.Έχω έναν αρκετά ανορθόδοξο τρόπο, δεν ξέρω αν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει κάποιου θεωρήματος, ο οποίος όμως δίνει το σωστό αποτέλεσμα (
)
)Συντονιστές: grigkost, Κοτρώνης Αναστάσιος
![\displaystyle{ \lim_{\frac{n \to +\infty}{m \to +\infty}} \left [ \sum_{l=1}^{m} \frac{1}{n} \sum_{k=n(l-1)+1}^{nl} \frac{1}{1+(\frac{k}{n})^2} \right ] =\lim_{m \to +\infty} \left [ \sum_{l=1}^{m} \lim_{n \to +\infty} \left [ \frac{1}{n} \sum_{k=n(l-1)+1}^{nl} \frac{1}{1+(\frac{k}{n})^2} \right ] \right ] = \lim_{m \to +\infty} \sum_{l=1}^{m} \int_{l-1}^{l}\frac{1}{1+x^2}dx = \lim_{m \to +\infty} \int_{0}^{m} \frac{1}{1+x^2}dx } \displaystyle{ \lim_{\frac{n \to +\infty}{m \to +\infty}} \left [ \sum_{l=1}^{m} \frac{1}{n} \sum_{k=n(l-1)+1}^{nl} \frac{1}{1+(\frac{k}{n})^2} \right ] =\lim_{m \to +\infty} \left [ \sum_{l=1}^{m} \lim_{n \to +\infty} \left [ \frac{1}{n} \sum_{k=n(l-1)+1}^{nl} \frac{1}{1+(\frac{k}{n})^2} \right ] \right ] = \lim_{m \to +\infty} \sum_{l=1}^{m} \int_{l-1}^{l}\frac{1}{1+x^2}dx = \lim_{m \to +\infty} \int_{0}^{m} \frac{1}{1+x^2}dx }](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/70b171b138ee42f9a7d9ad2138ae36cc.png)
.MoV (αλήθεια ποιο είναι το όνομά σου;), η λύση μου είναι σχεδόν ίδια με τη δική σου.MoV έγραψε:Με επιφύλαξη κάνω μια προσπάθεια να το υπολογίσω με αρθροίσματα Riemann .
.
, συνάρτηση μόνο του
δηλαδή. Παρ' όλο που απλοποιεί την κατάσταση, δεν ξέρω αν νομιμοποιούμαστε να το κάνουμε αυτό.

.
με
.
με
.
είναι
και
, τότε
.Όχι δεν ισχύει. (Φαντάζομαι οι αριθμοί στον εκθέτη είναι «δείκτες» και όχι δυνάμεις.) Για παράδειγμα μπορώ να ορίσωΚοτρώνης Αναστάσιος έγραψε: Το τελευταίο βήμα είναι κάπως διαισθητικό. Φαίνεται να χρησιμοποιείται κάποιο "θεώρημα" του τύπου:
Έστω ακολουθίες![]()
με
.
Ορίζουμεμε
.
Ανείναι
και
, τότε
.
Γνωρίζει κανείς αν ισχύει κάποιο τέτοιο θεώρημα; Αν όχι, μπορεί να αποφευγθεί αυτό με κάποια κατάλληλη δικαιολόγηση της προσέγγισης του MoV;
αν
και
. Τότε όλα τα
ισούνται με 0 άρα αν
δεν ισχύει η ισότητα.
(Το αρχικό ολοκλήρωμα «σπάει» διότι τα δύο ολοκληρώματα συγκλίνουν .. αποδεινύεται εύκολα)
αποδεικνύεται .. όχι εύκολα .. με μιγαδικό ολοκλήρωμα στην συνάρτηση 



Κοτρώνης Αναστάσιος έγραψε:
Το τελευταίο βήμα είναι κάπως διαισθητικό. Φαίνεται να χρησιμοποιείται κάποιο "θεώρημα" ...
για
,
ισχύει
για κάθε
με την
να
για
.
και
.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης