Αν G πολυώνυμο τέτοιο ώστε το
έχει μόνο άρτιους όρους, τότε το G είτε έχει μόνο άρτιους όρους είτε έχει μόνο περιττούς (και τα δύο είναι πιθανά). Μία λύση συζητήθηκε αλλού. Επειδή το θέμα είναι ενδιαφέρον, βάζω δύο λύσεις (η μία είναι αυτή που συζητήθηκε). Προσκαλώ τους συναδέλφους για άλλες ακόμα λύσεις επειδή οι λύσεις που βάζω χρησιμοποιούν κάτι που έχει μεν διατυπωθεί στο σχολικό βιβλίο, αλλά είναι χωρίς απόδειξη.
1) Εξ υποθέσεως για κάποιο πολυώνυμο P είναι
, για κάθε x. Άρα
.Άρα κάποιο από τα πολυώνυμα
μηδενίζεται για άπειρες τιμές του x. Συνεπώς είναι εκ ταυτότητος μηδέν. Έτσι, είτε
για κάθε x, είτε
για κάθε x, και λοιπά. 2) Μαζεύουμε μαζί όλους τους άρτιους όρους του G και, χωριστά, όλους τους περιττούς.
Είναι λοιπόν
όπου τα p, q έχουν (και τα δύο) μόνο άρτιους όρους.Άρα
= μόνο άρτιοι όροι. Όμως τα
έχουν μόνο άρτιους όρους, οπότε p(x)q(x)x = 0 (αλλιώς θα είχαμε και περιττούς όρους). Αλλά τότε είτε p, είτε q μηδενίζεται για άπειρο πλήθος από x, οπότε είναι εκ ταυτότητος μηδέν. Στην πρώτη περίπτωση
G(x) = q(x)x = μόνο περιττοί όροι, και στην δεύτερη G(x) = p(x) = μόνο άρτιοι.
Φιλικά,
Μιχάλης.



έτσι ώστε

δηλαδή το G(x) έχει σαν όρο τον 
κλπ)
που είναι άτοπο.
,
που δεν μπορεί να έχει αντίθετο αφού όλα τα τετράγωνα (του αναπτύγματος) έχουν άρτιο βαθμό και αν υπάρχει άλλο διπλάσιο γινόμενο περιττής τάξης θα έχει βαθμό μικρότερο του προηγούμενου.