Τα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ κατά τον αείμνηστο Δάσκαλο Μιχαήλ Μάντζαρη

[Σοφία Λαμπροπούλου]

Τα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ κατά τον αείμνηστο Δάσκαλο Μιχαήλ Μάντζαρη

Ο γενικός σκοπός της διδασκαλίας των Μαθηματικών είναι:

α) Η μεθοδική σκέψη του μαθητή στην ορθολογική σκέψη, στην ανάλυση, στην αφαίρεση, στη γενίκευση, στην εφαρμογή, στην κριτική και στις λογικές διεργασίες καθώς και η μύηση στη μαθηματική αποδεικτική διαδικασία.

β) Η γενικότερη πνευματική καλλιέργεια και η συμβολή στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας του μαθητή, καθόσον τα Μαθηματικά αναπτύσσουν την παρατηρητικότητα, την προσοχή, τη δύναμη αυτοσυγκεντρώσεως, την επιμονή, την πρωτοβουλία, τη δημιουργική φαντασία, την πειθαρχημένη σκέψη και συμπεριφορά, καλλιεργούν το αίσθημα του ωραίου και του ηθικού και διεγείρουν το κριτικό πνεύμα.

γ) Η ανάπτυξη ικανότητας για την ακριβή σύλληψη των εννοιών, των μεγεθών, των ιδιοτήτων και των σχέσεων μεταξύ τους και ιδιαιτέρως εκείνων που είναι απαραίτητες για την κατανόηση και επίλυση πραγματικών προβλημάτων της σύγχρονης ζωής και για την επαφή με τη σύγχρονη τεχνική, οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα.

δ) Ο εθισμός των μαθητών στην διατύπωση των διανοημάτων με τη χαρακτηριστική στη μαθηματική γλώσσα τάξη, σαφήνεια, ακρίβεια, αυστηρότητα, λιτότητα και κομψότητα.

ε) Η κατανόηση του ρόλου των Μαθηματικών στους διάφορους τομείς της γνώσεως και η επαρκής προπαρασκευή των μαθητών για τη συνέχιση των σπουδών τους.

Ειδικότερα σκοποί της διδασκαλίας των Μαθηματικών στο Λύκειο είναι:

α) Να εμπεδώσει και να διευρύνει σε θεωρητικότερο επίπεδο γνώσεις που απέκτησαν οι μαθητές στο Γυμνάσιο.

β) Να μυήσει και να εξοικειώσει το μαθητή στη διαδικασία της μαθηματικής αποδείξεως και να του αναπτύξει μαθηματική σκέψη.

γ) Να ασκήσει το μαθητή ώστε να χρησιμοποιεί τα Μαθηματικά όχι μόνο ως γνώση αλλά και ως μέθοδο σκέψεως και πράξεως στην καθημερινή πρακτική.

δ) Να φέρει το μαθητή σε επαφή με ποικίλα θέματα εφαρμογών των Μαθηματικών που συνδέονται με τις άλλες επιστήμες και τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Ο Μιχαήλ Μάντζαρης γεννήθηκε το 1917 στην Σέττα Χαλκίδος. Μέλος 9μελούς οικογενείας, εργαζόταν για να βοηθήσει την οικογένειά του. Όντας ιδιαίτερα φιλομαθής και με μεγάλη κλίση στα Μαθηματικά, το 1950 αποφοίτησε από την Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια εργάσθηκε ως βοηθός στο Εργαστήριο Αστρονομίας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1958 προήχθη εις τον βαθμό του Εισηγητού. Το πάθος του για τα Μαθηματικά και ιδιαίτερα για την Αστρονομία τον οδήγησε στην εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στο Παρίσι. Λόγω της σύρραξης Νάσερ ματαιώθηκε η πρόσληψή του στο Πανεπιστήμιο και στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων. Κέρδιζε τα προς το ζην εργαζόμενος για 35 έτη σε δικό του φροντιστήριο Μαθηματικών στην Αθήνα. Ενετρύφησε για πολλά έτη στη μελέτη των αναλυτικών προγραμμάτων και της διδακτέας ύλης των Μαθηματικών στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης, καθώς και στην συγγραφή διδακτικών βιβλίων Μαθηματικών για τις τάξεις του Γυμνασίου και του Λυκείου. Απεβίωσε το 1994 σε ηλικία 77 ετών. «Ακόμα σπουδάζω» έλεγε μέχρι το τέλος.

Σοφία Λαμπροπούλου
Καθηγήτρια Μαθηματικών
ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ