούμε το ελάχιστο της
και 

(*)
, άρα αρκει να αποδειχθεί η ανισότητα που προέκυψε για
και
&
: αυτή ισχύει 'τριωνυμικώς' λόγω των ανισοτήτων
, η δεύτερη είναι ισοδύναμη προς την
... που ισχύει για
καθώς
και
.]
και από την
.
για
ισούται προς
.
και την
ελαχιστοποιείται στο δοθέν διάστημα για
, και το ζητούμενο ελάχιστο ισούται προς
για τον οποίο ισχύει η
είναι λοιπόν ο
, με την ισότητα να επιτυγχάνεται για
,
,
.Αν και το πρόβλημα έχει καλυφθεί πλήρως ... θα ήθελα να δείξω πως κατέληξα 'κατασκευαστικώς' στα παραπάνω ΠΡΙΝ το λύσω:
, αναζητούμε -- παρατηρώντας ότι
-- εκείνα τα
για τα οποία αυτή θα είναι αύξουσα, θα ισχύει δηλαδή η ![f'(c)\geq 0\leftrightarrow 3c^2-3ab-m(a-b)[-(c-a)+(b-c)]\geq 0\leftrightarrow 3c^2-3ab+m(b-a)(a+b-2c)\geq 0. f'(c)\geq 0\leftrightarrow 3c^2-3ab-m(a-b)[-(c-a)+(b-c)]\geq 0\leftrightarrow 3c^2-3ab+m(b-a)(a+b-2c)\geq 0.](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/007554bfd5001adc5abf6ad447d9deb2.png)
, αναζητούμε -- παρατηρώντας ότι
-- εκείνα τα
για τα οποία 
.
για
, άρα
. [Είναι πιθανή η
καθώς για
είναι δυνατόν να είναι θετική η
για
χωρίς να είναι αύξουσα.]
,
, η ζητούμενη λαμβάνει την μορφή
, όπου
. Για να έχουμε όμως το μέγιστο δυνατό
θα πρέπει να ισχύει και η
, δηλαδή η 
λαμβάνουμε την εξίσωση
, άρα
. [Ήταν ακόμη πιθανή η
, καθώς δεν είχα ακόμη αποδείξει ότι για μέγιστο
οφείλουμε να έχουμε
.]
,
διαπιστώνουμε ότι μπορούμε να υποθέσουμε
: αυτό μπορεί να γίνει μέσω της ανισότητας 
μπορούμε πλέον να υποθέσουμε
, οπότε αναζητούμε εκείνο το
για το οποίο η
εφάπτεται του άξονα των
(
), όπως έγινε στο #7, Ή έχει διπλή ρίζα: σ' αυτήν την προσέγγιση η
μας δίνει το σύστημα
,
,
, οπότε προκύπτουν οι
, 


gbaloglou έγραψε: Δευ Ιαν 20, 2020 8:08 pm Παρατηρώ, ότι συνδυάζοντας ιδέες από τις δύο προηγούμενες δημοσιεύσεις (#6 & #7), μπορούμε να αποφύγουμε πλήρως την χρήση παραγώγων και επομένως να παραμείνουμε 100% εντός φακέλου:
Μέσω της αναγωγής,
διαπιστώνουμε ότι μπορούμε να υποθέσουμε
: αυτό μπορεί να γίνει μέσω της ανισότητας
που μπορεί να αποδειχθεί ΚΑΙ χωρίς την χρήση παραγώγων (#6). Έχοντας τώρα κάνει την αναγωγήμπορούμε πλέον να υποθέσουμε
, οπότε αναζητούμε εκείνο το
για το οποίο η
εφάπτεται του άξονα των
(
), όπως έγινε στο #7, Ή έχει διπλή ρίζα: σ' αυτήν την προσέγγιση η
μας δίνει το σύστημα
,
,
, οπότε προκύπτουν οι
,
από τις πρώτες δύο εξισώσεις και από την τρίτη εξίσωση προκύπτει η γνωστή (#7)
Η 'τελική' αυτή εξίσωση επιλύεται πολύ πιο εύκολα από την αντίστοιχη 'τελική' εξίσωση στην #6, καθώς ανάγεται στην διτετράγωνη
![]()
ώστε 
με
. Οπότε αρκεί
, αρκεί 
, η τελευταία ανάγεται στην ανισότητα μιας μεταβλητής
και με την παράγωγο βρίσκουμε ότι είναι θετικό αν και μόνο αν
, οπότε φτάνουμε στη διτρετράγωνη που βρήκε και ο κ. Μπαλόγλου παραπάνω.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης