απορια στα ακροτατα

Συντονιστής: KAKABASBASILEIOS

chr
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 25, 2010 6:40 pm

απορια στα ακροτατα

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από chr » Τρί Δεκ 21, 2010 2:38 am

Η f συνεχής στο [α,β] και η παράγωγός της στο α είναι θετική και αρνητική στο β

Μπορούμε να δείξουμε ότι η f δεν έχει ακρότατα στα άκρα;


Άβαταρ μέλους
grigkost
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 3136
Εγγραφή: Πέμ Δεκ 18, 2008 12:54 pm
Τοποθεσία: Ιωάννινα
Επικοινωνία:

Re: απορια στα ακροτατα

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από grigkost » Τρί Δεκ 21, 2010 5:01 am

chr έγραψε:Η f συνεχής στο [α,β] και η παράγωγός της στο α είναι θετική και αρνητική στο β

Μπορούμε να δείξουμε ότι η f δεν έχει ακρότατα στα άκρα;
Η ερώτηση είναι κάπως ασαφής. Έτσι η συνάρτηση g(x)=1-x^2 με πεδίο ορισμού το [{-1,1}] είναι συνεχής στο [{-1,1}] με θετική παράγωγο στο -1, αρνητική παράγωγο στο 1 και παρουσιάζει ακρότατα στα -1 και 1.
Με την υπόθεση ότι η δοθείσα f ορίζεται και πέραν τού [{\alpha,\beta}], η παραγωγισιμότητα στα άκρα \alpha και \beta, σημαίνει και συνέχεια σε αυτά τα σημεία.
Επομένως, μήπως η ερώτηση αφορά συνάρτηση που ορίζεται και κάτω από το \alpha και πάνω από το \beta ;


{\color{dred}\Gamma\!\rho\,{\rm{H}}\gamma\varnothing\varrho{\mathscr{H}}\varsigma \ {\mathbb{K}}\,\Omega\sum{\rm{t}}{\mathscr{A}}\,{\mathbb{K}}\!\odot\varsigma
chr
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 25, 2010 6:40 pm

Re: απορια στα ακροτατα

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από chr » Τρί Δεκ 21, 2010 5:59 am

Αναφερομαι στο τελευταιο βημα της αποδειξης του θεωρηματος του Darboux

οπου η συναρτηση g(x)=f(x)-tx ειναι συνεχης στο [α,β] παραγωγισιμη στο (α,β) με

g'(a)>0 και g'(b)<0 και αρα απορριπτει ως θεση μεγιστου ή ελαχιστου τα ακρα.

Η ερωτηση μου ειναι μπορουμε καπως να το αποδειξουμε ή απλως το δεχομαστε διαισθητικα?


Άβαταρ μέλους
grigkost
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 3136
Εγγραφή: Πέμ Δεκ 18, 2008 12:54 pm
Τοποθεσία: Ιωάννινα
Επικοινωνία:

Re: απορια στα ακροτατα

#4

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από grigkost » Τρί Δεκ 21, 2010 7:49 am

chr έγραψε:Αναφερομαι στο τελευταιο βημα της αποδειξης του θεωρηματος του Darboux
οπου η συναρτηση g(x)=f(x)-tx ειναι συνεχης στο [α,β] παραγωγισιμη στο (α,β) με
g'(a)>0 και g'(b)<0 και αρα απορριπτει ως θεση μεγιστου ή ελαχιστου τα ακρα.
Η ερωτηση μου ειναι μπορουμε καπως να το αποδειξουμε ή απλως το δεχομαστε διαισθητικα?
και βέβαια μπορεί να αποδειχθεί. Μάλιστα, επειδή δεν θυμάμαι να έχει δοθεί στο mathematica η απόδειξη τού θεωρήματος Darboux, δίνεται, με την εκφώνηση, παρακάτω:

Θεώρημα Darboux: Έστω συνάρτηση f:\mathbb{R}\rightarrow\mathbb{R} , παραγωγίσιμη σ' ένα διάστημα \left[{\alpha,\beta}\right].
Τότε γιά κάθε \gamma μεταξύ{\dagger} τών f^{\prime}({\alpha}) καί f^{\prime}({\beta}), υπάρχει x_0\in\left({\alpha,\beta}\right), τέτοιο ώστε f^{\prime}({x_0})=\gamma.

Απόδειξη: Άν f^{\prime}({\alpha})=f^{\prime}({\beta}), τότε προφανώς ισχύει το Θεώρημα.
Έστω ότι f^{\prime}({\alpha})\neq{f}^{\prime}({\beta}), και μάλιστα χωρίς βλάβη, ότι f^{\prime}({\alpha})<\gamma<{f}^{\prime}({\beta}).
Η συνάρτηση h(x)=f(x) - \gamma\,x είναι παραγωγίσιμη στο διάστημα [{\alpha,\beta}] με h^{\prime}(x)=f^{\prime}(x)-\gamma.
Μάλιστα ισχύει h^{\prime}({\alpha})<0<{h}^{\prime}({\beta}).
Επομένως υπάρχει ένα αρκετά μικρό \delta>0, τέτοιο ώστε

\dfrac{{h({\alpha +\delta})-h(\alpha )}} 
{\delta } < 0\quad\Rightarrow\quad{h}({\alpha +\delta})<h(\alpha ) και

\dfrac{{h(\beta ) - h(\beta  - \delta )}} 
{\delta } > 0\quad\Rightarrow\quad h(\beta )>h(\beta  - \delta ).

Από το Θεώρημα Μεγίστης και Ελαχίστης Τιμής γιά την συνεχή συνάρτηση h στο διάστημα [{\alpha,\beta}], προκύπτει ότι υπάρχει x_0\in (\alpha ,\beta ), ( λόγω των παραπάνω ανισώσεων η h δεν μπορεί να έχει την ελάχιστη τιμή της στα \alpha και \beta ), τέτοιο ώστε γιά κάθε x\in[{\alpha,\beta}], να ισχύει h(x_0 ) \leq h(x).
Όμως τότε η συνάρτηση h παρουσιάζει τοπικό ελάχιστο στο σημείο x_0, ενώ είναι και παραγωγίσιμη σ' αυτό.
Από το Θεώρημα \rm{Fermat}, προκύπτει ότι h^{\prime}(x_0 )=0\quad\Rightarrow\quad{f}^{\prime}(x_0 )=\gamma\,.\quad\square


(\dagger) μή συμπεριλαμβανομένων των f^{\prime}({\alpha}) και f^{\prime}({\beta})


{\color{dred}\Gamma\!\rho\,{\rm{H}}\gamma\varnothing\varrho{\mathscr{H}}\varsigma \ {\mathbb{K}}\,\Omega\sum{\rm{t}}{\mathscr{A}}\,{\mathbb{K}}\!\odot\varsigma
k-ser
Δημοσιεύσεις: 870
Εγγραφή: Σάβ Δεκ 20, 2008 10:22 am
Τοποθεσία: Μουζάκι Καρδίτσας
Επικοινωνία:

Re: απορια στα ακροτατα

#5

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από k-ser » Κυρ Ιαν 16, 2011 8:39 pm

grigkost έγραψε:
Θεώρημα Darboux: Έστω συνάρτηση f:\mathbb{R}\rightarrow\mathbb{R} , παραγωγίσιμη σ' ένα διάστημα \left[{\alpha,\beta}\right].
Τότε γιά κάθε \gamma μεταξύ{\dagger} τών f^{\prime}({\alpha}) καί f^{\prime}({\beta}), υπάρχει x_0\in\left({\alpha,\beta}\right), τέτοιο ώστε f^{\prime}({x_0})=\gamma.

Απόδειξη: Άν f^{\prime}({\alpha})=f^{\prime}({\beta}), τότε προφανώς ισχύει το Θεώρημα.
Έστω ότι f^{\prime}({\alpha})\neq{f}^{\prime}({\beta}), και μάλιστα χωρίς βλάβη, ότι f^{\prime}({\alpha})<\gamma<{f}^{\prime}({\beta}).
Η συνάρτηση h(x)=f(x) - \gamma\,x είναι παραγωγίσιμη στο διάστημα [{\alpha,\beta}] με h^{\prime}(x)=f^{\prime}(x)-\gamma.
Μάλιστα ισχύει h^{\prime}({\alpha})<0<{h}^{\prime}({\beta}).
Επομένως υπάρχει ένα αρκετά μικρό \delta>0, τέτοιο ώστε

\dfrac{{h({\alpha +\delta})-h(\alpha )}} 
{\delta } < 0\quad\Rightarrow\quad{h}({\alpha +\delta})<h(\alpha ) και

\dfrac{{h(\beta ) - h(\beta  - \delta )}} 
{\delta } > 0\quad\Rightarrow\quad h(\beta )>h(\beta  - \delta ).

Από το Θεώρημα Μεγίστης και Ελαχίστης Τιμής γιά την συνεχή συνάρτηση h στο διάστημα [{\alpha,\beta}], προκύπτει ότι υπάρχει x_0\in (\alpha ,\beta ), ( λόγω των παραπάνω ανισώσεων η h δεν μπορεί να έχει την ελάχιστη τιμή της στα \alpha και \beta ), τέτοιο ώστε γιά κάθε x\in[{\alpha,\beta}], να ισχύει h(x_0 ) \leq h(x).
Όμως τότε η συνάρτηση h παρουσιάζει τοπικό ελάχιστο στο σημείο x_0, ενώ είναι και παραγωγίσιμη σ' αυτό.
Από το Θεώρημα \rm{Fermat}, προκύπτει ότι h^{\prime}(x_0 )=0\quad\Rightarrow\quad{f}^{\prime}(x_0 )=\gamma\,.\quad\square


(\dagger) μή συμπεριλαμβανομένων των f^{\prime}({\alpha}) και f^{\prime}({\beta})
Να δώσω μια διαφορετική απόδειξη του θεωρήματος.
Η απόδειξη είναι δικής μου έμπνευσης - δεν την έχω δει γραμμένη κάπου. Αν διαπιστώσετε κάποιο λάθος, ενημερώστε με για να το διορθώσω ή... να αποσύρω την απόδειξη.

Λήμμα1.
Αν για την ορισμένη στο διάστημα \displaystyle \Delta παραγωγίσιμη συνάρτηση \displaystyle f ισχύει: \displaystyle f^{\prime}(x)\ne 0, \ \ \forall x εσωτερικό του \displaystyle  \Delta τότε η συνάρτηση \displaystyle f είναι \displaystyle 1-1
(Η απόδειξη είναι εύκολη με την βοήθεια του ορισμού της 1-1 και του θεωρήματος μέσης τιμής).

Λήμμα 2.
Αν η ορισμένη στο διάστημα \displaystyle \Delta συνάρτηση \displaystyle f είναι συνεχής και \displaystyle 1-1 τότε θα είναι γνησίως μονότονη.
Απόδειξη (Αν και γνωστό το θεώρημα, δίνω την απόδειξη).
Αν η συνάρτηση δεν είναι γνησίως μονότονη τότε, και λόγω του \displaystyle 1-1 θα υπάρχουν \displaystyle a,b,c \ \ \in \Delta ώστε \displaystyle a<b<c και το \displaystyle f(a) θα είναι μεταξύ των \displaystyle f(b),f(c) ή το \displaystyle f(c) θα είναι μεταξύ των \displaystyle f(a),f(b).
Σε κάθε περίπτωση, αφού η συνάρτηση είναι συνεχής, από θεώρημα ενδιαμεσων τιμών (Bolzano) θα υπάρχει \displaystyle x_0 \in (b,c) ή \displaystyle x_0 \in (a,b) τέτοιο ώστε: \displaystyle f(x_0)=f(a) ή \displaystyle f(x_0)=f(c) αντίστοιχα. Αυτό, όμως είναι άτοπο αφού η συνάρτηση είναι \displaystyle 1-1

Απόδειξη ( του θεωρήματος Darboux)

Άν f^{\prime}({\alpha})=f^{\prime}({\beta}), τότε προφανώς ισχύει το Θεώρημα.
Έστω ότι f^{\prime}({\alpha})\neq{f}^{\prime}({\beta}), και μάλιστα χωρίς βλάβη, ότι f^{\prime}({\alpha})<\gamma<{f}^{\prime}({\beta}).
Η συνάρτηση h(x)=f(x) - \gamma\,x είναι παραγωγίσιμη στο διάστημα [{\alpha,\beta}] με h^{\prime}(x)=f^{\prime}(x)-\gamma.
Μάλιστα ισχύει h^{\prime}({\alpha})<0<{h}^{\prime}({\beta}).

Έστω \displaystyle h^{\prime}(x)\ne 0 , \ \ \ \  \forall x \in (\alpha,\beta).

Από το Λήμμα 1 η συνάρτηση \displaystyle h θα είναι \displaystyle 1-1 και εφόσον είναι και συνεχής, σύμφωνα με το Λήμμα 2, θα είναι γνησίως μονότονη στο \displaystyle [\alpha,\beta].

Έστω ότι είναι γνησίως αύξουσα.
\displaystyle \forall x \in (\alpha,\beta] θα είναι: \displaystyle \frac{h(x)-h(\alpha)}{x-\alpha}>0 και εφόσον \displaystyle \lim_{x\to \alpha}\frac{h(x)-h(\alpha)}{x-\alpha}=h^{\prime}(\alpha) θα είναι: \displaystyle h^{\prime}(\alpha)\geq 0 άτοπο.

Έστω ότι είναι γνησίως φθίνουσα.
\displaystyle \forall x \in [\alpha,\beta) θα είναι: \displaystyle \frac{h(x)-h(\beta)}{x-\beta}<0 και εφόσον \displaystyle \lim_{x\to \beta}\frac{h(x)-h(\beta)}{x-a}=h^{\prime}(\beta) θα είναι: \displaystyle h^{\prime}(\beta)\leq 0 άτοπο.

Συνεπώς δεν μπορεί \displaystyle h^{\prime}(x)\ne 0 , \ \ \ \forall x \in (\alpha,\beta), θα υπάρχει \dispalystyle x_0 \in (\alpha,\beta) τέτοιο ώστε: \displaystyle h^{\prime}(x_0)= 0 \Leftrightarrow f^{\prime}(x_0)=\gamma.


Κώστας Σερίφης
Άβαταρ μέλους
mathxl
Δημοσιεύσεις: 6736
Εγγραφή: Τρί Δεκ 23, 2008 3:49 pm
Τοποθεσία: Σιδηρόκαστρο
Επικοινωνία:

Re: απορια στα ακροτατα

#6

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από mathxl » Κυρ Ιαν 16, 2011 9:24 pm

Ας θυμηθούμε και μια συνέπεια viewtopic.php?f=61&t=2501


Ποτε δεν κάνω λάθος! Μια φορά νομιζα πως είχα κάνει, αλλά τελικά έκανα λάθος!
Απ' τα τσακάλια δεν γλυτώνεις μ' ευχές η παρακάλια. Κ. Βάρναλης
Aπέναντι στις αξίες σου να είσαι ανυποχώρητος

Ενεργό μέλος από 23-12-2008 ως και 17-8-2014 (δεν θα απαντήσω σε πμ)
Άβαταρ μέλους
chris_gatos
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 6970
Εγγραφή: Κυρ Δεκ 21, 2008 9:03 pm
Τοποθεσία: Ανθούπολη

Re: απορια στα ακροτατα

#7

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από chris_gatos » Κυρ Ιαν 16, 2011 9:30 pm

Απόδειξη Darboux

και συναφών προτάσεων...


Χρήστος Κυριαζής
Απάντηση

Επιστροφή σε “ΔΙΑΦΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης