και η δύο φορές παραγωγίσιμη συνάρτηση
, για την οποία γνωρίζουμε ότι:
- η
είναι συνεχής και έχει μοναδική ρίζα στο 
Ι1.Η συνάρτηση
με
είναι περιττή.Ι2. Το συμμετρικό του σημείου
της
ως προς το
είναι σημείο της
. Η
έχει κέντρο συμμετρίας το
.Ι3. Το σημείο
είναι το μοναδικό σημείο καμπής της
.Ι4.
διαφορετικά συμμετρικά σημεία της
αν και μόνο αν οι εφαπτομένες της
στα
είναι παράλληλες.Ι5. Αν
δύο διαφορετικά συμμετρικά σημεία της
τότε υπάρχουν δύο ακριβώς εφαπτομένες της
παράλληλες στην ευθεία
.Ι6. Αν η
έχει τοπικό μέγιστο σε σημείο του διαστήματος
το
και
, το σύνολο τιμών της
είναι το
.Ι7. Αν η
δεν έχει τοπικό ακρότατο στο
, τότε είναι γνησίως μονότονη.Ι8.
, με ![\displaystyle{t\in[0,a]} \displaystyle{t\in[0,a]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/85305e285426e2c0389b23ed9955f2ca.png)
Ι9. Αν η συνάρτηση
δεν έχει τοπικό ακρότατο στο
- α) Υπάρχει
ώστε το σύνολο τιμών της
να είναι συμμετρικό ως προς το
. Δηλαδή
.
- β) Η αντίστροφη της
είναι συμμετρική: Ισχύει
.
Edit 14/12/2023 17.30: Συμπλήρωσα το Ι9.

![\displaystyle{\boxed{f(s-x)+f(s+x)=2f(s), \ \ \forall x \in [0,a]} \bf(1)} \displaystyle{\boxed{f(s-x)+f(s+x)=2f(s), \ \ \forall x \in [0,a]} \bf(1)}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/c450b7bd006b52f0c9290e63e1ea4ee6.png)


![\left[-a,a\right]. \left[-a,a\right].](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/8f954b9ac10b1f4582fb276cfed887d6.png)
ισχύει και
αφού
οπότε 
ορίζεται στο συμμετρικό περί του
διάστημα
και έχουμε ![\displaystyle{g(-x)=f(s-x)-f(s)\stackrel{(1)}{=}f(s)-f(s+x)=-g(x),\,\,\forall\,x\in\left[-a,a\right].} \displaystyle{g(-x)=f(s-x)-f(s)\stackrel{(1)}{=}f(s)-f(s+x)=-g(x),\,\,\forall\,x\in\left[-a,a\right].}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/ba5b254e54bed925d6c195cd65465219.png)
το συμμετρικό του
ως προς τo
Τότε έχουμε
καθώς και
, οπότε προκύπτει ότι
οπότε 
είναι συνεχής με μοναδική ρίζα, έστω
διατηρεί σταθερό πρόσημο στα
και 
έχει καμπή. Δε μπορεί να έχει σε άλλο σημείο
διότι από γνωστό θεώρημα
άτοπο.
όπου για
προκύπτει
Θέτουμε 
κάνουμε αντικατάσταση
ενώ στο ολοκλήρωμα
κάνουμε αντικατάσταση
και προκύπτουν:
και
έχουμε