ΔΗΜΗΤΡΗΣ έγραψε:..............................
Καλησπέρα Μπάμπη και όλη η εκλεκτή παρέα.
Το έχω ξανααναφέρει και στο παρελθόν και δεν θα σταματήσω να το λέω σε κάθε ευκαιρία: Οι μαθητές, πρέπει και στα μαθηματικά να χωρίζονται σε επίπεδα (όπως γίνεται με τα αγγλικά). Αυτό είναι πολύ εύκολο να γίνει χωρίς επί πλέον δαπάνη για το Δημόσιο. Απλώς να πάψει ο χωρισμός των τμημάτων με βάση την αλφαβητική σειρά.
Με το υπάρχον καθεστώς, γίνεται ζημιά και στον αδύνατο μαθητή και στον καλό.
Δημήτρη, νομίζω ότι όπου είναι δυνατόν(πάνω από ένα τμήμα), οι μαθητές να χωρίζονται σε μερικά μαθήματα γενικής παιδείας , όπως μαθηματικά-φυσική-Αρχαία σε επίπεδα.Υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες βέβαια, αλλά αυτό ας γίνεται όπου μπορεί να γίνει.Αλλά και τα τμήματα κατεύτθυνσης, όπου είναι περισσότερα από ένα μπορούν να χωριστούν. Όλοι θα έχουν όφελος και μάλιστα μεγάλο.
Εϊναι για την ώρα δύσκολο να αποδεχθούν οι γονείς ότι το παιδί τους δεν είναι με τους ''καλούς'', αλλά αν γίνει η αρχή και βρεθούν σωστά κριτήρια για την κατανομή και το ίδιο το παιδί καταλάβει που θα οφεληθεί περισσότερο, τότε όλα θα είναι πιο εύκολα.
Ο χωρισμός όμως σε επίπεδα δε βλέπω να γίνεται στα προσεχή χρόνια.Υπάρχουν και άλλου είδους αντιρρήσεις ή αντιδράσεις, όχι αβάσιμες αλλά και όχι αξεπέραστες.
Ως κοινωνία έχουμε αφήσει πολλά ζητήματα να συσσωρευτούν και είναι φύσει αδύνατο αυτά να τα λύσεις σε μία νύχτα.Το κακό είναι ότι δεν γίνεται καν μια συζήτηση.Οι έλληνες πολίτες, είτε αστοί, είτε αγρότες είτε εργάτες είτε επιχειρηματίες επιδόθηκαν να λύσουν τηλεοπτικά τα θέματα των τραπεζών,δεν διαθέτουν όμως μία ώρα για να συζητήσουν για την παιδεία, το μέλλον της πόλης τους, πόσο μάλλον το μέλλον της χώρας τους.Είναι και αυτό συνέπεια της χρόνιας αποχής από την ενασχόληση με σοβαρά ζητήματα.
Για να μη νομίσουν οι πιο νέοι φίλοι μας ότι αυτά είναι σε θεωρητικό επίπεδο, θα πω πολύ σύντομα εντυπώσεις από σχολική εκδρομή σε αρχαιολογικό χώρο στην Αθήνα, με ξεναγό και καλές προϋποθέσεις.Τα παιδιά εκφράζουν τη γενικότερη αντίληψη για το πώς αντιλαμβάνονται και οι μεγάλοι τον κόσμο, την πολιτική, τη γνώση και τη φιλομάθεια γενικότερα. Λοιπον :
Δεν είχαν περάσει ούτε πέντε λεπτά και εκεί που η ξεναγός εξηγούσε με πολύ ωραίο τρόπο την οργάνωση της καθημερινής ζωής στην αρχαία Αθήνα , τα 4/5 των μαθητών άρχισε να με ρωτάει πότε θα τελειώσουμε, αν θα αργήσουμε, αν εκεί κοντά έχει καφέ και καταστήματα και άλλα τέτοια. Τα κορίτσια κουράστηκαν, παραπατούσαν , τα αγόρια κοίταζαν τον ουρανό, αν ήταν 4-5 που πρόσεχαν είναι ζήτημα ! Τους είπα ότι αν τους έλεγα ότι στην Ακρόπολη έχει καφετέρια, θα ξέχναγαν την κούραση και θα πηγαίναν τρέχονας .
Μάλλον δεν θέλει κανένας να μάθει, το απόφθεγμα : '' όταν κάποιος θέλει να διδάξει, υπάρχουν τουλάχιστον 20 που δε θέλουν να μάθουν '' φαίνεται ότι δε βγήκε τυχαία !
Δεν ξέρω αν τελικά ο χωρισμός σε επίπεδα ή άλλα μέτρα θα λύσουν το ζήτημα ή αν πρέπει να δούμε το θέμα της Παιδείας τελείως από άλλη οπτική γωνία και να κάνουμε άλλο σχεδιασμό. Μεγάλα όνειρα θα μου πείτε !
Έρρωσθε !