ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ?

[goneosfun]

Το παρακάτω κείμενο το έγραψα προ τετραετίας και το βάζω ως εισαγωγή
Η πεμπτουσία των μαθηματικών είναι το πρόβλημα. Πώς θα λύνω ένα πρόβλημα; Μια δεξιότητα που χρειάζεται σε οποιονδήποτε για κάθε φάση της ζωής του. Πώς θα σκεφτούμε; Πώς θα επιβεβαιώσουμε τη λύση; Η δική μου τακτική ήταν να βρίσκω γρίφους, κουίζ ,γενικά προκλήσεις του νου και αφού τα λύσω ο ίδιος τα προωθούσα στα παιδιά να τα λύσουν προκαλώντας τα .
-Μπορείς;
- Πιστεύω ότι θα το λύσεις, προσπάθησε πάλι.
Έτσι από μικρή ηλικία ωθήθηκαν στην αποδοχή της πρόκλησης να σκεφτούν. Όχι γιατί τους το ζητάει κάποιος. Αλλά για να αποδείξουν ότι μπορούν. Η παρατήρησή μου ήταν ότι το κίνητρο αυτό της πρόκλησης ήταν αρκετό για να τα ωθήσει .Ένσταση υπάρχει στο ότι πρέπει να ξέρετε τις δυνατότητες του παιδιού σας και να πάτε σταδιακά από μικρής σε μεγαλύτερης δυσκολίας προβλήματα και κυρίως να αποφύγετε να δείξετε ακόμα και με τη γλώσσα του σώματος σας τυχόν δυσαρέσκειά σας. Σίγουρα όμως είναι μια χρυσή ευκαιρία για ένα φιλί χαράς και μια ζεστή αγκαλιά στο παιδί σας!
Με το τι γίνεται στο σχολείο στα μαθηματικά δεν ασχολούμουν ιδιαίτερα, γνώριζα όμως τι έλεγε το βιβλίο γιατί το είχα κατεβάσει από το διαδίκτυο και ήμουν παρών αν υπήρχε δυσκολία. Η τακτική μου όμως , όταν μου ζητούσαν βοήθεια , ήταν η εξής
- Διάβασες το πρόβλημα πολλές φορές;
- Αν δεν έχεις όρεξη για να το λύσεις σήμερα , άφησε το. Κλείσε την πόρτα , προσπάθησε μόνος σου κι εγώ θα σε περιμένω απέξω τόσα λεπτά.
Εγώ περίμενα έξω ( όπως ο μέλλων πατέρας περιμένει τη γυναίκα του να γεννήσει στο μαιευτήριο. )
Η τακτική που ανέφερα συνήθως απέδιδε. Μερικές φορές όταν έλεγε το πρόβλημα απ έξω κι άκουγε τι έλεγε κατέληγε να το λύσει. Γι αυτό δεν είναι κακό κάποιο παιδί να μελετά φωναχτά μόνο του ( αρκεί να μην ενοχλεί τους άλλους ). Μην απογοητεύεστε. Προσοχή! Το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να οδηγήσετε τα παιδιά σας να μισήσουν τα μαθηματικά. Όπως θεωρώντας ότι βάζοντάς τους κατεβατά ασκήσεων θα εμπεδώσουν το θέμα που δυσκολεύονται. Πρέπει να γνωρίζετε ότι η δομή της διδασκαλίας των μαθηματικών είναι σπειροειδής δηλαδή τα ίδια θέματα παρουσιάζονται κάθε χρόνο αλλά με μεγαλύτερη εμβάθυνση από χρόνο σε χρόνο. Να μη ξεχνάτε πως ότι και να κάνετε η αφομοίωση θα γίνει το καλοκαίρι -εφόσον δεν το γεμίσετε με μαθήματα -όταν θα βάζετε βενζίνη και θα τα ρωτήσετε σε πιο βενζινάδικο έχει την πιο φθηνή βενζίνη.

Τότε τα παιδιά ήταν στο δημοτικό. Σήμερα που όλα πάνε κατ ευχήν στο Γυμνάσιο-Λύκειο χρησιμοποιώ ως κίνητρο το χρήμα .Γράφω ψηλά στην άσκηση που θα διαλέξω από βιβλία σαν του Bolt 10 ευρώ ,20 ευρώ ή 50 ευρώ τελευταία .Όταν πάνε να τα παρατήσουν τους λέω ,δε θέλετε λεφτά ?δεν πειράζει .Έχω διαβάσει ότι η πρακτική που ακολουθώ εφαρμόζεται στη Μέκκα του καπιταλισμού τις ΗΠΑ αλλά σημασία έχει ότι εγώ τη βρίσκω πολύ αποτελεσματική .
Τα παιδιά θα φτάσουν στα όριά τους .Θα τους πονέσει το μυαλό όπως λέμε για να βρουν λύση. Μήπως αυτό που για πολλούς διακεκριμένους δασκάλους όπως εσάς φαίνεται αιρετικό ,ή ύβρις δεν είναι ακριβώς έτσι ?
Αλλά μια αποδοχή της τακτικής μου θα οδηγούσε σε άλλα μονοπάτια .Γιατί ας πούμε να μην δίνεται και χρηματικό έπαθλο στους μαθηματικούς διαγωνισμούς ?
Γιατί να μη συμβαίνει το ίδιο και εντος του Πανεπιστήμιου ,ένα χρηματικό βραβείο ας πούμε για την καλύτερη εργασία κλπ Διάβασα συνέντευξη στο Βήμα science του καθηγητού Νικολάου ,διακεκριμένου χημικού που έλεγε ότι τα παιδιά μου θα ήθελα να σπουδάσουν φυσικές επιστήμες αλλά τα τράβηξαν τα χρηματοοικονομικά προφανώς γιατί οδηγούν γρήγορα στο χρήμα .Μήπως μένουμε πίσω από τις εξελίξεις ?Όλα τα δυνατά μυαλά αυριο θα φτιάχνουν
Χρηματοοικονομικά προιόντα σαν αυτά που μας έχουν γονατίσει ως χώρα και εμείς θα ψαχνουμε τον νέο Καραθεοδωρή Από πού και πώς θα προκύψει ?Πηγαίνοντας μόνο με το σταυρό στο χέρι ή και με γερή χρηματοδότηση?
Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούμε τα περί τον καλό αγώνα
να δίνεις παιδί μου (ιδεαλιστής ων ) που του είπα και εγώ μπαίνοντας να δώσει για τον Ευκλείδη ?(Προς το παρον όταν μπαίνει σε διαγωνισμό δε με ρωτάει για πόσα παίζω σήμερα )
ΕΝΑΣ ΓΟΝΙΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ