και
ορισμένες στο
ταυτίζονται σε όλο το πεδίο ορισμού τους εκτός από πεπερασμένο πλήθος σημείων, και τι συμπέρασμα μπορούμε να βγάλουμε για το όριο της
στο
; Απαντήστε στο ίδιο ερώτημα αν διαφέρουν σε αριθμήσιμο πλήθος σημείων.»Παρακάτω δίνονται οι απαντήσεις 3 μαθητών :
Α1 : «Εφόσον οι συναρτήσεις πιθανώς να μην ταυτίζονται σε κάποια σημεία κοντά στο
έπεται ότι τα όρια δεν είναι κατά ανάγκη ίσα. Για τον ίδιο λόγο ούτε στην άλλη περίπτωση μπορούμε να έχουμε συμπέρασμα για την ισότητα ή μη των δυο ορίων».Α2 : «Στο όριο της
όταν το
τεινει στο
, το x μπορεί να διατρέξει κάποια από τα σημεία στα οποία οι δυο συναρτήσεις δεν ταυτίζονται (είτε αυτά είναι πεπερασμένα στο πλήθος είτε αριθμήσιμα), π.χ αν
σε κάθε x που οι
,
διαφέρουν είναι προφανές ότι για κάθε τέτοιο x έχουμε :|
| ≥
, άρα δεν μπορεί να ισχυριστούμε ότι το όριο της
όταν το
τείνει στο
κάνει
(εφόσον καθώς το x τείνει στο 0 κάποια στιγμή η f θα πάρει και τις τιμές για τις οποίες )».Α3 : «εφόσον ΄το όριο είναι τοπική έννοια οι συναρτήσεις ακόμα και αν διαφέρουν σε αριθμήσιμο πλήθος σημείων τα όρια τους τελικά θα ταυτίζονται οπότε και στις δυο περιπτώσεις (πεπερασμένη ή άπειρη αριθμήσιμη) συμπεραίνουμε ότι τα 2 όρια ισουνται με
»Τι νομίζετε ότι έχει παρανοήσει όποιος μαθητής έδωσε λανθασμένη απάντηση και σε τι πιστεύετε ότι οφείλεται η παρανόηση του αυτή;

υπάρχει"
θα παραμείνει σημείο συσσωρεύσεως. Εδώ είναι το πιο κρίσιμο σημείο και εκεί θα ξεχωρίσει αυτός που κατάλαβε καλά τα θεμέλια των αριθμών αλλά και την έννοια του ορίου.Εδώ που το πεδίο ορισμού είναι διάστημα, έχουμε και πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα.
και
ενώ
για τα άλλα σημεία.