Έστω λοιπόν ότι υπάρχουν

τουλάχιστον πίνακες. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει γραμμικός συνδυασμός τους που κάνει 0 αφού ο χώρος των nxn πινάκων έχει διάσταση

. Έστω ότι γράφουμε τη σχέση αυτή με τον ελάχιστο αριθμό μη μηδενικών συντελεστών:

.
Έστω κάποιο

με

. Πολλαπλασιάζουμε με αυτό αριστερά και δεξιά και προσθέτουμε. Παίρνουμε:
Όμως

, όπου

και άρα

. Άρα το

αντιμετατίθεται με όλους τους πίνακες στο Μ.
Λόγω της (β) όμως ανήκει και στο Μ, (ή αυτός ή ο

). Όμως η (δ) ικανοποιείται μόνο αν
Παίρνουμε λοιπόν τον γραμμικό συνδυασμό με το ελάχιστο πλήθος μη μηδενικών συντελεστών (προφανώς >=2). Μετατρέπουμε τον πρώτο πίνακα που έχει μη μηδενικό συντελεστή σε

πολλαπλασιάζοντας με τον εαυτό του, και παίρνουμε έναν επόμενο πίνακα Β. Για αυτόν τον Β βρίσκουμε τον πίνακα C για τον οποίον BC+CB=0 και εφαρμόζουμε την παραπάνω μέθοδο (πολλαπλασιασμός με C και πρόσθεση). Έτσι ο πρώτος παραμένει στη σχέση

ενώ ο δεύτερος εξαφανίζεται και έχουμε (μη τετριμένο) γραμμικό συνδυασμό με λιγοτερους όρους - Άτοπο!
(Οι πίνακες ΑΒ+ΒΑ που προκύπτουν ανήκουν στο Μ (ή είναι μηδέν) λόγω του (γ))
Άρα υπάρχουν το πολύ

πίνακες στο Μ.