που ικανοποιούν την εξίσωση 
Πρόβλημα 2: Θεωρούμε
τριψήφιους αριθμούς με τις παρακάτω ιδιότητες:(1) Όλα τα ψηφία τους είναι διαφορετικά από το
.(2) Το άθροισμα των ψηφίων κάθε αριθμού είναι
.(3) Τα ψηφία των μονάδων δύο οποιονδήποτε αριθμών είναι διαφορετικά.
(4) Τα ψηφία των δεκάδων δύο οποιονδήποτε αριθμών είναι διαφορετικά.
(5) Τα ψηφία των εκατοντάδων δύο οποιονδήποτε αριθμών είναι διαφορετικά.
Να βρείτε τη μέγιστη δυνατή τιμή του
.Πρόβλημα 3: Έστω
ένας θετικός ακέραιος και
ένας περιττός θετικός ακέραιος. Οι μη μηδενικοί ρητοί αριθμοί
δεν είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους και ικανοποιούν την
Να βρείτε:
(α) το γινόμενο
συναρτήσει των
και 
(β) την ελάχιστη τιμή του
, ώστε να υπάρχουν
,
που να ικανοποιούν τις δοσμένες συνθήκες.Πρόβλημα 4: Έστω
οξυγώνιο τρίγωνο. Τα σημεία
,
,
είναι τα συμμετρικά των κορυφών
,
και
ως προς τις πλευρές
,
και
, αντίστοιχα. Οι περιγεγραμμένοι κύκλοι των τριγώνων
και
τέμνονται για δεύτερη φορά στο σημείο
. Τα σημεία
και
ορίζονται με ανάλογο τρόπο. Να αποδείξετε ότι οι ευθείες
,
και
διέρχονται από το ίδιο σημείο.
,
όπου 
(1)

, που είναι άτοπο απο το θεώρημα Mihaelescu
που έχει μοναδική λύση 
που έχει μοναδική λύση 


αυξάνεται γρήγορα (function growth)
και 


(συμμετρική είναι ως προς την διχοτόμο της γωνίας
και
είναι ισογώνιες και
και
, με αποτέλεσμα
, που είναι η δύναμη, έχουμε πως τα
και
αντίστοιχα. Το σημείο τομής αυτών δηλαδή είναι το αντίστροφο του
, επομένως το αντίστροφο του
και
, όπου
το περίκεντρο του
είναι ισογώνια).
και
, επομένως οι τρεις ευθείες μας διέρχονται από το ίδιο σημείο, το
αφού η
. Ομοίως
. Άρα
και επειδή
, όπου
είναι ομοκυκλικά.
. (Από το ισόπλευρο τρίγωνο
.)
τα
είναι συνευθειακά, δηλαδή το
δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
, τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως
(ή με κάποια αναδιάταξη αυτού). Αυτός ο συνδυασμός όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μια φορά, καθώς αν εμφανιζόταν και δεύτερη, τότε σε μια θέση θα εμφανιζόταν ξανά το ψηφίο
. Άρα το
φορές (το πολύ μια φορά σε εκατοντάδες, δεκάδες και μονάδες).
ψηφία (
και μια φορά το
ψηφία, δηλαδή να έχουμε
.
φορές. Πρέπει να τονιστεί πως το ψηφίο
(ή με κάποια αναδιάταξη αυτού).
και
(δεν παίζει ρόλο η σειρά απλά το ότι εμφανίζεται το
μπορεί να εμφανιστεί μόνο ως
και
. Αυτό όμως δεν γίνεται καθώς έχει ήδη χρησιμοποιηθεί ο μέγιστος αριθμός ψηφίων
ψηφία, δηλαδή το πολύ 



.
. Όμως το άθροισμα των ψηφίων ισούται τουλάχιστον με
Άρα
που δίνει
.
- Σχέση (1)
, όποτε επαπγωγικά όλοι οι αριθμοί είναι ίσες, άτοπο!


)

να είναι ρητό. 
, εύκολα μπορύμε να βρούμε παράδειγμα
! Διόρθωσα το λάθος μου πριν δω τις λύσεις του Διονύση και του Δημήτρη, καθώς προσπαθούσα να κατασκευάσω έναν πίνακα λύσεων και 'μεγίστων', μη ισοδυνάμων περιπτώσεων. Επισυνάπτω αυτόν τον πίνακα ... χωρίς να είμαι και 100% σίγουρος ότι είναι πλήρης, πιστεύοντας όμως ότι το παράδειγμα 5 αριθμών που παρέθεσε ο Διονύσης είναι ουσιαστικά μοναδικό.
.
είναι το
.
και η συνθήκη γίνεται 
. Ας γράψουμε
. Οπότε είναι
. Επίσης
που δίνει
. Άρα
και με πράξεις καταλήγουμε στο
. Ομοίως παίρνουμε και
. Πρέπει
αφού αλλιώς θα είχαμε
.
που δίνει
και
.
.
το παράδειγμα
για
.
ώστε
. Αλλάζοντας πρόσημα μπορώ να υποθέσω ότι
. Αν
, τότε
εκτός και αν
. Για
.
. Τότε
.
και
.
με λόγο ομοιότητας
και καθώς τα αντίστοιχα περίκεντρα των
) βρίσκονται επί των
ανίστοιχα (καθώς οι
, που σημαίνει ότι η διάκεντρος
είναι αντιπαράλληλος της
ή
παίρνουμε την λύση
. Υποθέτουμε λοιπόν ότι
.
και
. Άρα οι
έχουν ακριβώς τους ίδιους πρώτους διαιρέτες. Έστω
ένας πρώτος διαιρέτης των
για τις μέγιστες τιμές ώστε τα
να διαιρούν τα
. Προφανώς πρέπει
.
τότε
και
, άτοπο.
τότε
και
. Άρα
ή
.
και
τότε
και
. Άρα
που δίνει
.
. Άρα
ή
.
ώστε
και
ή
και
ή
λαμβάνεται όταν ο
είναι περιττός και η μεγαλύτερη δύναμη του
ισούται με
.
δηλαδή
. Στη περίπτωση (β) καταλήγουμε στο
.
και
. Δηλαδή
και
. Ελέγχοντας τώρα τις περιπτώσεις προσήμου που δουλεύουν έχουμε τις λύσεις
και
.
.
ισχύει
.
τότε ισχύει
.
τότε από το μικρό θεώρημα του Fermat έχουμε
κι έτσι
.
κι έτσι δε μπορεί να είναι
ή
και η συνέχεια όπως στη λύση του Δημήτρη.
, τότε
. Αν
, τότε η εξίσωση
κι άρα η διακρίνουσά της πρέπει να είναι μη αρνητική

, τότε θα διαιρεί και τον
δεν μπορεί να ισούται με
ή με
.
, περιορίζουμε τα πιθανά ζευγάρια στα
, και
. Εύκολα βλέπουμε ότι μόνο το
, οπότε και
. Επαναλαμβάνοντας την ιδέα από

(με
ή
), και
ή 
&
για
. Η περίπτωση
δίνει
ή
και δείχνουμε ότι οι εξισώσεις
) είτε χωρίς (
) -- ότι η συνάρτηση
είναι αύξουσα ως προς
, αρκεί να δειχθεί η
, ισοδύναμη είτε προς την
(αληθής για
) είτε προς την
(αληθής για
). Το μόνο λοιπόν που απομένει είναι να παρατηρήσουμε ότι δεν έχει ακέραια λύση για
η