Έστωsocrates έγραψε:
ΑΣΚΗΣΗ 296
Θεωρούμε ένα πλήθοςατόμων. Κάθε δύο άτομα συνδέονται με αμοιβαία φιλία ή αμοιβαία έχθρα. Κάθε φίλος φίλου και κάθε εχθρός εχθρού είναι φίλος.
Αν τα άτομακαι
είναι φίλοι/εχθροί τότε αυτό το μετράμε ως
φιλία/έχθρα. Αν μεταξύ των ατόμων αυτών υπάρχει ίσος αριθμός από φιλίες και έχθρες ,να βρείτε όλες τις δυνατές τιμές του
.
τυχόν άτομο και έστω
το σύνολο όλων των φίλων του
και
το σύνολο όλων των εχθρών του
. Από τα δεδομένα του προβλήματος κάθε δύο μέλη του
είναι φίλοι μεταξύ τους (φίλος φίλου = φίλος) και κάθε δυο μέλη του
είναι φίλοι μεταξύ τους (εχθρός εχθρού = εχθρός). Τέλος αν πάρουμε ένα άτομο
από το
και ένα άτομο
από το
τότε αυτοί είναι εχθροί. Πράγματι αυτό ισχύει εξ ορισμού αν
. Αν
τότε δεν μπορεί ο
να είναι φίλος με τον
αφού τότε ο
ως φίλος του
θα ήταν φίλος και του
, άτοπο.Αν λοιπόν γράψουμε
και
τότε
, έχουμε ακριβώς
φιλίες και ακριβώς
έχθρες. Άρα
και άρα
είναι τέλειο τετράγωνο.Επίσης αν
είναι τέλειο τετράγωνο, τότε μπορούμε να χωρίσουμε τα άτομα σε δυο ομάδες μεγέθους
και
ώστε σε κάθε ομάδα ξεχωριστά να είναι όλοι φίλοι μεταξύ τους και μεταξύ των ομάδων να είναι όλοι εχθροί μεταξύ τους. Αυτό ικανοποιεί τα δεδομένα του προβλήματος.
ατόμων. Κάθε δύο άτομα συνδέονται με αμοιβαία φιλία ή αμοιβαία έχθρα. Κάθε φίλος φίλου και κάθε εχθρός εχθρού είναι φίλος.
φιλία/έχθρα. Αν μεταξύ των ατόμων αυτών υπάρχει ίσος αριθμός από φιλίες και έχθρες ,να βρείτε όλες τις δυνατές τιμές του
.
.
για κάποιο ακέραιο
. Άρα
για κάποιο ακέραιο
.
ώστε
ή
ή
ή
οπότε παίρνουμε
ή
ή
ή
. Όμως ο
είναι πολλαπλάσιο του 4. Επομένως ο 
Ο αριθμός
τελειώνει σε
αφού αν πολλαπλασιάσουμε δύο αριθμούς που τελειώνουν σε
Άρα ο 
Το τελευταίο ψηφίο αυτού του αριθμού είναι το προτελευταίο ψηφίο του 
τελειώνουν σε
τελειώνει σε 2 αφού ο
τελειώνει σε 




πολλ
+
(για κάθε δύναμη) ,
,
,
(για κάθε δύναμη) ,
,
.
περιττός ή περιττός 
αριθμούς από το σύνολο
έτσι ώστε σε κάθε γραμμή, στήλη και διαγώνιο το άθροισμα των αριθμών να είναι διαφορετικό;
ικανοποιούν τη σχέση
για κάθε θετικό ακέραιο 
τότε ο αριθμός
είναι σύνθετος.
φυσικοί αριθμοί.
βγάζοντας κοινό παράγοντα το
έχουμε:
πολ

=πολ




.











![D=(6^{3})^{663}=216^{663}=(200+16)^{663}=\pi o\lambda 200+16^{663}=
\pi o\lambda 100+(2^{4})^{663}=\pi o\lambda 100+2^{2652}=\pi o\lambda 100+2^{2}.2^{2650}=\pi o\lambda 100+4.(2^{10})^{265}=
\pi o\lambda 100+4.1024^{265}=\pi o\lambda 100+4(1000+24)^{265}=
\pi o\lambda 100+4.(\pi o\lambda 1000+24^{265})=
\pi o\lambda 100+4.\pi o\lambda 1000+4.(24^{265}+24^{2}-24^{2})=
\pi o\lambda 100+\pi o\lambda 100+4.\left[24^{2}(24^{263}+1)-24^{2} \right]=
\pi o\lambda 100+4.\left[24.24.\pi o\lambda (24+1)-24^{2} \right]=
\pi o\lambda 100+\pi o\lambda 100-4.24^{2}=\pi o\lambda 100-2304 D=(6^{3})^{663}=216^{663}=(200+16)^{663}=\pi o\lambda 200+16^{663}=
\pi o\lambda 100+(2^{4})^{663}=\pi o\lambda 100+2^{2652}=\pi o\lambda 100+2^{2}.2^{2650}=\pi o\lambda 100+4.(2^{10})^{265}=
\pi o\lambda 100+4.1024^{265}=\pi o\lambda 100+4(1000+24)^{265}=
\pi o\lambda 100+4.(\pi o\lambda 1000+24^{265})=
\pi o\lambda 100+4.\pi o\lambda 1000+4.(24^{265}+24^{2}-24^{2})=
\pi o\lambda 100+\pi o\lambda 100+4.\left[24^{2}(24^{263}+1)-24^{2} \right]=
\pi o\lambda 100+4.\left[24.24.\pi o\lambda (24+1)-24^{2} \right]=
\pi o\lambda 100+\pi o\lambda 100-4.24^{2}=\pi o\lambda 100-2304](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/0fc890f4fd6c8375f39a48ae3b093aa2.png)
και το ελάχιστο είναι
. Δηλαδή έχουμε το πολύ
δυνατά αθροίσματα, τους αριθμούς
. Αλλά το πλήθος των γραμμών, στηλών και διαγωνίων της
. Άρα δεν μπορεί όλα τα αθροίσματα να είναι διαφορετικά.
διαιρείται με το 
, αν διαιρεθεί με το
, δίνει υπόλοιπο
τέτοιοι ώστε 
και
με έναν φυσικό αριθμό
. Να βρεθούν οι δυνατές τιμές του
και
για να πάρουμε αντίστοιχα υπόλοιπα
και
.
.Το ίδιο βγαίνει αν ο πρώτος είναι της μορφής
.
.Το αριστερό μέλος διαιρείται με το 3 ενώ το δεξί όχι,γιατί τα τετραγωνικά υπόλοιπα του 3 είναι το 0 και το 1
όπου
η γωνία
είναι ορθή.Από το μέσο του
, όπου
είναι το μέσο της
, φέρνουμε ευθεία παράλληλη στην
στα σημεία
και
αντίστοιχα.Να αποδειχθεί ότι
.
αφού
ενώ
ή 
ή
όπου
.
, τότε
και άρα ο
τότε
και άρα πάλι ο
ο
οπότε
ή
οπότε
πολ
ή
ή 
που όμως ο αριθμός αυτός δεν διαιρείται με το
τότε
πράγμα που είναι άτοπο]