ΕΜΠ 1950 ΑΛΓΕΒΡΑ XHM.ΜΗΧ.

Άβαταρ μέλους
parmenides51
Δημοσιεύσεις: 6238
Εγγραφή: Πέμ Απρ 23, 2009 9:13 pm
Τοποθεσία: Πεύκη
Επικοινωνία:

ΕΜΠ 1950 ΑΛΓΕΒΡΑ XHM.ΜΗΧ.

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από parmenides51 »

1. Δίνεται το σύστημα \left\{ \begin{array}{l} 
x^3+y^3+z^3=3xyz \\ 
x+y+z=0 \\ 
xy+yz+zx=\alpha^2 
\end{array} \right. .
Να βρεθούν οι τριάδες των \displaystyle{x,y,z} που επαληθεύουν το παραπάνω σύστημα
α) όταν \displaystyle{\alpha=0}
β) όταν \displaystyle{\alpha\ne 0}


2. Να αποδειχθεί η ανισότητα \displaystyle{\frac{x+y+z}{3}\ge \sqrt[3]{xyz}} όπου \displaystyle{x,y,z>0 }


3. Δίνεται η σειρά των αριθμών \displaystyle{\alpha_1,\alpha_2,...,\alpha_{\nu}, ...} και η σχέση \displaystyle{2\alpha_{\nu}\alpha_{\nu+1}=\alpha^2_{\nu}+1} .
Να βρεθεί συναρτήσει των \displaystyle{\alpha_1} και \displaystyle{ \nu} , ο νιοστός όρος \displaystyle{\alpha_{\nu}}.
BAGGP93
Δημοσιεύσεις: 1552
Εγγραφή: Σάβ Ιούλ 02, 2011 8:48 pm
Τοποθεσία: Ιωάννινα - Αθήνα

Re: ΕΜΠ 1950 ΑΛΓΕΒΡΑ XHM.ΜΗΧ.

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από BAGGP93 »

parmenides51 έγραψε:1. Δίνεται το σύστημα \left\{ \begin{array}{l} 
x^3+y^3+z^3=3xyz \\ 
x+y+z=0 \\ 
xy+yz+zx=\alpha^2 
\end{array} \right. .
Να βρεθούν οι τριάδες των \displaystyle{x,y,z} που επαληθεύουν το παραπάνω σύστημα
α) όταν \displaystyle{\alpha=0}
β) όταν \displaystyle{\alpha\ne 0}
α) Έστω \displaystyle{\alpha=0} και \displaystyle{\left(x,y,z\right)\in\mathbb{R}^3} λύση του συστήματος.

Τότε,

\displaystyle{\left(x+y+z\right)^2=0\Rightarrow x^2+y^2+z^2+2\left(x\,y+x\,z+y\,z\right)=0\Rightarrow x^2+y^2+z^2=0\Rightarrow x=y=z=0}

Η τριάδα \displaystyle{\left(x,y,z\right)=\left(0,0,0\right)} επαληθεύει το σύστημα και άρα είναι η μοναδική λύση αυτού.

β) Έστω \displaystyle{\alpha\neq 0} και \displaystyle{\left(x,y,z\right)\in\mathbb{R}^3} λύση του συστήματος.

\displaystyle{\left(x+y+z\right)^2=0\Rightarrow x^2+y^2+z^2+2\,\left(x\,y+y\,z+z\,x\right)=0\Rightarrow x^2+y^2+z^2=-2\,a^2}

Όμως, \displaystyle{x^2+y^2+z^2\geq 0} και \displaystyle{-2\,a^2<0} , άρα το σύστημα δεν έχει λύσεις.

Δεν χρησιμοποιήσαμε καθόλου, την πρώτη εξίσωση του συστήματος. Εξ' άλλου, αυτή, σύμφωνα με την ταυτότητα του

\displaystyle{Euler} , είναι απόρροια της δεύτερης.
Παπαπέτρος Ευάγγελος
ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΗΣ
Δημοσιεύσεις: 1490
Εγγραφή: Δευ Δεκ 28, 2009 11:41 pm
Τοποθεσία: Kάπου στο πιο μεγάλο νησί του Ιονίου

Re: ΕΜΠ 1950 ΑΛΓΕΒΡΑ XHM.ΜΗΧ.

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΗΣ »

2. Να αποδειχθεί η ανισότητα \displaystyle{\frac{x+y+z}{3}\ge \sqrt[3]{xyz}} όπου \displaystyle{x,y,z>0 }


Πρόκειται για τη γνωστή ανισότητα Α.Μ.-Γ.Μ. για ν=3.
Θα γράψω μια απόδειξη κατανοητή από μαθητές Α΄ Λυκείου.

Είναι γνωστή η ταυτότητα Euler , δηλαδή ότι

a^{3}+b^{3}+c^{3}-3abc=\frac{1}{2}\left(a+b+c \right)\left[\left(a-b \right)^{2}+\left(b-c \right)^{2}+\left(c-a \right)^{2} \right]

Aν τα a,b,c είναι θετικά , τότε ισχύει ότι a^{3}+b^{3}+c^{3}\geq 3abc , με την ισότητα να ισχύει αν και μόνον αν a=b=c.



Έστω οι θετικοί x,y,z.

Αν στη θέση του a μπει ο \sqrt[3]{x} , του b ο \sqrt[3]{y} και του c o \sqrt[3]{z}
προκύπτει ότι

x+y+z\geq 3\sqrt[3]{x}\sqrt[3]{y}\sqrt[3]{z} που ισοδυναμεί με

\displaystyle{\frac{x+y+z}{3}\ge \sqrt[3]{xyz}}

Aπό εδώ και πέρα ανοίγει ένας ωκεανός εφαρμογών της ανισότητας αυτής...
Άβαταρ μέλους
Paolos
Δημοσιεύσεις: 172
Εγγραφή: Παρ Δεκ 28, 2012 9:57 pm
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: ΕΜΠ 1950 ΑΛΓΕΒΡΑ XHM.ΜΗΧ.

#4

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Paolos »

3. Δίνεται η σειρά των αριθμών \displaystyle{\alpha_1,\alpha_2,...,\alpha_{\nu}, ...} και η σχέση \displaystyle{2\alpha_{\nu}\alpha_{\nu+1}=\alpha^2_{\nu}+1} .
Να βρεθεί συναρτήσει των \displaystyle{\alpha_1} και \displaystyle{ \nu} , ο νιοστός όρος \displaystyle{\alpha_{\nu}}
Παρατηρούμε ότι \displaystyle{{{a}_{n}}\ne 0\,\,,\,\,\forall n\in \mathbb{N}} (προκύπτει εύκολα από τη δοσμένη αναδρομική σχέση).
Οπότε \displaystyle{{{a}_{n+1}}=\frac{{{a}_{n}}^{2}+1}{2{{a}_{n}}}\,\,,\,\,\,\forall n\in \mathbb{N}}. Έχουμε διαδοχικά:
\displaystyle{{{a}_{n+1}}-1=\frac{{{a}_{n}}^{2}+1}{2{{a}_{n}}}\,\,-1=\frac{{{a}_{n}}^{2}+1-2{{a}_{n}}}{2{{a}_{n}}}=\frac{{{\left( {{a}_{n}}-1 \right)}^{2}}}{2{{a}_{n}}}\Rightarrow {{a}_{n+1}}-1=\frac{{{\left( {{a}_{n}}-1 \right)}^{2}}}{2{{a}_{n}}}\,,\,} \displaystyle{\forall n\in \mathbb{N}}
και παρόμοια
\displaystyle{{{a}_{n+1}}+1=\frac{{{a}_{n}}^{2}+1}{2{{a}_{n}}}\,\,+1=\frac{{{a}_{n}}^{2}+1+2{{a}_{n}}}{2{{a}_{n}}}=\frac{{{\left( {{a}_{n}}+1 \right)}^{2}}}{2{{a}_{n}}}\Rightarrow {{a}_{n+1}}+1=\frac{{{\left( {{a}_{n}}+1 \right)}^{2}}}{2{{a}_{n}}}\,,\,}\displaystyle{\forall n\in \mathbb{N}}.
Διαιρώντας κατά μέλη παίρνουμε
\displaystyle{\frac{{{a}_{n+1}}-1}{{{a}_{n+1}}+1}=\frac{\frac{{{\left( {{a}_{n}}-1 \right)}^{2}}}{2{{a}_{n}}}}{\frac{{{\left( {{a}_{n}}+1 \right)}^{2}}}{2{{a}_{n}}}}={{\left( \frac{{{a}_{n}}-1}{{{a}_{n}}+1} \right)}^{2}}\Rightarrow \frac{{{a}_{n+1}}-1}{{{a}_{n+1}}+1}={{\left( \frac{{{a}_{n}}-1}{{{a}_{n}}+1} \right)}^{2}},\,\forall n\in \mathbb{N}}.
Ας ονομάσουμε \displaystyle{{{b}_{n}}=\frac{{{a}_{n}}-1}{{{a}_{n}}+1}\,,\,\,n\in \mathbb{N}}. Τότε από την παραπάνω σχέση θα ισχύει
\displaystyle{{{b}_{n+1}}={{b}_{n}}^{2}\,,\,\,n\in \mathbb{N}}.

Άρα έχουμε:

\displaystyle{{{b}_{2}}={{b}_{1}}^{2}\,}
\displaystyle{{{b}_{3}}={{b}_{2}}^{2}={{b}_{1}}^{4}\,}
\displaystyle{{{b}_{4}}={{b}_{3}}^{2}\,={{b}_{1}}^{8}}
. . . . . . . . . . . . . . .
Ισχυρισμός: \displaystyle{{{b}_{n+1}}={{b}_{1}}^{{{2}^{n}}}\,,\,\,n=1,2,3,...}
(η απόδειξη γίνεται με μαθηματική επαγωγή και δίνεται στο τέλος).
Όμως \displaystyle{{{b}_{n}}=\frac{{{a}_{n}}-1}{{{a}_{n}}+1}\,,\,\,n\in \mathbb{N}}, άρα \displaystyle{\frac{{{a}_{n+1}}-1}{{{a}_{n+1}}+1}={{\left( \frac{{{a}_{1}}-1}{{{a}_{1}}+1}\, \right)}^{{{2}^{n}}}}\,,\,n=1,2,3...}
Για \displaystyle{n} το \displaystyle{n-1} προκύπτει
\displaystyle{\frac{{{a}_{n}}-1}{{{a}_{n}}+1}={{\left( \frac{{{a}_{1}}-1}{{{a}_{1}}+1}\, \right)}^{{{2}^{n-1}}}}\,,\,n=2,3...} (η σχέση αυτή ισχύει προφανώς και για \displaystyle{n=1}).
Αν θέσουμε \displaystyle{{{\theta }_{n}}={{\left( \frac{{{a}_{1}}-1}{{{a}_{1}}+1}\, \right)}^{{{2}^{n-1}}}}}, τότε \displaystyle{\frac{{{a}_{n}}-1}{{{a}_{n}}+1}={{\theta }_{n}}}, από την οποία λύνοντας ως προς \displaystyle{{{\alpha }_{n}}} έχουμε \displaystyle{{{\alpha }_{n}}=\frac{1+{{\theta }_{n}}}{1-{{\theta }_{n}}}} (προφανώς εξ ορισμού \displaystyle{{{\theta }_{n}}\ne 1}).
Άρα τελικά
{\color{blue}\fbox{{{{\alpha }_{n}}=\frac{1+{{\left( \frac{{{a}_{1}}-1}{{{a}_{1}}+1}\, \right)}^{{{2}^{n-1}}}}}{1-{{\left( \frac{{{a}_{1}}-1}{{{a}_{1}}+1}\, \right)}^{{{2}^{n-1}}}}}\,\,\,,\,\,n=1,2,...}}}
Σχόλιο: Προϋπόθεση για να ισχύει ο παραπάνω τύπος είναι \displaystyle{{ {a}_{1}}\ne -1}.
Στην τετριμμένη περίπτωση που \displaystyle{{{a}_{1}}=-1} , τότε από την σχέση της υπόθεσης \displaystyle{2{{a}_{n}}{{a}_{n+1}}={{a}_{n}}^{2}+1} παίρνουμε ότι \displaystyle{{{a}_{n}}=-1\,,\,\forall n\in \mathbb{N}}.

Απόδειξη του ισχυρισμού:
Για \displaystyle{n=1} έχουμε \displaystyle{{ { b}_{2}}={{b}_{1}}^{2}\,}, το οποίο ισχύει. Υποθέτοντας ότι \displaystyle{ {  {b}_{k+1}}={{b}_{1}}^{{{2}^{k}}}\,} θα αποδείξουμε ότι \displaystyle{ {   {b}_{k+2}}={{b}_{1}}^{{{2}^{k+1}}}\,}.
Είναι \displaystyle{ {  {b}_{n+2}}={{b}_{k+1}}^{2}\,={{\left( {{b}_{1}}^{{{2}^{k}}} \right)}^{2}}={{b}_{1}}^{{{2}^{k}}\cdot 2}={{b}_{1}}^{{{2}^{k}}^{+1}}} και η απόδειξη ολοκληρώθηκε.
\sqrt{{{\mathsf{(\Pi \alpha  \acute{\upsilon} \lambda o\varsigma )}}^{\mathsf{2}}}\mathsf{+(\ T \rho \acute{\upsilon} \varphi \omega \nu }{{\mathsf{)}}^{\mathsf{2}}}}
Απάντηση

Επιστροφή στο “Εξετάσεις Σχολών”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες