!!! Ο φίλος μαθηματικός Άγις Ζαμάνης με πληροφορεί ότι η ανισότηταgbaloglou έγραψε: Δευ Ιουν 11, 2018 8:09 pmΕΙΝΑΙ 'μη σχολική' ηgavrilos έγραψε: Δευ Ιουν 11, 2018 11:35 am Καλημέρα και καλή επιτυχία στους υποψήφιους.
Η (μάλλον "λογική") απάντηση στο (δύσκολο) Δ4.
Ηείναι κυρτή στο διάστημα
άρα βρίσκεται πάνω από την εφαπτομένη της
στο
.Η ευθεία αυτή έχει εξίσωση
.
Συνεπώς.
Edit: Μία ακόμη λύση,με όχι σχολικά εργαλεία,θα μπορούσε να προκύψει με αλλαγή μεταβλητήςκαι χρήση της
.
; Δεν έχω ασχοληθεί 'επαγγελματικά' με Πανελλαδικές κλπ οπότε δεν είμαι σίγουρος, αλλά θα έλεγα ότι μπορούμε να θεωρήσουμε -- ακριβέστερα, θα μπορούσε ο κάθε εξεταζόμενος να θεωρήσει -- την
(για την οποία ισχύει
, άρα αρκεί να δειχθεί η
, δηλαδή η
, που είτε θεωρείται γνωστή είτε αποδεικνύεται αναλόγως μέσω της
για
, κλπ κλπ)
ΥΠΑΡΧΕΙ ως άσκηση -- Άσκηση 3, Ασκήσεις Β' Ομάδας, Παράγραφος 2.7 (Τοπικά Ακρότατα Συνάρτησης) -- στο Σχολικό Βιβλίο Γ' Λυκείου (Μαθηματικά Β' Μέρος, Έκδοση 2017) ... συνεπώς η λύση που ανέβασα χθες και αναφέρεται και παραπάνω ... ΕΙΝΑΙ σχολική.
είναι κυρτή στο διάστημα
άρα βρίσκεται πάνω από την εφαπτομένη της
στο
.Η ευθεία αυτή έχει εξίσωση
.
.
και χρήση της
(για την οποία ισχύει
, άρα αρκεί να δειχθεί η
, δηλαδή η
, που είτε θεωρείται γνωστή είτε αποδεικνύεται αναλόγως μέσω της
για
, κλπ κλπ)
, χαρακτηρίζεται ως σύνθεση των
και
. Η σύνθεση όμως των δύο αυτών συναρτήσεων είναι
. Το σωστό είναι ότι είναι σύνθεση των 

στο
, άρα η
δεν έχει ακρότατα
, τότε : 

.
και 

παρουσιάζει ελάχιστο για
, ίσο με
, αφού 
![\displaystyle {k}''(x)={{\left( \frac{{{e}^{x}}(x-1)}{{{x}^{2}}} \right)}^{\prime }}=\frac{{{e}^{x}}({{x}^{2}}-2x+2)}{{{x}^{3}}}=\frac{{{e}^{x}}[{{(x-1)}^{2}}+1]}{{{x}^{3}}}>0 \displaystyle {k}''(x)={{\left( \frac{{{e}^{x}}(x-1)}{{{x}^{2}}} \right)}^{\prime }}=\frac{{{e}^{x}}({{x}^{2}}-2x+2)}{{{x}^{3}}}=\frac{{{e}^{x}}[{{(x-1)}^{2}}+1]}{{{x}^{3}}}>0](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/9e8378939c03050035f30ba183f4f8ae.png)
είναι γνησίως αύξουσα άρα μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τα ακρότατα
.
(1)
και
,
είναι αύξουσα στο
, άρα
, έπεται
(2)
.
, επομένως
, συνεπώς
, (3)
. Θέτουμε
, άρα
και
, οπότε
και από την (3),
.
, αφού προηγηθεί ακριβής υπολογισμός του ολοκληρώματος
: αρκεί να χρησιμοποιηθεί η προφανής αντικατάσταση
στο ολοκλήρωμα
. (Η ίδια αντικατάσταση και για το πρώτο ολοκλήρωμα.)


είναι κοίλη στο
, βρίσκεται κάτω από την εφαπτομένη της στο τυχόν σημείο
, όπου
, και επειδή η
είναι αρνητική στο 
, ίσο προς
, όπου οι υπολογισμοί είναι πολύ απλούστεροι, θα έβγαζε
...]






, όπου
η πλευρά του τετραγώνου και 




Ισχύει
απορρίπτεται
ισχύει αφού
τότε 
ΙΣΧΥΕΙ