ΚΡΙΤΙΚΗ στις οδηγίες Μαθηματικών

[Μπάμπης Στεργίου]

Με το Δημήτρη έχουμε κουβεντιάσει κάμποσο πάνω σε αυτό το θέμα. Σας είπε και ο ίδιος μερικές από τις πρωτοβουλίες του που έχουν αποδώσει καλούς καρπούς στην περιοχή του.
Στα μεγάλα αστικά κέντρα αυτό είναι πιο δύσκολο. Στα πολύ μικρά μέρη , αυτό έχει από την άλλη και τους κινδύνους του, αν σκεφτείτε τα διάφορα σχόλια που δημιουργούνται.

Επειδή η συζήτηση άπτεται γενικότερου ενδιαφέροντος, ας ανοίξει κάποιος ένα νέο εδάφιο με έναν σχετικό τίτλο ( πχ Τα Μαθηματικά στο Νέο Σχολείο ή κάτι τέτοιο), για να ψάξουμε για λύσεις που θα μπορούσαν να αναδείξουν το μαθηματικό και τη μαθηματική παιδεία, τόσο μέσα στο σχολείο, όσο και στο επίπεδο των διαγωνισμών.

Μπάμπης

[S.E.Louridas]

Αγαπητοί φίλοι,
Ανέφεραν πολλοί συνάδελφοι μάχιμοι και καταξιωμένοι για αντίδραση. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει . Δυστυχώς οι ειδικοί συμβουλάτορες των διαχειριστών της εξουσίας έχουν σπουδάσει το θέμα καλά. Πώς να υπάρξει αντίδραση από την στιγμή που έχουμε πειστεί για την αχρηστία μας σαν άτομα για την κατάντια του τόπου μας ,του σπιτιού μας, των παιδιών μας που τα θερίζουν ένα κάρο αρνητικές καταστάσεις; (για μένα είναι μέγα ψέμα, δεν ήμαστε άχρηστοι αλλά αφού το πιστέψαμε ). Λες και οι «προηγμένες» κοινωνίες είναι τα Μοναστήρια της ηθικής όπου οι νόμοι τηρούνται και που οι εκεί πολίτες ζουν στην αξιοκρατία την υψηλή ηθική όπου το κράτος τους αγαπά και τους ανταμείβει, όπου τα ναρκωτικά και οι ψυχικές αρρώστιες είναι ανύπαρκτες και όπου οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι είναι οι μόνοι άνεργοι, με ηγέτες υψηλού κύρους και ηθικής….
Αφού λοιπόν δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις ουσίας ,παρά μόνο πιθανόν αντιδράσεις τύπου Αμορτισέρ, ας κοιτάξουμε τουλάχιστον να αντιδράσουμε σαν άτομα να διδάξουμε τουλάχιστον σωστά αυτά που κρίνουν οι καλοθελητές μας και ας επιδείξουμε ο κάθε ένας από εμάς τον καλύτερο εαυτό μας σαν δάσκαλοι και σαν άνθρωποι γενικότερα, ευχόμενοι ταυτόχρονα το 2011 ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Το πρόβλημα της παιδείας δεν είναι αποκομμένο πρόβλημα.

** Απλά θυμήθηκα ένα έργο του Ζαν-Πωλ-Σαρτρ το ''ΝΑΥΤΙΑ'' (Νόμπελ Λογοτεχνίας) ,όπου τέλειωνε ως εξής:
... και οι λέξεις είναι ανθρωπισμός.


S.E.Louridas

[Γιώργος Ρίζος]

Στις 23-11 προειδοποιούσαμε για την επερχόμενη Κατάργηση της δωρεάν διανομής βιβλίων στα Σχολεία και την αντίκατάστασή τους από ψηφιακά που θα στέλνονται με e-mails...
(...)

Μού είναι αδιανόητο να φανταστώ τα παιδάκια του Δημοτικού να "διαβάζουν" στην οθόνη του υπολογιστή τους.

(....)

Γιώργος Ρίζος

Στις 29 Δεκέμβρη γράφαμε τα παραπάνω.

Σήμερα, ένα μήνα μετά "διαρρέουν" στο ΒΗΜΑ: τα παρακάτω στοιχεία, που δεν έχουν ακόμα διαψευστεί.
Είτε ψαρεύουν αντιδράσεις, είτε αποκαλύπτουν λίγο λίγο το σχέδιο τους, επιδιώκοντας την απάθειά μας, μέσω του εθισμού. Η γνωστή μέθοδος του σαλαμιού: Φέτα φέτα καταπίνεται, ολόκληρο σε στουμπώνει με απρόβλεπτες συνέπειες...

Ξεχώρισα δυο σημεία:
"Η σύσκεψη έγινε στα αγγλικά και κράτησε πέντε ώρες."

Τι να πει κανείς! Wonderfull! Και μη χειρότερα. Να αποφασίζουν για το μέλλον της Ελληνικής Παιδείας συνομιλώντας αγγλικά!


Και το άλλο:

Εκτενής συζήτηση έγινε και για το τι σημαίνει σήμερα να είσαι εκπαιδευτικός, καθώς όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποι του υπουργείου Παιδείας, ο δάσκαλος και ο καθηγητής έχουν χάσει σήμερα τον έλεγχο στη διδασκαλία τους.


Τι εννοεί ο ποιητής; Και πώς θα τον ξαναβρούμε τον έλεγχο; Κρίμα, γιατί νόμιζα ότι με εκείνα τα netbooks των 10 ιντσών που μοίρασαν πρόπερσι στην Α΄ Γυμνασίου, κάπως είχαμε αρχίσει να επανακτούμε το χαμένο έλεγχο.

Τώρα, με τις σοφές οδηγίες διδασκαλίας (βλέπε κι εδώ) και με e-readers θα επανακτήσουμε πλήρως τον έλεγχο. That's a promise!

George Rizos

Υ.Γ. Επίσης, δεν κατάλαβα (ειλικρινά το λέω) το εξής: Στόχος είναι (...) η κοινωνική δικαιοσύνη στον χώρο της παιδείας μέσω της αξιοποίησης των δασκάλων και των καθηγητών

Μπορεί κανείς να ερμηνεύσει την παραπάνω πρόταση;

[Ηλίας Θ.]

. . . Ξεχώρισα δυο σημεία:
"Η σύσκεψη έγινε στα αγγλικά και κράτησε πέντε ώρες."

Τι να πει κανείς! Wonderfull! Και μη χειρότερα. Να αποφασίζουν για το μέλλον της Ελληνικής Παιδείας συνομιλώντας αγγλικά!


Και το άλλο:

Εκτενής συζήτηση έγινε και για το τι σημαίνει σήμερα να είσαι εκπαιδευτικός, καθώς όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποι του υπουργείου Παιδείας, ο δάσκαλος και ο καθηγητής έχουν χάσει σήμερα τον έλεγχο στη διδασκαλία τους.


Τι εννοεί ο ποιητής; Και πώς θα τον ξαναβρούμε τον έλεγχο; Κρίμα, γιατί νόμιζα ότι με εκείνα τα netbooks των 10 ιντσών που μοίρασαν πρόπερσι στην Α΄ Γυμνασίου, κάπως είχαμε αρχίσει να επανακτούμε το χαμένο έλεγχο.

Τώρα, με τις σοφές οδηγίες διδασκαλίας (βλέπε κι εδώ) και με e-readers θα επανακτήσουμε πλήρως τον έλεγχο. That's a promise!

George Rizos

Υ.Γ. Επίσης, δεν κατάλαβα (ειλικρινά το λέω) το εξής: Στόχος είναι (...) η κοινωνική δικαιοσύνη στον χώρο της παιδείας μέσω της αξιοποίησης των δασκάλων και των καθηγητών

Μπορεί κανείς να ερμηνεύσει την παραπάνω πρόταση;

Καλησπέρα.
Το πρώτο δεν θα έπρεπε να μας ξενίζει ή να μας προκαλεί έκπληξη. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε μία υπουργό η οποία: α) πριν από χρόνια ( επίτροπος ούσα, αν δεν με απατά η μνήμη μου ) είχε εκφράσει την άποψη ότι τα αγγλικά θα έπρεπε να επιβληθούν ως ( δεύτερη ) επίσημη γλώσσα του κράτους και β) εξαφάνισε το επίθετο "Εθνικής" από τον τίτλο του υπουργείου και προσέθεσε ένα κάρο ανοησίες.
Για το δεύτερο, κάνω μία εικασία. Μήπως έτσι, κάνουν μία εισαγωγή για τα πολλαπλά βιβλία σε κάποια μαθήματα;
Το τελευταίο είναι μία ακόμη "μπουρδολογία"

Η. Θάνος

[polysot]

Εγώ θα σταθώ για την εμμονή στην αποκέντρωση(άρα σχολεία και εκπαιδευτικοί στους Δήμους και όπως πολλά άλλα χωρίς λεφτά ας κλείσουν...), ψηφιακές μπούρδες (γιατί ψηφιακό και βιβλίο δεν υφίσταται) κλπ κλπ κλπ
Η ουσία είναι τελικά μόνο μία: ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΤΑ ελάχιστα ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ όσο περισσότερο γίνεται...γιατί έχουν και ανάγκες για νέες μίζες να εξασφαλίσουν οι άνθρωποι !!!

[xr.tsif]

επικροτώ την πρόταση του Δημήτρη

Χρήστος

[parmenides51]

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε ‘Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;’ Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.


‘Όχι εγώ’, είπε η αγελάδα, ‘τέλειωσε το ωράριο μου’.
‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ‘σήμερα έχω ημιαργία’.
‘Όχι εγώ’, είπε το γουρούνι, ‘έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας’.
‘Όχι εγώ’, είπε η χήνα, ‘ψάχνω για δουλειά’.

‘Θα το κάνω τότε μόνη μου’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Όργωσε το χωράφι, φύτεψε τους σπόρους, πότισε το χωράφι, το σιτάρι ψήλωσε κι ωρίμασε, που έγινε ψηλό και ολόχρυσο. ‘Ποιος θα με βοηθήσει να θερίσω το σιτάρι;’ Ρώτησε τότε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ’σήμερα κάνω στάση εργασίας.’
‘Όχι εγώ, είναι εκτός της ειδικότητας μου’, είπε το γουρούνι.
‘Όχι εγώ, θα χάσω την αρχαιότητά μου’, είπε η αγελάδα.
‘Όχι εγώ, θα χάσω το επίδομα ανεργίας’, είπε η χήνα.

‘Θα το κάνω τότε μόνη μου’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Θέρισε το σιτάρι, έφτιαξε το αλεύρι και έφτασε επιτέλους η ώρα να φτιαχτεί το ψωμί. ‘Ποιος θα με βοηθήσει να ζυμώσω το ψωμί;’ ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ, θα ήταν υπερωρία αν σε βοηθούσα’, είπε η αγελάδα.
‘Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα της έγκαιρης προσέλευσης’, είπε η πάπια.
‘Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα ωρίμανσης, είπε το γουρούνι.
‘Όχι εγώ, θα ήτανε ρατσιστικό να ήμουν εγώ η μόνος βοηθός’, είπε η χήνα.

‘Θα το κάνω τότε μόνη μου’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Ζύμωσε κι έψησε πέντε φρατζόλες. Μύρισε όμορφα το φρεσκοψημένο ψωμί, σε όλη η φάρμα και τότε μαζεύτηκαν όλα τα ζώα. Όλα θέλανε - για την ακρίβεια απαιτούσανε -, μερίδιο απ’ το ψωμί. Αλλά η μικρή κόκκινη κλώσα είπε, ‘Όχι, μπορώ να φάω και τις πέντε φρατζόλες μοναχή μου’.

‘Αίσχος - Κερδοσκοπία!’, φώναξε η αγελάδα.
‘Καπιταλιστική βδέλλα!’, ούρλιαξε η πάπια.
‘Απαιτώ ίσα δικαιώματα!’, διαμαρτυρήθηκε η χήνα.
Και το γουρούνι, απλώς γρύλισε, καθώς βαρέθηκε να κάνει κάτι παραπάνω.
Και γράψανε σε πλακάτ ‘Αδικία’, ‘Η μικρή κόκκινη κλώσα να φορολογηθεί’, ‘Να κρατικοποιηθεί το ψωμί’, ‘Τα πεινασμένα ζώα έχουν δίκιο’, ‘Νόμος είναι το δίκιο του γουρουνιού’ και κάνανε πορεία γύρω – γύρω από τη μικρή κόκκινη κλώσα φωνάζοντας διάφορα συνθήματα.

Τότε ήρθε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης και είπε στη μικρή κόκκινη κλώσα. ‘Δε πρέπει να είσαι τόσο άπληστη, δεν μπορείς να το φας μόνη σου’.

‘Μα εγώ δούλεψα μόνη μου, για να φτιαχτεί αυτό το ψωμί, κανένας άλλος δεν με βοήθησε’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. ‘Ολομόναχη μου, τα έκανα όλα.’

‘Ακριβώς’, είπε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης. ‘Αυτή είναι η ομορφιά της ελεύθερης αγοράς. Καθένας μπορεί να δουλεύει όσο θέλει. Αλλά, με τους σύγχρονους κρατικούς κανονισμούς, το ψωμί θα πρέπει να μοιραστεί σε όλα τα ζώα και η εσύ μικρή κόκκινη κλώσα, θα πρέπει να δώσεις φόρο την μισή φρατζόλα ψωμιού στο κράτος, να πληρώσεις ακόμα φόρο ακίνητης περιουσίας για το χωράφι που όργωσες, να πληρώσεις για να δημοσιεύσεις στις εφημερίδες φωτογραφίες του ψωμιού που έψησες και να πληρώσεις εισφορές στα ταμεία των αγροτών, των μυλωνάδων και αρτοποιών, οπότε θα σου μείνει το ένα τέταρτο της φρατζόλας. Τι νομίζεις δηλαδή, ότι εσύ θα τρως και οι άλλοι θα πεινάνε;’

Και έζησε η μικρή κόκκινη κλώσα καλά –με το ένα τέταρτο της φρατζόλας-, και τα υπόλοιπα ζώα –με τις ολόκληρες φρατζόλες– ακόμα καλύτερα. Κι από τότε, η μικρή κόκκινη κλώσα σταμάτησε να φτιάχνει το ψωμί της σε αυτήν τη φάρμα και πήγαινε σε άλλη φάρμα. Οι γείτονές της όμως, η πάπια, η αγελάδα, το γουρούνι και η χήνα αναρωτιόνται ακόμα μέχρι σήμερα γιατί η μικρή κόκκινη κλώσα δεν έφτιαξε ποτέ ξανά άλλο ψωμί.


Γιώργος Καισάριος

Δεν είμαι ο Γιώργος Καισάριος απλά έκανα μια μεταφορά του κειμένου στο τέλος του λινκ.Το βρήκα σχετικό με το δικαίωμα πάντα στο λάθος.

Κείμενο : http://www.market-talk.net/index.php/id/9791

ωραία ιστορία

σε ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση της

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ]

Πραγματικά όμορφη ιστορία!! Και μπορεί να την καταλάβει και ένα μικρό παιδάκι, ύστερα από αυτά που βιώνει από την μέρα που γεννήθηκε...Ας ελπίσουμε ότι στο μέλλον, θα πάψουν τα ΖΩΑ να κάνουν την ...ΠΑΠΙΑ και να εργασθούμε όλοι για μια ΕΛΛΑΔΑ που η θέση της να είναι αυτή που της αξίζει.