Θέτουμε
και παίρνουμε
.Θέτοντας διαδοχικά
και
έχουμε
, από όπου
και μένει μόνο η επαλήθευση. Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan
και παίρνουμε
.
και
έχουμε
, από όπου
και μένει μόνο η επαλήθευση.
τέτοιες ώστε
για κάθε
.
παίρνουμε
. Kαι για
παίρνουμε
(1)
, τότε έχουμε τη λύση
για κάθε ρητό x.
η (1) δίνει 
(*) και από την ίδια σχέση για
παίρνουμε
και ξανά απο την (1) παίρνουμε
(**)
παίρνουμε
και αντικαθιστώντας σε αυτήν τις (*) και (**) παίρνουμε μετά τις απαλοιφές ότι
. Διακρίνουμε τώρα τις περιπτώσεις :
για κάθε ρητό x.
παίρνουμε
λόγω της παραπάνω.
θέσουμε
παίρνουμε
.
. Τότε η (1) γίνεται
(2). Επομένως εύκολα επαγωγικά βρίσκουμε ότι για κάθε ακέραιο (ξέρουμε και ότι f(-1)=-1), ισχύει
. Θεωρούμε τώρα τον τυχαίο ρητό
. Η (2) δίνει ότι
(3) για κάθε ακέραιο
. Θέτουμε τώρα στην αρχική όπου
και
και παίρνουμε
άρα
για κάθε ρητό
.
, η οποία όντως ικανοποιεί την αρχική.
τέτοιες ώστε
για κάθε 
socrates έγραψε: 7.
Να προσδιοριστούν όλες οι συναρτήσειςτέτοιες ώστε
για κάθε
.
θέτουμε διαδοχικά:
το
:
, δηλαδή 
το
:
, δηλαδή
.
και
παίρνουμε:![f^2(2x)+f^(-x)=x^2\left[f^2(0)+f^2(1)\right], \ \ \forall x\in\mathbb{R}^{\star} \ \ (4) f^2(2x)+f^(-x)=x^2\left[f^2(0)+f^2(1)\right], \ \ \forall x\in\mathbb{R}^{\star} \ \ (4)](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/76e30183d41cb9516c290164c9555a52.png)
θέσουμε όπου
το
και όπου y το
παίρνουμε:
παίρνουμε τελικά ότι
δηλαδή ότι![f^2(x)=4\left[f^2(0)+f^2(1)-\displaystyle\frac{9}{4}f^2\left(\frac{1}{3}\right)\right]x^2, \ \ \forall x\in\mathbb{R}^{\star} f^2(x)=4\left[f^2(0)+f^2(1)-\displaystyle\frac{9}{4}f^2\left(\frac{1}{3}\right)\right]x^2, \ \ \forall x\in\mathbb{R}^{\star}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/89efed558a6913dd718536dc906a2951.png)
θέτουμε
και έχουμε
.
παίρνουμε ότι
δηλαδή
.
. Από την
βρίσκουμε
άρα τελικά
.smar έγραψε: ***
Παραθέτω το εξής όμοιο πρόβλημα που στις λύσεις όμως που βγάζει στο τέλος έχει κάποιες διαφοροποιήσεις.
Να προσδιοριστούν όλες οι συναρτήσειςτέτοιες ώστε
για κάθε
Σιλουανός
τότε
.
τότε
.
έχουμε
ή
, δηλαδή περιοδική με περίοδο
.
.
τότε
, αριθμητική πρόοδος, που δίνει
.smar έγραψε:Ωραία Θανάση ! Αυτές είναι οι λύσεις. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η κλαδική γιατί δεν θα περίμενε κανείς μια κλαδική να ικανοποιεί μια τέτοια συναρτησιακή σχέση. Η παραπάνω άσκηση προέκυψε λύνοντας τη δική σου.
Παρεπιτπόντως για το f(1) έχει κατι πιο σύντομο υπόψη ?


. Αν
, τότε για
έχουμε
. Αλλιώς
.
τέτοιες ώστε
για κάθε
.
τέτοιες ώστε
για κάθε
.Έξυπνο και όμορφο (και λίγο δύσκολο να το δεις) ! Ευχαριστώ Θανάση !socrates έγραψε:
![]()
τέτοιες ώστε
για κάθε
.
τέτοιες ώστε 
τέτοιες ώστε 
και λογω του 1-1 ειναι a=s=0.Aρα
kai me x->f(x) einai
αρα
για καθε χ.Αν τωρα υπαρχει m,n διαφορα του 0 με f(m)=-m ,f(n)=n me x=n,y=m στην αρχικη ειναι $f(n^2-m)=n^2+m.Ομως αυτο οδηγει στο οτι m=0 η n=0 (αφου f(x)=+-x για καθε χ.)Αρα λυσεις ειναι μονο οι f(x)=x και f(x)=-x για καθε πραγματικο...Λευτερης
τέτοιες ώστε
για κάθε
.
τέτοιες ώστε
για κάθε
.
προκειπτει:
για καθε 
ειναι cauchy και επομενως
για καθε ρητο
και επιπλεον
για καθε ρητο
.
.
μπορουμε να επιλεξουμε
ωστε το αθροισμα τους να ειναι ρητος, τοτε η παραπανω σχεση γραφεται:
ωστε
και μετα αντικαθιστοντας στην παραπανω και χρησημοποιοντας το οτι η
ειναι cauchy, προκειπτει:
(2)
ωστε ο
να ειναι ενας αλλος μη μηδενικος ρητος
, τοτε αντικαθιστοντας στην (1) και χρησημοποιοντας το οτι η
ειναι cauchy, προκειπτει:
(3)
και αφαιροντας απο την (3), προκειπτει:
για τον τυχαιο πραγματικο 
για καθε 
τέτοιες ώστε
τέλειο τετράγωνο για κάθε
και
για κάθε
.
τέτοιες ώστε
για κάθε
.
η δοσμένη γίνεται
. Εφαρμόζοντας την τελευταία διαδοχικά παίρνουμε





για κάποιο
και πρέπει οι τιμές
να είναι τέλεια τετράγωνα για όλες τις τιμές του
.
να είναι τέλειο τετράγωνο για όλες τις τιμές του
.
, τότε διαλέγουμε ένα πρώτο αριθμό
που να είναι τέτοιος ώστε
. Άρα
. Τότε θα ισχύει
και λόγω της υπόθεσης ο αριθμός
είναι τέλειο τετράγωνο πράγμα που σημαίνει ότι κάθε ένας εκ των
είναι τέλειο τετράγωνο, άτοπο διότι ο
είναι πρώτος. Συνεπώς
άρα
. Συνεπώς
.
το
: 
το
και όπου
το
: 
αν θέσουμε στην
όπου
το
παίρνουμε:
όπου
το
και παίρνουμε: 
είναι
.
και
παίρνουμε:
άρα
δηλαδή
.
θέτουμε όπου
το
και χρησιμοποιώντας την
παίρνουμε:
άρα
οπότε
.
ισχύει
ή
.
με
και
τότε θέτοντας στην
όπου
το
και όπου
το
παίρνουμε:
.
είτε με
. Στις δύο αυτές περιπτώσεις λαμβάνουμε τελικά
ή
αντίστοιχα, άτοπο.
ή
οι οποίες εύκολα βρίσκουμε ότι επαληθεύουν την αρχική.
για κάθε 
, για κάθε
είναι λύση.
για τον οποίο
.
όπου
το
και παίρνουμε:
, για κάθε
είναι
(διότι
).
όπου
το
και όπου
το
παίρνουμε:
άρα
.
το
παίρνουμε:
άρα
, για κάθε
.
και
οι οποίες εύκολα βρίσκουμε ότι επαληθεύουν την αρχική.
παίρνουμε
άρα
.
όπου
το
και όπου
το
και παίρνουμε:
οπότε
ή
.
τότε θέτοντας στην αρχική όπου
το
παίρνουμε:
, για κάθε
. Θέτοντας στην τελευταία όπου
το
(καθώς το
διατρέχει όλους τους πραγματικούς αριθμούς, το
διατρέχει επίσης όλους τους πραγματικούς) παίρνουμε
, για κάθε
που είναι δεκτή λύση αφού ικανοποιεί την αρχική συναρτησιακή σχέση.
τότε θέτουμε όπου
το
στην αρχική και παίρνουμε
.
όπου
το
και παίρνουμε:
.
όπου
το
και παίρνουμε:
, για κάθε
.
τη σχέση
παίρνουμε:
οπότε για
έχουμε
για κάθε
και
.
διατρέχει το
, το ίδιο κάνει και το
οπότε θέτοντας όπου
το
παίρνουμε τελικά
για κάθε
και
.
θέσουμε όπου
το
και χρησιμοποιήσουμε τη σχέση
παίρνουμε:
για κάθε
άρα για κάθε
παίρνουμε:
ή
.
όπου
το
και παίρνουμε:
, για κάθε
δηλαδή
οπότε
για κάθε
.
για κάθε
η οποία επαληθεύει την αρχική.
άρα τελικά οι λύσεις είναι
και
.Η συνάρτησηsocrates έγραψε: 4.
Έστω συνάρτηση, επί, τέτοια ώστε
, για κάθε
. Να δειχθεί ότι
.
είναι γνησίως αύξουσα με
και
. Επειδή λοιπόν το πεδίο ορισμού είναι το
και η συνάρτηση
είναι γνησίως αύξουσα άρα πρέπει
και
. Όμως η f είναι
(εύκολο) άρα
και
.
.
είναι επί του
άρα καθώς το
διατρέχει το
, το ίδιο κάνουν και οι τιμές
. Άρα θέτοντας στην αρχική όπου
το
παίρνουμε
.
το
και παίρνουμε
δηλαδή
.
το
και παίρνουμε
δηλαδή
.
ή
διότι η συνάρτηση είναι
.
και
είτε
και
οπότε σε κάθε περίπτωση
.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης