Μαθηματική πρόθεση μου αναφερόμενος στο συγκεκριμένο πρόβλημα είναι να αναδειχθεί, πάντα κατά την γνώμη μου, η διερευνητική διαδικασία σαν ουσιαστικό τμήμα της λύσης ώστε αυτή να είναι πλήρης.
Συγκεκριμένα καταλήξαμε στον προσδιορισμό ΜΙΑΣ πιθανής θέσης του σημείου Ρ

ώστε το

να είναι ελάχιστο και τούτο επειδή θα μπορούσαμε να εργαστούμε αντί στο ζεύγος των τριγώνων

(θεώρημα Stewart και επιλογή των αντίστοιχων σημείων

και αντίστοιχων λόγων κ.τ.λ.) στο ζεύγος των τριγώνων

(θεώρημα Stewart και επιλογή των αντίστοιχων σημείων

και αντίστοιχων λόγων κ.τ.λ.) ή το ζεύγος των τριγώνων

. Ήμαστε, λοιπόν υποχρεωμένοι να εξετάσουμε όλες τις δυνατές περιπτώσεις και να αναζητήσουμε ,κατά κάποιο τρόπο, το ελάχιστο αυτών των ας πούμε επιμέρους ελάχιστων. Πάντως έχει ενδιαφέρον το ότι διαπιστώνει κανείς (πανέμορφη συγκυρία;), κάνοντας αντίστοιχη διαδικασία για το ζεύγος των τριγώνων

(θεώρημα Stewart και επιλογή των αντίστοιχων σημείων

και αντίστοιχων κ.τ.λ.) οι ευθείες ΗΚ, ΒΔ, LΘ, αποτελούν δέσμη και αυτό προκύπτει από την εφαρμογή του θεωρήματος του Μενελάου στα τρίγωνα

με βάση τους λόγους που εκ των πραγμάτων επιλέξαμε για την αντίστοιχη εφαρμογή του θεωρήματος του Stewart .
Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται επίσης θεωρώντας συνάρτηση με βάση τις αποστάσεις του από τα σημεία που ακολουθούν : A=O, B, Γ, Δ, P του χώρου RXRXR
Η διαδικασία όμως αυτή θεωρώ ότι είναι αρκετά επίπονη και μάλλον δεν έχει την προσδιοριστική ακρίβεια της Γεωμετρικής διαδικασίας.
S.E.Louridas