Αδύνατες διοφαντικές

Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan

socrates
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 6595
Εγγραφή: Δευ Μαρ 09, 2009 1:47 pm
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Επικοινωνία:

Αδύνατες διοφαντικές

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από socrates » Τρί Νοέμ 10, 2015 8:23 pm

(α) Να δείξετε ότι δεν υπάρχουν πρώτοι p και q και θετικός ακέραιος n ώστε \displaystyle{p^{q−1} − q^{p−1} = 4n^2.}

(β) Να δείξετε ότι δεν υπάρχουν πρώτοι p και q και θετικός ακέραιος n ώστε \displaystyle{p^{q−1} − q^{p−1} = 4n^3.}


Θανάσης Κοντογεώργης
raf616
Δημοσιεύσεις: 680
Εγγραφή: Κυρ Φεβ 17, 2013 4:35 pm
Τοποθεσία: Μυτιλήνη

Re: Αδύνατες διοφαντικές

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από raf616 » Τετ Νοέμ 11, 2015 5:15 pm

socrates έγραψε:(α) Να δείξετε ότι δεν υπάρχουν πρώτοι p και q και θετικός ακέραιος n ώστε \displaystyle{p^{q−1} − q^{p−1} = 4n^2.}
Καλησπέρα Θανάση! Μία προσπάθεια:

Καταρχάς παρατηρούμε ότι p \neq q και ότι οι p, q πρέπει να είναι περιττοί, αλλιώς p = q = 2, άτοπο.

Η εξίσωση γράφεται: q^{p-1} = p^{q-1} - 4n^2 \iff q^{p-1} = (p^{(q-1)/2} - 2n)(p^{(q-1)/2} + 2n)

Αν d = (p^{(q-1)/2} - 2n, p^{(q-1)/2} + 2n) τότε d | 2p^{(q-1)/2} από όπου παίρνουμε ως μοναδική δεκτή τιμή d = 1(λόγω περιορισμών που αναφέραμε πιο πάνω).

Άρα, p^{(q-1)/2} -2n = 1 και p^{(q-1)/2} + 2n = q^{p-1}. Με αφαίρεση προκύπτει 4n = q^{p-1} - 1.

Παίρνοντας τώρα την εξίσωση \pmod q βλέπουμε ότι 4n \equiv -1 \pmod q.

Κοιτώντας όμως την αρχική έχουμε και από το μικρό θεώρημα του Fermat 4n^2 \equiv 1 \pmodq \implies 2n \equiv \pm 1 \pmod q \implies 4n \equiv \pm 2 \pmod q.

Μοναδική δεκτή περίπτωση είναι όταν 4n \equiv 2 \pmod q που δίνει q = 3.

Προσθέτοντας τώρα τις σχέσεις που προκύπτουν παίρνουμε ότι πρέπει 3^{p-1} = 2p - 1. Όμως, εύκολα με επαγωγή είναι 3^{p-1} > 2p-1 για p \geq 3 και άρα η

εξίσωση δεν έχει λύσεις.


Πάντα κατ' αριθμόν γίγνονται... ~ Πυθαγόρας

Ψυρούκης Ραφαήλ
raf616
Δημοσιεύσεις: 680
Εγγραφή: Κυρ Φεβ 17, 2013 4:35 pm
Τοποθεσία: Μυτιλήνη

Re: Αδύνατες διοφαντικές

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από raf616 » Κυρ Φεβ 21, 2016 5:47 pm

socrates έγραψε:(β) Να δείξετε ότι δεν υπάρχουν πρώτοι p και q και θετικός ακέραιος n ώστε \displaystyle{p^{q−1} − q^{p−1} = 4n^3.}
Μία προσπάθεια και γι' αυτή, μιας και το θέμα ξεχάστηκε:

Αν ένας ήταν άρτιος, θα ήταν και ο άλλος και άρα p=q=2 που δε δίνει λύση.

Έστω τώρα και οι δύο περιττοί με p > q. Η εξίσωση γράφεται:

(p^{(q-1)/2} - q^{(p-1)/2})(p^{(q-1)/2} + q^{(p-1)/2}) = 4n^3.

Αν d=(p^{(q-1)/2} - q^{(p-1)/2}, p^{(q-1)/2} + q^{(p-1)/2}) τότε d \mid 2p^{(q-1)/2}. Δεν μπορεί όμως d=p^a γιατί τότε p \mid q \implies p=q, άτοπο.

Άρα d=1 ή d=2. Όμως p, q περιττοί και άρα d=2. Τότε γράφω:

\dfrac{p^{(q-1)/2} - q^{(p-1)/2}}{2} \cdot \dfrac{p^{(q-1)/2} + q^{(p-1)/2}}{2} = n^3 με \left(\dfrac{p^{(q-1)/2} - q^{(p-1)/2}}{2}, \dfrac{p^{(q-1)/2} + q^{(p-1)/2}}{2}\right)=1

Άρα \dfrac{p^{(q-1)/2} - q^{(p-1)/2}}{2} = a^3 και \dfrac{p^{(q-1)/2} + q^{(p-1)/2}}{2} = b^3 με a, b > 0 και (a, b) = 1.

Με πρόσθεση παίρνουμε p^{(q-1)/2} = (a+b)(a^2 - ab + b^2) από όπου a^2-ab + b^2 = q^k και a+b = q^l.

Όμως a^2 - ab + b^2 \geq \dfrac{1}{2}(a+b)^2 - \dfrac{(a+b)^2}{4} = \dfrac{(a+b)^2}{4} > a+b για a+ b \geq 5.

Τότε a+b \mid a^2 + ab + b^2 το οποίο μετά από πράξεις δίνει a+b \mid 3(a^2, b^2) = 3 \implies a + b \leq 3, άτοπο.

Άρα ελέγχουμε τις περιπτώσεις a+b \leq 4 που δίνει a=1, b= 2 και άρα p^{(q-1)/2} = 9 που δίνει p=3, q=5, άτοπο αφού p > q και a=1, b = 3 από όπου

p^{(q-1)/2} = 28, άτοπο.

Άρα, δεν υπάρχουν λύσεις και το ζητούμενο εδείχθη.


Πάντα κατ' αριθμόν γίγνονται... ~ Πυθαγόρας

Ψυρούκης Ραφαήλ
Απάντηση

Επιστροφή σε “Άλγεβρα - Θεωρία Αριθμών - Συνδυαστική (Seniors) - Παλαιότερες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης