Το νέο σχολείο

[mathxl]

Πιο πολλές λεπτομέρειες στις αλλαγές που έπονται στα επόμενα σχολικά έτη.
Μέσα σε αυτές είναι και η αύξηση του υποχρεωτικού ωραρίου.
Μχμχμχ... μέσα σε αυτήν την δίνη οικονομικών και εθνικών μέτρων που αποφασίζονται για εμένα χωρίς εμένα (για σημαντικά θέματα προβλέπεται δημοψήφισμα) είναι αναγκαία η αύξηση της πίεσης και του άγχους στην δουλειά μου η μείωση των αποδοχών μου και η αήξηση του υποχρεωτικού μου ωραρίου. Άλλωστε όπως και στο θέμα της έκθεσης ο άνθρωπος πρέπει να είναι ανασφαλής και ασταθής με ότι κοινωνικά συνεπάγεται αυτό. (ντροπή τους που ΄΄εδωσαν τέτοιο θέμα). Π΄ρωτα ο μαθητής , ποιος μαμεί τον καθηγητή...
Το έγγραφα έχει πολλά και ενδιαφέροντα...

[gbag]

Αγαπητέ Βασίλη αμα δεν σου αρέσουν αλλάζεις επάγγελμα.
Σύμφωνα με το θέμα της νεοελληνικής γλώσσας ο ανθρωπος αλλάζει δύομε τρία
επαγγέλματα στην επαγγελματική του πορεία.
Οπότε Βασίλη είσαι μέσα στα όρια.

Γιώργος.

[ZITAVITA]

Ε όχι να αλλάξουμε επάγγελμα εμείς επειδή το θέλουν αυτοί...
Η ΟΛΜΕ πάντως μας καλύπτει για


Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ:2103230073 – 3221255
FAX:2103227382
http://www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr
Αθήνα, 30/4/2010
Προσθήκη στην εισήγηση προς τις ΓΣ για το πρόγραμμα δράσης το επόμενο διάστημα

Το συνδικαλιστικό κίνημα θα πάρει όλα τα μέτρα για να ακυρώσει στην πράξη επιπτώσεις του «πολυνομοσχεδίου» για την παιδεία:

1. Αρνούμαστε την εφαρμογή της εγκυκλίου «Αυτοαξιολόγηση της Σχολικής Μονάδας».

2. Δεν παίρνουμε υποχρεωτικές υπερωρίες.

3. Εφαρμόζουμε στην πράξη από Σεπτέμβρη την απόφαση του κλάδου για δημιουργία τμημάτων με ανώτερο αριθμό τους 25 μαθητές, τους 20 στις κατευθύνσεις και στην Τεχνική Εκπαίδευση και τους 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

4. Κανείς εκπαιδευτικός δεν αναλαμβάνει το ρόλο του μέντορα – αξιολογητή για τους νέους συναδέλφους μας.

Για να υλοποιηθούν οι παραπάνω αποφάσεις εξουσιοδοτείται το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να προτείνει σχέδιο αποφάσεων που θα σταλούν σε όλους τους συλλόγους διδασκόντων της χώρας, προκειμένου να αποφασίσουν υπογράφοντας αντίστοιχα πρακτικά.

[mathxl]

Αγαπητέ Βασίλη αμα δεν σου αρέσουν αλλάζεις επάγγελμα.
Σύμφωνα με το θέμα της νεοελληνικής γλώσσας ο ανθρωπος αλλάζει δύομε τρία
επαγγέλματα στην επαγγελματική του πορεία.
Οπότε Βασίλη είσαι μέσα στα όρια.

Γιώργος.

Γιώργο ναι, έτσι είναι σύμφωνα με το νέο "πνεύμα". Αυτό είπαν και στα παιδιά να το χωνέψουν. Το θέμα είναι ότι δεν κοιτούν καθόλου τις κοινωνικές συνέπειες...π.χ. αν πλήτονται γάμοι (δύο, τρία διαζύγια, ισοπεδωμένοι ψυχολογικά άνθρωποι ,τέλεια εργαλεία), παιδιά (ως πότε θα τα μεγαλώνουν η γιαγιά και ο παππούς), αν "σκληραίνει η κοινωνία" και πολλά πολλά άλλα. Εν τέλει δεν καταλαβαίνω πως ο περισσότερο κουρασμένος (νέο υποχρεωτικό ωράριο) καθηγητής με μικρότερερη αμοβή, (περικοπές) και υπό το καθεστώς της μεγαλύτερης πίεσης και άγχους (αξιολόγηση)θαναι καλύτερος καθηγητής για τα παιδιά...το σλόγκαν πρέπει να αλλάξει σε "δεν μας ενδιαφέρει ο μαθητής αρκεί να μην κάνουμε προσλήψεις"

[polysot]

Ε όχι να αλλάξουμε επάγγελμα εμείς επειδή το θέλουν αυτοί...
Η ΟΛΜΕ πάντως μας καλύπτει για


Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ:2103230073 – 3221255
FAX:2103227382
http://www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr
Αθήνα, 30/4/2010
Προσθήκη στην εισήγηση προς τις ΓΣ για το πρόγραμμα δράσης το επόμενο διάστημα

Το συνδικαλιστικό κίνημα θα πάρει όλα τα μέτρα για να ακυρώσει στην πράξη επιπτώσεις του «πολυνομοσχεδίου» για την παιδεία:

1. Αρνούμαστε την εφαρμογή της εγκυκλίου «Αυτοαξιολόγηση της Σχολικής Μονάδας».

2. Δεν παίρνουμε υποχρεωτικές υπερωρίες.

3. Εφαρμόζουμε στην πράξη από Σεπτέμβρη την απόφαση του κλάδου για δημιουργία τμημάτων με ανώτερο αριθμό τους 25 μαθητές, τους 20 στις κατευθύνσεις και στην Τεχνική Εκπαίδευση και τους 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

4. Κανείς εκπαιδευτικός δεν αναλαμβάνει το ρόλο του μέντορα – αξιολογητή για τους νέους συναδέλφους μας.

Για να υλοποιηθούν οι παραπάνω αποφάσεις εξουσιοδοτείται το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να προτείνει σχέδιο αποφάσεων που θα σταλούν σε όλους τους συλλόγους διδασκόντων της χώρας, προκειμένου να αποφασίσουν υπογράφοντας αντίστοιχα πρακτικά.

... την ΟΛΜΕ μου μέσα: αφού μας... πούλησαν ζητάνε και τα ρέστα! Αλλά τέτοιοι είμαστε τέτοιοι μας χρειάζονται. Τα σχολεία έπρεπε να έχουν κλείσει εδώ και μήνες να μην πω χρόνια!!! Εξάλλου και η υπουργός το ίδιο πιστεύει τα κλεισε 30% πιο γρήγορα. Συνοψίζοντας :
ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ
ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ
"ΠΡΩΤΑ" Ο ΜΑΘΗΤΗΣ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΠΟΣΑ ακόμα πρέπει να γίνουν κύριοι της ΟΛΜΕ για να κλείσουν επ αόριστον τα σχολεία ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, γιατί απεργία σημαίνει ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙ!!! Αναγκαστικά ρε παιδιά δε γίνεται αλλιώς!!!

[mathxl]

Σωτήρη πάνω κάτω συμφωνώ για την ΟΛΜΕ. Ναι και στις απεργίες ή κλείσιμο όχι όμως μέσα στις πανελλήνιες (είναι κοινωνικά άδικο). Ας έχουμε την κοινωνία δίπλα μας και όχι εναντίον μας.
Αυτό που νομίζω ότι χρειάζεται είμαι μία εκτενής εκστρατεία ενημέρωσης της κοινωνίας για τα προβλήματα μας και όχι της εκάστοτε κυβέρνησης που μας έχει χεσμένους ( αυτό είναι αξίωμα). Τελευταία μιλώντας με αρκετά άτομα από τον κοινωνικό μου περίγυρο, που ασχολούνται σε ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα, μας θεωρούν τα μιάσματα των δημοσίων υπαλλήλων. Έχουν μαύρα μεσάνυχτα...δυστυχώς ενημερώστε την κοινωνία τώρα

ΥΓ:Το έγγραφο που διάβασα μιλάει για αύξηση υποχρεωτικού ωραρίου και όχι ανάθεση υποχρεωτικής υπερωρίας

[chris_gatos]

Tι;;
Δε θα έχω Μέντορα;
Κι εγω που συνέθεσα το τραγουδάκι, τι θα κάνω τώρα;

Πάμε...

Μεντορά μου, μεντορά μου, μεντορά αα μου, μόνο εσύ με κυβερνά..αας
είσαι εσύ το κάτι άλλο στη δουλειά μου, μες την τάξη μου φυλάααας!

(Παράφραση απο Τ.Μουσαφίρη)

Μου φαίνεται πως είμαι γρουσούζης..Απο τη στιγμή που μπήκα στο δημόσιο, τα πάνω κάτω ήρθανε!

Ας κάνουμε και λίγο χιουμοράκι, δεν κάνει κακό , εε;

[Demetres]

Το συνδικαλιστικό κίνημα θα πάρει όλα τα μέτρα για να ακυρώσει στην πράξη επιπτώσεις του «πολυνομοσχεδίου» για την παιδεία:

1. Αρνούμαστε την εφαρμογή της εγκυκλίου «Αυτοαξιολόγηση της Σχολικής Μονάδας».

4. Κανείς εκπαιδευτικός δεν αναλαμβάνει το ρόλο του μέντορα – αξιολογητή για τους νέους συναδέλφους μας.

Εγώ είμαι στην απέξω αλλά ένα πράγμα με το οποίο συμφωνώ με την φιλοσοφία του νέου νομοσχεδίου είναι ότι πρέπει να γίνεται κάποια αξιολόγηση. Δεν εξετάζω το πως πρέπει να γίνεται η αξιολόγηση, αν αυτά που προτείνει το νομοσχέδιο είναι εφικτά ή όχι και το αν θα υπάρχει σωστή και δίκαιη αξιολόγηση ή όχι. Θεωρώ όμως ατυχές να απορρίπτεται αυτομάτως και χωρίς κάποια αντιπρόταση η αξιολόγηση.

[chris_gatos]

Φίλε Δημήτρη αν όντως είναι αξιολόγηση πέρα απο κομματικά-προσωπικά-τυχαία κριτήρια, τότε συμφωνώ κι εγώ.
Έχεις την τύχη να μη ζείς στην Ελλάδα και ίσως όμως να σου διαφεύγει ο τρόπος που λειτουργούν τα πράγματα.
Όταν λοιπόν γίνει και η Ελλάδα κράτος, τότε ναι στην αξιολόγηση κι όλα τα παρεμφερή.
Η πρώτη μου χρονιά στο δημόσιο μου επιβεβαιώνει πως θα επιπλέει της αξιολογήσεως ο...κυβερνητικότερος και ο έχων πολλά βίσματα.
Αν είναι έτσι λοιπόν, όχι στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

[Demetres]

Χρήστο έστω και αν δεν ζω στην Ελλάδα καταλαβαίνω απόλυτα αυτά που λες. Για αυτό τον λόγο και έγραψα ότι δεν εξετάζω το πως θα λειτουργήσει η αξιολόγηση ή όχι. Και εγώ αν ήμουν νεοδιόριστος τις ίδιες ακριβώς ανησυχίες με εσένα θα είχα.

[spege]

Δημήτρη
η αξιολόγηση να ξεκινήσει από τους πολιτικούς και ας έρθει και σε μας .Μετά θα θέσω το ερώτημα ποιοι θα την κάνουν Ας ξεκινήσει …έχει να πέσει γέλιο , άντε πολύ μας πρήξανε με αυτή την καραμέλα .Με τον ΑΣΕΠ έχω μπει μέσα δεν με έβαλε κανένας φακελάκιας ή κανένας γλυφτοπολιτικάντης , αναγνωρίζεται πουθενά ότι έχω υποστεί κάποια μορφή αξιολόγησης .Δεν λέω να με κάνουν διευθυντή αλλά ένα μόριο έστω για μετάθεση.
Είμαι ευτυχής που είμαι Έλληνας και δυστυχής που ζω στην Ελλάδα (αξίωμα αυτό)
Είχα γράψει πολλά σε αντίστοιχο θέμα «πρώτα ο μαθητής» αλλά το κατεβάσανε οι συντονιστές , δεν τους κατηγορώ , το νέο DVD πάντως έσκασε.Πόσα έχουμε να δούμε !!
Λοιπόν να σοβαρευτούμε , όλα είναι υπό αναθεώρηση από Σεπτέμβριο.Υπομονή
Αγαπητέ gbag
κάποιος πλανητάρχης το έχει πει αυτό περί αλλαγής επαγγελμάτων.
Φίλε polysot
δεν έρχεσαι απέναντι στη κοινωνία , δεν δίνεις τροφή τουλάχιστον στους πληρωμένους κονδηλοφόρους – μικρόφωνα ,αγωνίζεσαι με όλους τους δημοσίους υπαλλήλους ΑΔΕΔΥ για να μην σου πουν κουβέντα και περιμένεις τη κατάλληλη στιγμή.
Σπύρος

[polysot]

Σπύρο έχεις κάποιο δίκιο ως προς αυτό που μου λες, αλλά τόσα χρόνια (και ακόμα) αφήνουμε τους κονδυλοφόρους που αναφέρεις να γράφουν Ό,ΤΙ μλκς θέλουν!
Κανένας δε βγήκε (εννοείται ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ κλπ) να ενημερώσει τον κόσμο τι ακριβώς συμβαίνει με εμάς, αλλά και τι πρόκειται να συμβεί όταν τα σχολεία ιδιωτικοποιηθούν στους δήμους - όπως οι παιδικοί σταθμοί - όταν τα παιδιά τους θα πρέπει να αλλάζουν 1,2, 10, 100 δουλειές κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου, ώστε να είναι πάντα εξαρτώμενοι και χωρίς ποτέ να έχουν δικαιώματα.
Γείτονας εδώ που είμαι στην επαρχία νόμιζε ότι το κράτος μου πληρώνει το ενοίκιο για το σπίτι που νοικιάζω και τη βενζίνη για τα 45 χλμ που κάνω καθημερινά για το σχολείο, αλλά και απόρησε όταν έμαθε ότι για να είμαι όσο σωστός μπορώ στο έργο μου ασχολούμαι τουλάχιστον 3 ώρες κάθε απόγευμα με το σχολείο...
Α, επίσης θεώρησε ευνόητο ότι η σύζυγος είναι δεδομένο ότι θα πάρει απόσπαση για να έρθει να συνυπηρετήσει μαζί μου! Χωρίς να ξέρει βέβαια ότι - λόγω μη ύπαρξης βύσματος- ίσως να είμαστε εμείς οι πρώτοι (πιθανόν και οι μόνοι) που θα πληρώσουμε την "περικοπή" των αποσπάσεων...
Και αυτά είναι μόνο λίγα από όσα εσφαλμένως έχουν στο μυαλό τους οι διάφοροι ανίδεοι - ξερόλες - εγκέφαλοι κατευθυνόμενοι από τα προπαγανδιστικά μέσα του συστήματος...
Αν λοιπόν η σύγκρουση με την κοινωνία υφίσταται και δεν υπάρχει τρόπος να γίνει άμεση ενημέρωση, τουλάχιστον ας γίνει ξεσηκωμός μήπως και μπορέσουμε να πούμε την αλήθεια: χλωμό βέβαια, καθώς η Υπουργός έχει απαγορέψει να μιλάει κανένας άλλος (όταν θέλει να πει διαφορετικά πράγματα) εκτός από αυτήν...

[polysot]

Tι;;
Δε θα έχω Μέντορα;
Κι εγω που συνέθεσα το τραγουδάκι, τι θα κάνω τώρα;

Πάμε...

Μεντορά μου, μεντορά μου, μεντορά αα μου, μόνο εσύ με κυβερνά..αας
είσαι εσύ το κάτι άλλο στη δουλειά μου, μες την τάξη μου φυλάααας!

(Παράφραση απο Τ.Μουσαφίρη)

Μου φαίνεται πως είμαι γρουσούζης..Απο τη στιγμή που μπήκα στο δημόσιο, τα πάνω κάτω ήρθανε!

Ας κάνουμε και λίγο χιουμοράκι, δεν κάνει κακό , εε;

Χρήστο μάλλον κι εγώ το ίδιο γρουσούζης με εσένα είμαι...

[spege]

Σωτήρη
συμφωνώ ότι δεν θα καθίσουμε τα χέρια σταυρωμένα από Σεπτέμβριο τουλάχιστον. Ήμουν από αυτούς που έφαγαν δακρυγόνα με το τσουβάλι στο πρώτο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ , αλλά δεν είδα κανένα κουμάσι από αυτούς που λιβανίζανε τον Αρσένη να κάνει την αξιολόγηση της μεταρρύθμισης , τι έμεινε μετά από 12 περίπου χρόνια .Τώρα έχουμε ανάγκη από μια νέα ,άρα επέτυχε η πρώτη;;
Το σίγουρο είναι το επίπεδο των μαθηματικών είναι χειρότερο .Το μόνο που έμεινε είναι ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ. Αλλά βλέπω να έρχεται κανένας Πέτρος , άλλου κόμματος να συμμαζέψει τα πειράματα της Άννας σύντομα .
Σπύρος

[polysot]

Σωτήρη πάνω κάτω συμφωνώ για την ΟΛΜΕ. Ναι και στις απεργίες ή κλείσιμο όχι όμως μέσα στις πανελλήνιες (είναι κοινωνικά άδικο). Ας έχουμε την κοινωνία δίπλα μας και όχι εναντίον μας.
Αυτό που νομίζω ότι χρειάζεται είμαι μία εκτενής εκστρατεία ενημέρωσης της κοινωνίας για τα προβλήματα μας και όχι της εκάστοτε κυβέρνησης που μας έχει χεσμένους ( αυτό είναι αξίωμα). Τελευταία μιλώντας με αρκετά άτομα από τον κοινωνικό μου περίγυρο, που ασχολούνται σε ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα, μας θεωρούν τα μιάσματα των δημοσίων υπαλλήλων. Έχουν μαύρα μεσάνυχτα...δυστυχώς ενημερώστε την κοινωνία τώρα

ΥΓ:Το έγγραφο που διάβασα μιλάει για αύξηση υποχρεωτικού ωραρίου και όχι ανάθεση υποχρεωτικής υπερωρίας

Και το σημαντικότερο απ' όλα Βασίλη που το ξέχασα - και το ξεχνούν όλοι (και κυρίως η ΟΛΜΕ που το έχει επιτρέψει να συμβεί)- ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ (ΔΗΜΟΣΙΟΙ) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ και αυτό πρέπει να το χωνέψουν όλοι! Διότι αν ήμασταν τότε τα παιδιά μας θα ήταν προϊόντα!
Κακώς, πολύ κακώς, έχουμε επιτρέψει να συμπεριλαμβανόμαστε στους δημοσίους υπαλλήλους! Είμαστε ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ- ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ - ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ ΕΦΗΒΙΚΩΝ ΨΥΧΩΝ - ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ.

[nsmavrogiannis]

Αγαπητοί φίλοι
Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθώ οργισμένες ή "οργισμένες" φωνές επί παντός εκπαιδευτικού επιστητού συμπεριλαμβανομένων και των αλλαγών ή "αλλαγών" (ότι αγαπάτε) του υπουργείου. Είναι πράγματα που εμάς τους μαθηματικούς μας αγγίζουν και επομένως είναι μέσα στα θέματα του mathematica. Η κουβέντα όμως απλώνει πολύ και αρχίζουν να μπαίνουν απόνερα από άλλες όψεις του δημόσιου βίου μας που δεν μας αφορούν (χαρακτηριστικό παράδειγμα το παλαιότερο θέμα "Απουσίες").
Επειδή όμως νοιώθω δυσάρεστα όταν βλέπω να μονοπωλείται και να πλασάρεται μονότονα ή ίδια άποψη περί της μη αξιολόγησης θα ήθελα να σημειώσω τα εξής
1) Ως προς την αξιολόγηση τα πράγματα είναι απλά και δεν χωράνε κορδελάκια.
Α) Η δεν υπάρχει και τα παιδιά μας είναι έρμαιο και μαραζώνουν στα χέρια του κάθε άχρηστου που χωρίς έλεγχο παριστάνει τον εκπαιδευτικό
Β) 'Η υπάρχει και κάνουμε μία προσπάθεια να την εκλογικεύσουμε και να υπερασπίσουμε την αξιοκρατία προστατεύοντας συγχρόνως τα παιδιά.
2) 'Οσες φορές έχω επιχειρήσει να κάνω συζήτηση με τους αρνητές της αξιολόγησης βλέπω ότι από τον λόγο τους απουσιάζει η διάσταση της ευθύνης του εκπαιδευτικού έναντι της κοινωνίας. Οχυρώνονται πίσω από μία παρελθοντολογία περί κομματικής φαυλότητας που αν την πάρεις τοις μετρητοίς σε πάει ως τον...Κωλέτη.
'Ενα άλλο κοινότυπο εντελώς αυτιστικό μετερίζι είναι "το ξέρεις ποιός είμαι εγώ;". Και καλά ότι "και ποιοί είναι αυτοί που θα με αξιολογήσουν ΕΜΕΝΑ;". Σπανιότερα από τους πιο πολιτικοποιημένους ακούς και κάνα ποιηματάκι του τύπου "όχι στην αξιολόγηση χειραγώγηση". Στερεότυπος κοινός τόπος όμως, με το ένα ή άλλο τρόπο είναι η πάρτη μας και όχι τα παιδιά. ΟΚ εργαζόμενοι είμαστε, δικαιώματα έχουμε αλλά τα παιδιά είναι ότι καλλίτερο έχει η κοινωνία η οποία ας μην το ξεχνάμε ποτέ είναι ο εργοδότης μας. 'Ενας σημαντικότατο μέρος των εκπαιδευτικών, ανάμεσα τους πλείστοι αξιολογότατοι συνάδελφοι, επειδή έχει βαρεθεί να συνυπάρχει με το κάθε εκπαιδευτικό κατακάθι προσβλέπει στην αξιολόγηση. Πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου οι αρνητές της αξιολόγησης και δη οι "θεωρητικοί" να παραμερισθούν ηττώμενοι ως ένας ακόμη αναχρονισμός. Ελπίζω μάλιστα η νέα φτώχεια που έρχεται να εξαναγκάσει πολλούς γονείς να είναι πιο απαιτητικοί από το σχολείο του παιδιού τους.
Η έσχατη γραμμή άμυνας που προβάλουν οι αρνητές της αξιολόγησης είναι εκείνη των κριτηρίων. Λένε. "Εντάξει να υπάρχει αξιολόγηση αλλά ποιος θα την κάνει και με ποια κριτήρια;"
Υπάρχουν πολλές εμπεριστατωμένες απαντήσεις που μπορούν να δοθούν. Αρκεί κάποιος λ.χ. να δει πως δουλεύουν άλλες χώρες. Ωστόσο προτιμώ την απλούστερη απάντηση "Με τα κριτήρια που εσύ πιάνεις κάποιους συγκεκριμένους καθηγητές και τους ζητάς να πάρουν το τμήμα του παιδιού σου". Αν ένας στοιχειωδώς μορφωμένος άνθρωπος κάτσει με χαρτί και μολύβι και καταγράψει το προφίλ του εκπαιδευτικού που θέλει για το παιδί του να τα κριτήρια! Από κει και πέρα είναι απομένει η εκπαιδευτική κοινότητα να έχει βούληση την σοφία να τα προωθήσει να τα εκλογικεύσει. Αποφεύγω σκόπιμα να αναφερθώ στους προβεβλημένους χαλέδες του συνδικαλισμού. Δεν τους εμπιστεύομαι τους θεωρώ ανυπόληπτα άτομα και αφερέγγυους συνομιλητές.
3) Στις συζητήσεις για την αξιολόγηση συχνά τίθεται το επιχείρημα: "Μα εγώ αξιολογήθηκα στο Πανεπιστήμιο" ή "Μα εγώ έδωσα ΑΣΕΠ". Ε και; Το να είναι κανείς επαρκής εκπαιδευτικός είναι μια συνεχής προσπάθεια. Αν κάποιος τα φτύσει πρέπει και η εκπαίδευση να τον φτύσει. Ας βγάλει το ψωμί του μετατασσόμενος κάπου αλλού στον δημόσιο τομέα. Το δασκαλίκι είναι απαιτητική δουλειά. Βέβαια οι εκπαιδευτικοί δεν είναι μόνο διδασκαλία. Είναι και άνθρωποι με προβλήματα, πολλοί δουλεύουν μακριά από τα σπίτια τους υπό πολύ αντίξοες συνθήκες και παίρνοντας πενταροδεκάρες. Σωστό αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Η δουλειά πρέπει να είναι δουλειά και η αμοιβή αμοιβή. Τώρα αν η αξιολόγηση προκαλεί σε κάποιους άγχος είναι όλως δευτερεύον. Ρώτησαν πως νοιώθουν οι μανάδες και οι πατεράδες των παιδιών μας που δουλεύουν "όξω" σε δουλειές επισφαλείς και ενώ σκίζονται για το παιδί τους σκίζεται και η καρδιά τους όταν στο βραδινό φαγητό ρωτούν "πως πήγε το σχολείο σήμερα" και εισπράττουν μια εικόνα ματαιότητας που για την δημιουργία της εν πολλοίς είναι υπεύθυνο και το ισνάφι μας;

Τελειώνοντας θα ήθελα να σημειώσω δύο πράγματα
α) Μιλάω όντας επί 30 χρόνια εντός των τειχών έχοντας διδάξει σε διαφόρων ειδών ακροατήρια. Και μιλάω από την οπτική γωνία του δασκάλου μιας και δεν επεδίωξα ποτέ αναλαμβάνοντας κάποιο άλλο πόστο να απομακρυνθώ από τον πίνακα.
β) Πάει καιρός που γυρίζει στο μυαλό μου το ερώτημα του Αχιλλέα (viewtopic.php?f=26&p=37587#p37587)

Το ερώτημα, όμως, που τίθεται είναι το εξής:
Μπορούμε να κάνουμε κάτι;

ή της Μελίνας (viewtopic.php?f=26&p=37975#p37975)

εμείς όμως δε πρέπει κάπως να αντιδράσουμε;

Το πρόβλημα είναι ότι ο κυρίαρχος λόγος στις (υπάρχουσες) συλλογικότητες είναι μονομερώς προσανατολισμένος και τα χαρτιά είναι λίγο πολύ σημαδεμένα. Η πρόσβαση στα Μέσα Ενημέρωσης δυσχερής. Πάντως το ολιγότερο που μπορούμε μα κάνουμε είναι να μην περνάμε στο ντούκου κάθε υπεράσπιση της αναξιοκρατίας.
Μαυρογιάννης

[S.E.Louridas]

Πολιτική ή ουσία;
Φίλε Βασίλη
Επιτρεψέ μου να πω ότι με εντυπωσίασαν τρία πράγματα :
Το πρώτο είναι η ευθεία άποψη κυβερνητικού βουλευτή ( Εκπομπή ζούγκλα του Μ. Τριανταφυλλόπουλου 13 -5-10) ότι το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο δεν είναι Καλό και αυτό με βάση διεθνή κέντρα αξιολόγησης !!!! Και καλά κάνει όποιος έχει την δυνατότητα να κοιτάει άλλες λύσεις .....
Ελπίζω να μην ισχύει η άποψη αυτή γενικά για την δημόσια εκπαίδευση.
Το δεύτερο είναι η μη αντίδραση των παραγόντων των Δημόσιων Πανεπιστημίων και κύρια των Πανεπιστημιακών Δασκάλων. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει πρόβλημα όταν οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τους Επιστήμονες. Είναι επικίνδυνα αυτά τα πράγματα.
Το τρίτο είναι ότι τα επιστημονικά σωματεία που οι διοικήσεις τους είναι εκλεγμένες από την αντίστοιχη βάση τους δεν έχουν κάνει ακόμη αισθητό τον ρόλο τους με τοποθετήσεις πάνω στις νέες αντιλήψεις που πιθανόν αργά και σταθερά να βάζουν στην πάντα τους Διδάσκοντες και που τους περιμένουν στην γωνία για να τους επιρρίπτουν ευθύνες καθιστώντας τους έτσι ευάλωτους.
Το ευθύ ερώτημα : Τελικά ήμαστε, οι περήφανοι Έλληνες τόσο άχρηστοι παντού όπως θέλουν να μας πείσουν;
Όταν, λοιπόν οι πολιτικοί μας λένε ότι οι Έλληνες θα πετύχουν επειδή τάχαμου έχουν δυνατότητες εννοούν ότι αυτό θα γίνει μετά το μαστίγωμα ή το αυτομαστίγωμα για τα κακά που έχουν κάνει αυτοί οι Έλληνες;
Η άποψη :Οι σωστές αλλαγές γίνονται αργά και σταθερά όχι βίαια.
Η σύσταση: Να διαβάσουν οι υπεύθυνοι ‘σοφοί’ το Λάθος του Α. Σαμαράκη


Σωτήρης

[Σταύρος Σταυρόπουλος]

Αγαπητέ συνάδελφε Νίκο Μαυρογιάννη

Για άλλη μια φορά το κείμενό σου είναι εκπληκτικό.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.

[gmouzou]

Επιτέλους μια αλλη άποψη.
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου συνάδελφε Μαυρογιάννη. Βαρέθηκα τόσα χρόνια να ακουω
τα ίδια και τα ίδια μες στα σχολεία.

[Μπάμπης Στεργίου]

.........................Κακώς, πολύ κακώς, έχουμε επιτρέψει να συμπεριλαμβανόμαστε στους δημοσίους υπαλλήλους! Είμαστε ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ- ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ - ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ ΕΦΗΒΙΚΩΝ ΨΥΧΩΝ - ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ.

Καλησπέρα !

Ως ....''παλιός'' είπα να μην παρέμβω μια και το θέμα το έχετε ξετυλίξει σωστά. Αλλά αυτή η διατύπωση του Σωτήρη με άγγιξε , διότι αυτό είναι που φωνάζω χρόνια μέσα στον κλάδο και δυστυχώς ακόμα και στο σύλλογό μου που έχω την ευκαιρία να το επαναλαμβάνω, λίγοι το καταλαβαίνουν !

Ο κλάδος έχει από μόνος του χάσει την αίγλη και την επιρροή στις μάζες , διότι παρασύρθηκε από την ψευδοευδαιμονία και τις συνδικαλιστικές σαχλαμάρες των δεκαετιών 1980 - 1990 ! Έχασε την επαφή με τους φυσικούς του συμμάχους που είναι οι γονείς και οι μαθητές , όλη την κοινωνία δηλαδή, μια και όλοι περνάνε από τη αυτή φάση.

Δεν θα αναλύσω την πορεία αυτής της αρνητικής εξέλιξης, αν και περιγράφεται με λίγα σχετικά λόγια. Θα έρθω στο σήμερα, μια και το χθες , μάλλον ελάχιστοι το αντιλαμβάνονται.Για να μπορέσει να γίνει κάτι ουσιαστικό από δω και πέρα , χρειάζονται και τα εξής :

α) Μια βαθειά προσέγιση και συμφιλίωση μεταξύ των δύο κλάδων της στοιχειώδους εκπαίδευσης : Δημοτικής και Μέσης . Η σημερινή αντιπαλότητα είναι καταστροφική και την έχουν εκμεταλλευτεί άριστα μέχρι τώρα οι εξουσιάζοντες τη χώρα(που δεν είναι δυστυχώς μόνο ή κυρίως οι πολιτικοί !). Οποιαδήποτε στο μέλλον μεμονωμένη κινητοποίηση από τον ένα μόνο κλάδο θα έχει απέναντί του, εχθρικά - ή στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορο - τον άλλο και απολύτως τίποτα το θετικό δεν θα προκύψει.

β) Οι δύο κλάδοι, Δημοτικής και Μέσης εκπαίδευσης , και οι συνδικαλιστικοί τους φορείς , με εντολή των μελών τους , πρέπει να σχεδιάσουν και να ενεργοποιήσουν μια σύγχρονη ιστοσελίδα για την ανάλυση όλων των εκπαιδευτικών ζητημάτων και τη δημιουργία εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών τους. Στο χώρο αυτό θα γίνονται οι σφυγγομετρήσεις και οι ψηφορίες, με ηλεκτρονικό τρόπο , για κάθε αγωνιστικό σχεδιασμό των κλάδων. Ο κάθε συνάδελφος θα έχει υποχρεωτικά τον προσωπικό του κωδικό και αφού θα έχει καταχωρίσει τα στοιχεία του, θα μπορεί να ψηφίζει , αν του ζητηθεί , για τη συμμετοχή του ή όχι σε μια επικείμενη απεργία ή σε κάποια άλλη κινητοποίηση (φτάνει πια στις ανόητες απεργίες παλαιολιθικού χαρακτήρα !). Με αυτόν τον τρόπο καμία κινητοποίηση δεν θα γίνεται, αν δεν υπάρχει συμετοχή τουλάχιστον 70% όλων των εκπαιδευτικών της χώρας. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει οι ίδιοι να καταλάβουν ότι το μέλλον τους είναι δική τους υπόθεση. Αν συνεχίσουν να αδιαφορούν, τότε ας πάρουν αυτό που τους αξίζει. Δεν θα μπορούν όμως ,ούτε θα δικαιούνται ,να εξυβρίζουν τους άλλους, όπως γίνεται τώρα ,καλυπτόμενοι πίσω από την αδράνεια ή την έλλειψη ανάληψης ευθύνης.

γ) Ο εκπαιδευτικός κλάδος οφείλει να οργανώσει μια τεράστια εκστρατία και να διδάξει στους Νεοέλληνες την έννοια της Παιδείας, διότι την έχουν τελείως ξεχάσει ή διαστρέψει. Σε αυτή την επιχείρηση πρέπει και οφείλουν να είναι παρόντες οι Πανεπιστημικοί δάσκαλοι, οι διανοούμενοι και η υγιής μερίδα των ανθρώπων της τέχνης. Πρωταγωνιστές βέβαια στην προσπάθεια αυτή θα είναι οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί που στα σχολιά τους και σε κάθε ευκαιρία θα φροντίζουν να αναδεικνύουν στους μαθητές και στην ευρύτερη κοινωνία που κινούνται την διαχρονική και μοναδική αξία της παιδείας και όλα αυτά που έχουμε στο μυαλό μας. Οι σημερινοί Έλληνες θεωρούν εχθρούς τους δασκάλους των παιδιών τους και αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτόν τον παραλογισμό, τότε κάθε άλλος παραλογισμός θα είναι απλό πταίσμα , που θα παραγράφεται την επόμενη μέρα !

δ) Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να συμμετάσχουν δυναμικά και πρωταγωνιστικά σε κάθε προσπάθεια για τη δημιουργία του νέου σχολείου, που έπρεπε από χρόνια να έχει ξεκινήσει , όχι από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, οι οποίες πιθανόν να έχουν ξεχάσει τι είναι σχολείο , αλλά από τους χιλιάδες μάχιμους δασκάλους που δίνουν την ψυχή τους στη σχολική τάξη .Ο τρόπος γραφής των βιβλίων, ο οργάνωση των μαθημάτων , οι σχολικές δραστηρότητες , οι μορφές διδασκαλίας , η προβολή του εκπαιδευτικού έργου και των αγαθών της παιδείας, είναι υπόθεση των εκπαιδευτικών και όχι των συνδικαλιστών(πιστεύω στο συνδικαλισμό, αλλά όχι σε αυτόν που έχουμε σήμερα).Μόνο έτσι ο εκπαιδευτικός δεν θα είναι δημόσιος υπάλληλος με τρεις μήνες διακοπές(όπως τον βλέπουν όλοι Έλληνες) και θα γίνει μια σημαντική προσωπικότητα στο περιβάλλον που ζει για να χαίρει εκτίμησης και σεβασμού.Για την επίτευξη αυτού του σκοπού πιθανόν να ειναι απαραίτητη και η δημιουργία ενός νέου Εκπαιδευτικού Τηλεοπτικού - Ραδιοφωνικού σταθμού, σε συνεργασία με άλλους φορείς όπως τα Πανεπιστήμια και τα Ερευνητικά Ινστιτούτα( θα ήθελα και τη ΓΕΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ, αν και η μέχρι τώρα πρακτική τους δεν πείθει αν μπορεί να επιτελέσουν ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα).

ε) Οι εκπαιδευτικοί, μέσα από συζήτηση και ζύμωση , πρέπει να βρουν οι ίδιοι τον τρόπο και τις μεθόδους αξιολόγησης , της τόσο απαραίτητης , τόσο των ίδιων όσο και ολόκληρου του εκπαιδευτικού έργου και να τον επιβάλλουν στην πολιτεία. Μαζί όμως με την αξιολόγηση πρέπει να καταστήσουν σαφές στην κοινωνία ότι χρειάζεται και η οικονομική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού αλλά και η διαρκής, ουσιαστική και πλήρης επιμόρφωση. Το ένα από τα τρία αυτά στοιχεία - η Επιμόρφωση , η Αξιολόγηση και η Οικονομική αναβάθμιση - αν λείπει,όλο το εγχείρημα είναι καταδικασμένο στην αποτυχία.

Συνάδελφοι , η λύση υπάρχει και δεν είναι δύσκολη. Θέλει όμως ομοψυχία, έμπνευση , διάλογο και ευφυία. Είμαι σίγουρος ότι ο κλάδος των εκπαιδευτικών, ειδικά αν ενώσει τη φωνή του με την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση , έχει όλα αυτά τα στοιχεία και όχι μόνο μπορεί να βγει από την κρίση , αλλά και να βρει το σωστό βηματισμό που αποκαθιστά τη χαμένη του τιμή στα μάτια κάθε πολίτη.Μεμονωμένες και αποσματικές ενέργειες δεν θα αποφέρουν κανέναν καρπό. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Ούτε πια οι άσκοπες αναλύσεις για το χθες θα προσθέσουν κάτι δημιουργικό. Λύση είναι μόνο να πάρουμε οι ίδιοι δυναμικά τα ηνία, να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και να συμμαχήσουμε με όλες τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας. Ποτέ να μην πιστέψετε ότι δεν υπάρχουν υγιείς δυνάμεις στη χώρα αυτή, έστω και αν δεν τις βλέπετε πουθενά. Ίσως ένα χτύπημα του κουδουνιού που θα σημάνει συναγερμό και προσκλητήριο για μία άλλη παιδεία , να τις αφυπνήσει και να τις συνεφέρει από το λήθαργο. Αλλά πρώτοι πρέπει να ξεκινήσουμε εμείς και δείξουμε στους υπόλοιπους το δρόμο.Όσο εμείς μένουμε αμίλητοι, σιωπηλοί ή ακίνητοι , κανένας δεν θα νοιαστεί ούτε για μας ούτε για την Παιδεία.

Μπάμπης

(Βλέπω με χαρά ότι την ώρα που έγραφα μπήκε στην κουβέντα και ο Νίκος Μαυρογιάννης , του οποίου τις θέσεις για την αξιολόγηση αλλά και για άλλα μείζονα θέματα εκπαίδευσης γνωρίζω και ασπάζομαι.)